वराहपुराणम्

मयि सम्भक्षिते रक्षः कुटुम्बं हि मरिष्यति

जर राक्षसाने मला खाल्ले, तर माझे कुटुंब नक्कीच नष्ट होईल.

कस्मात्स्थानात्समायातः सत्यं ब्रूहि महामते

तू कोणत्या ठिकाणाहून आला आहेस, हे खरे सांग, हे महाबुद्धिमान.

विभुरुवाच तयोर्मध्ये पुरी रम्या मथुरा लोकविश्रुता

विभु म्हणाला: त्या दोघांमध्ये, मथुरा ही सुंदर नगरी जगात प्रसिद्ध आहे.

तस्यां वसाम्यहं प्रेत पितृपैतामहे गृहे

त्या नगरीत मी माझ्या पूर्वजांच्या घरात राहतो.

तत्सर्वं तस्करैर्नीतं क्षीणवित्तोऽभवं तदा

ते सर्व चोरांनी नेले, आणि मी निर्धन झालो.

तव दृष्टिपथं यातो यत्कार्यं तत्कुरुष्व मे

मी तुझ्या नजरेसमोर आलो आहे; आता माझ्यासाठी जे करणे आवश्यक आहे ते कर.

प्रेत उवाच समयेन हि मोक्ष्यामि कुरुष्व वचनं मम

प्रेत म्हणाले: योग्य वेळी मी तुला सोडीन; माझे म्हणणे ऐक.

निर्वृत्य गच्छ मथुरां मम कार्यार्थसाधकः

माझे काम पूर्ण करून, मग मथुरेला जा.

स्नानं कृत्वा तु विधिवत्कूपे चातुःसामुद्रिके

चार शुभ चिन्ह असलेल्या विहिरीत नीट स्नान करून,

स्नानस्य च फलं देहि ततो गच्छ यथासुखम् ।। प्रेतवाक्यं ततः श्रुत्वा विभुर्वचनमब्रवीत्।165.

स्नानाचे फळ दे, मग हवे तसे जा. प्रेताचे शब्द ऐकून विभु म्हणाला:

नाहं यास्यामि मथुरां द्रव्याभावे कथंचन

माझ्याकडे काहीही धन नाही, म्हणून मी मथुरेला जाणार नाही.

प्रेत उवाच आस्ते धनमपर्याप्तं गच्छ त्वं मा विलम्बय

प्रेत म्हणाले: पुरेसे धन आहे; जा, वेळ वाया घालवू नकोस.

विभुरुवाच गृहशेषं मम धनं न चान्यत्तत्र विद्यते

विभु म्हणाला: माझ्या घराशिवाय दुसरे काहीच धन उरलेले नाही.

पितृपैतामही कीर्त्तिरविक्रेया हि सा मया

माझ्या पूर्वजांची कीर्ती मी विकू शकत नाही.

अस्ति चैव धनं प्रोक्तं यन्मया त्वद्गृहे विभो

वास्तविक, जसे मी तुला सांगितले, विभु, तुझ्या घरात धन आहे.

निवर्त्त गच्छ संतुष्टः सुहृदां प्रीतिवर्द्धनः

परत जा, समाधानी रहा आणि आपल्या मित्रांचे आनंद वाढव.

सूत उवाच इमामवस्थां सम्प्राप्य कथं ज्ञानसमुद्भवः

सूत्र म्हणाले: या अवस्थेला पोहोचल्यानंतर ज्ञान कसे उत्पन्न झाले?

ततः स कथयामास यद्वृत्तं हि पुरातनम्

मग त्याने प्राचीन काळात काय घडले होते ते सांगायला सुरुवात केली.

प्रभातसमये तत्र विष्णोरायतने शुभे

पुढे, पहाटेच्या वेळी त्या शुभ विष्णूच्या मंदिरात,

वाचकस्तत्र पठति कथां पौराणिकीं शुभाम् 165.

तेथे, एक वाचक पवित्र पुराणकथा वाचत होता.

तस्मिन्काले तु मित्रेण नीतोऽहं विष्णुमन्दिरम्। अत्यादरेण महता सन्तोष्य च पुनः पुनः

त्या वेळी माझ्या मित्राने मला मोठ्या आदराने, पुन्हा पुन्हा आनंद देत, विष्णूच्या मंदिरात नेले.

मित्रेण सह तत्रैव तस्य पार्श्वे व्यवस्थितः

माझ्या मित्रासोबत मी तिथेच, त्याच्या शेजारी राहिलो.

समुद्राः किल तिष्ठन्ति चत्वारोऽत्र समागताः

असे म्हणतात की तिथे चार समुद्र एकत्र आले आहेत.

वाचकाय ततो दानं दत्तं सर्वैर्महाजनैः

मग सर्व मोठ्या लोकांनी त्या वाचकाला दान दिले.

मित्रेण च पुनः प्रोक्तं यथाशक्त्या प्रदीयताम्

माझ्या मित्राने पुन्हा सांगितले, 'आपल्याला जमतं तसं द्या.'

ततः कालेन महता गतो वैवस्वतक्षयम्

मग बऱ्याच काळानंतर मी वैवस्वताच्या संहाराला पोहोचलो.

प्रेतत्वं समनुप्राप्तो दुस्तरं दुर्गमं महत्

मी प्रेतावस्थेला पोहोचलो, जी खूप मोठी आणि ओलांडायला कठीण आहे.

न तर्पितास्तु पितरः प्राप्तोऽहं प्रेततां ततः

माझे पितर तृप्त झाले नाहीत, म्हणून मी प्रेतावस्थेत गेलो.

गच्छ त्वं सम्मुखस्तत्र यत्र सा मथुरा पुरी

तू तिथे जा, जिथे ती मथुरा नगरी आहे.