वराहपुराणम्

युद्धं विमतिना सार्द्धं स्वयं कर्त्तुं न शक्नुमः

आपण विमतीसोबत थेट युद्ध करू शकत नाही.

गतानि तत्र तीर्थानि कल्पग्रामं वसुन्धरे

तीर्थक्षेत्रे तिथे, म्हणजे कल्पग्रामात गेली आहेत, हे पृथ्वी.

यावन्निरीक्षयाम्यग्रं तावत्तिष्ठन्ति सन्निधौ जय विष्णो जयाचिंत्य जय देव जयाच्युत

जोपर्यंत मी पुढे पाहतो, तोपर्यंत ते जवळच राहू द्या. जय विष्णू, जय अद्भुत, जय देव, जय अच्युत!

जय विश्वेश कर्त्तेश जय देव नमोऽस्तु ते तीर्थैः स्तुतोऽहं वसुधे वचनं चेदमब्रुवम्

जय विश्वेश्वर, जय कर्त्याचे अधिपती, जय देव, तुला नमस्कार! हे पृथ्वी, तीर्थांनी गौरवलेली, मी हे शब्द बोललो:

वरं वृणुत भद्रं वो यद्वो मनसि वर्त्तते वराह यदि देवेश अभयं दातुमर्हसि

वर मागा, तुमचं कल्याण होवो—ज्या गोष्टी तुमच्या मनात आहेत त्या मागा. हे वराह, हे देवांचा अधिपती, शक्य असेल तर आम्हाला भीतीपासून मुक्ती दे.

सुपापिना विमतिना कृतस्त्रासः सुदारुणः

अत्यंत पापी विमतीमुळे भयंकर भीती निर्माण झाली आहे.

श्रीवराह उवाच तत्र तीर्थनियोगेन आगतो मथुरां पुरीम्

श्रीवराह म्हणाले: तीर्थांच्या योगाने मी मथुरा नगरीत आलो.

तत्रागते तु वसुधे युद्धं कृत्वा तु तेन वै सूदितो हि मया देवि अस्यग्रं निहितं भुवि

मी तिथे आलो, हे पृथ्वी, आणि त्याच्याशी युद्ध करून, मी त्याला मारलं, हे देवी, आणि त्याचं डोकं जमिनीवर ठेवलं.

असेरग्रेण तूद्धृत्य मृत्तिकां वरवर्णिनि असिकुण्डेति संज्ञा च प्राप्ता तेन वसुन्धरे ।।166.

म्हणूनच, तलवारीच्या टोकाने माती उचलून, हे सुंदर वर्णाची, त्या ठिकाणाला 'असिकुंड' असं नाव पडलं, हे पृथ्वी.

तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि मनःकर्णसुखावहम्

तिथे मी एक अद्भुत गोष्ट सांगतो, जी मनाला आणि कानांना सुखावणारी आहे.

द्वादश्यां च चतुर्दश्यां श्रद्दधाना जितेन्द्रियाः

द्वादशी आणि चतुर्दशीला, जे श्रद्धावान आणि इंद्रियांवर ताबा ठेवणारे आहेत—

तस्मिन्काले ह्यहं देवि मथुरायां समागतः

त्या वेळी, देवी, मी मथुरेत आलो.

तत्र कृत्वा च हैरण्या मूर्त्तयश्च चतुर्विधाः

तेथे मी चार प्रकारच्या सोन्याच्या मूर्ती स्थापन केल्या.

सुदृढाः सुदृशः सुभ्रू यः पश्यति स मुच्यते

ज्याने या मजबूत, सुंदर आणि रम्य भुवया असलेल्या मूर्ती पाहिल्या, तो मुक्त होतो.

वामनस्य तृतीया वै चतुर्थी राघवस्य च

तिसरी मूर्ती वामनाची आहे आणि चौथी राघवाची आहे.

चतुःसागरपर्यन्ता क्रान्ता तेन धरा ध्रुवम्

त्याने चार समुद्रांनी वेढलेली ही पृथ्वी नक्कीच पालथी घातली.

तत्र सर्वेषु तीर्थेषु असिकुण्डं महत्तरम्

तेथील सर्व तीर्थांमध्ये असिकुंड हे सर्वात मोठे आहे.

असिकुण्डं समारभ्य तीर्थानुक्रमणिका वरा

असिकुंडपासून सुरुवात करून, उत्तम तीर्थांची माळ सांगितली जाते.

मूर्त्तीः पश्यति यस्तास्तु ब्रह्मभूयाय कल्पते 166.

जो कोणी त्या मूर्ती पाहतो, तो ब्रह्माशी एकरूप होण्यास पात्र ठरतो.

इति श्रीवराहपुराणे असिकुण्डप्रभावो नाम षट्षष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील असिकुंडप्रभाव नावाचा शंभर साठावा आणि सहावा अध्याय येथे संपला.

श्रीवराह उवाच राक्षसेन पुरा प्रोक्ता ब्राह्मणाय महात्मने

श्रीवराह म्हणाले: पूर्वी एका राक्षसाने एका महात्मा ब्राह्मणाशी संवाद साधला.

पृथिव्युवाच किमर्थं पृष्टवान्विप्रः सर्वं कथय मे प्रभो

पृथ्वी म्हणाली: त्या ब्राह्मणाने कोणत्या कारणासाठी विचारले? प्रभो, मला सर्व काही सांग.

श्रीवराह उवाच न स पूजयते देवान्न स साधून्नमस्यति

श्रीवराह म्हणाले: तो देवांची पूजा करत नाही, साधूंना नमस्कार करत नाही.

पुण्यतीर्थं समासाद्य न च स्नानं करोति सः

पवित्र तीर्थस्थळी गेल्यावरही तो स्नान करत नाही.

सन्ध्ये द्वे शयने चैव नित्यं मूढः स तिष्ठति

संध्याकाळी, पहाटे आणि झोपताना, तो मूढ नेहमीच तसाच राहतो.

पापाचाररतो नित्यं पापसङ्गः सुदुर्मतिः

तो नेहमी पापी वागणुकीत रमतो, वाईट लोकांच्या संगतीत असतो, त्याची बुद्धी फारच वाईट आहे.

गार्हस्थ्यं सर्वधर्माणां श्रेष्ठमुक्तं स्वयंभुवा

सर्व धर्मांमध्ये गृहस्थाश्रम श्रेष्ठ आहे, असे स्वयंभूने सांगितले आहे.

यथा मातरमाश्रित्य सर्वे जीवन्ति जन्तवः

जसे सर्व प्राणी आपल्या आईवर अवलंबून जगतात,

ततः स चौर्यं कुर्वाणः पापैः सह नराधमः

तसाच तो अत्यंत दुष्ट मनुष्य चोरी करून पापांमध्ये गुंततो.