वराहपुराणम्

परदाररता ये च ये नरा अजितेंद्रियाः

जे पुरुष परस्त्रीमध्ये आसक्त असतात आणि ज्यांचे इंद्रिये वशात नाहीत,

बलिभिक्षाप्रदातारस्ते मृताः क्रोधवर्जिताः

जे बलिदान व भिक्षा देतात आणि राग न ठेवता मरतात,

यदन्येषां सहस्रेण ब्राह्मणानां महात्मनाम्

इतरत्र हजार थोर ब्राह्मणांनी जे मिळवले जाते,

अनृग्वै माथुरो यत्र चतुर्वेदस्तथापरः

जिथे ऋग्वेद न वाचणारा मथुरा म्हणवतो आणि दुसरा चारही वेद जाणतो,

भवन्ति सर्वतीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च

तेथे सर्व तीर्थे आणि पवित्र स्थानं आहेत.

चतुर्वेदं परित्यज्य माथुरं पूजयेत्सदा

चारही वेद बाजूला ठेवून मथुरेची नेहमी पूजा करावी.

मथुरावासिनो लोकान्पश्यन्ति च चतुर्भुजान्

मथुरेचे रहिवासी सर्व लोकांना आणि चतुर्भुज परमेश्वराला पाहतात.

ज्ञानिनस्तान्हि पश्यन्ति अज्ञाः पश्यन्ति तान्न च

ज्ञानी लोक त्यांना प्रत्यक्ष पाहतात; अज्ञानी पाहू शकत नाहीत.

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये कूपप्रभावे ब्राह्मणमाहात्म्यं नाम पंचषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील मथुरामाहात्म्य, कूपप्रभाव आणि ब्राह्मणमाहात्म्य या शंभर पासष्टाव्या अध्यायाचा येथे समारोप झाला.

धरण्युवाच असिकुण्डेति संज्ञेयं तन्मे त्वं कथय प्रभो

धरणी म्हणाली: हे असिकुंड म्हणून ओळखले जाते; प्रभो, कृपया मला याबद्दल सांग.

श्रीवराह उवाच तीर्थयात्रानिमित्तेन स्वर्गलोकं गतः पुरा

श्रीवराह म्हणाले: पूर्वी एक राजा तीर्थयात्रेसाठी स्वर्गात गेला.

गते स्वर्गं तु नृपतौ पुत्रो राज्यं चकार ह

राजा स्वर्गात गेल्यावर त्याचा मुलगा राज्य करू लागला.

राज्यं च कुर्वतस्तस्य आगतो नारदस्तदा

तो राज्य करत असताना त्या वेळी नारद तेथे आले.

प्रतिगृह्य च तत्सर्वं तमुवाच स नारदः

ते सर्व काही स्वीकारून, नारदांनी त्याला बोलले.

इत्युक्त्वा नारदस्तत्र तत्रैवान्तरधीयत

असं सांगून नारद तिथेच अदृश्य झाले.

तदा किमुक्तमृषिणा नारदेन पितुः कृते

त्या वेळी, तुझ्या वडिलांसाठी ऋषी नारदांनी काय सांगितलं होतं?

मन्त्रिणश्च ततो ज्ञात्वा पितुर्मरणमेव च

मग मंत्र्यांनी वडिलांचे निधन झाल्याचं कळलं.

अतएवोक्तमानृण्यं नारदेन पितुस्तव

म्हणूनच नारदांनी तुझ्या वडिलांची कर्जमुक्ती सांगितली.

विमतेर्बुद्धिरुत्पन्ना गच्छामो मथुरां पुरीम् 166.

मनात विचार आला—चला, आपण मथुरा नगरीला जाऊया.

सर्वाणि तत्र तीर्थानि तिष्ठन्ति विविधानि च

तिथे सर्व तीर्थक्षेत्रे आणि विविध पवित्र स्थाने आहेत.

युद्धं विमतिना सार्द्धं स्वयं कर्त्तुं न शक्नुमः

आपण विमतीसोबत थेट युद्ध करू शकत नाही.

गतानि तत्र तीर्थानि कल्पग्रामं वसुन्धरे

तीर्थक्षेत्रे तिथे, म्हणजे कल्पग्रामात गेली आहेत, हे पृथ्वी.

यावन्निरीक्षयाम्यग्रं तावत्तिष्ठन्ति सन्निधौ जय विष्णो जयाचिंत्य जय देव जयाच्युत

जोपर्यंत मी पुढे पाहतो, तोपर्यंत ते जवळच राहू द्या. जय विष्णू, जय अद्भुत, जय देव, जय अच्युत!

जय विश्वेश कर्त्तेश जय देव नमोऽस्तु ते तीर्थैः स्तुतोऽहं वसुधे वचनं चेदमब्रुवम्

जय विश्वेश्वर, जय कर्त्याचे अधिपती, जय देव, तुला नमस्कार! हे पृथ्वी, तीर्थांनी गौरवलेली, मी हे शब्द बोललो:

वरं वृणुत भद्रं वो यद्वो मनसि वर्त्तते वराह यदि देवेश अभयं दातुमर्हसि

वर मागा, तुमचं कल्याण होवो—ज्या गोष्टी तुमच्या मनात आहेत त्या मागा. हे वराह, हे देवांचा अधिपती, शक्य असेल तर आम्हाला भीतीपासून मुक्ती दे.

सुपापिना विमतिना कृतस्त्रासः सुदारुणः

अत्यंत पापी विमतीमुळे भयंकर भीती निर्माण झाली आहे.

श्रीवराह उवाच तत्र तीर्थनियोगेन आगतो मथुरां पुरीम्

श्रीवराह म्हणाले: तीर्थांच्या योगाने मी मथुरा नगरीत आलो.

तत्रागते तु वसुधे युद्धं कृत्वा तु तेन वै सूदितो हि मया देवि अस्यग्रं निहितं भुवि

मी तिथे आलो, हे पृथ्वी, आणि त्याच्याशी युद्ध करून, मी त्याला मारलं, हे देवी, आणि त्याचं डोकं जमिनीवर ठेवलं.

असेरग्रेण तूद्धृत्य मृत्तिकां वरवर्णिनि असिकुण्डेति संज्ञा च प्राप्ता तेन वसुन्धरे ।।166.

म्हणूनच, तलवारीच्या टोकाने माती उचलून, हे सुंदर वर्णाची, त्या ठिकाणाला 'असिकुंड' असं नाव पडलं, हे पृथ्वी.