वराहपुराणम्

तस्मिन्स्थाने तर्पणेन शतक्रतुफलं लभेत्

त्या ठिकाणी तर्पण केल्याने शतकृतू यज्ञाचं फळ मिळतं.

स्नात्वा पितॄन्समभ्यर्च्य ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्

स्नान करून आणि पितरांची योग्य पूजा करून ब्रह्मलोक मिळतो.

यत्र स्नानाद्दर्शनाच्च वाजपेयफलं लभेत् 164.

जिथे स्नान आणि केवळ दर्शनानेही वाजपेय यज्ञाचं फळ मिळतं.

कुण्डे स्नात्वा पितॄँस्तर्प्य कृतकृत्यो दिवं व्रजेत्

कुंडात स्नान करून आणि पितरांना तर्पण अर्पण केल्यावर, आपली कर्तव्यपूर्ती होते आणि मनुष्य स्वर्गात जातो.

अरिष्टेन समं यत्र महद्युद्धं प्रवर्त्तितम्

जिथे अरिष्टासोबत मोठे युद्ध घडले होते.

कोपेन पार्ष्णिघातेन मह्यां तीर्थं प्रवर्तितम्

रागाने टाच मारून पृथ्वीवर एक पवित्र स्थान निर्माण झाले.

स्नातस्तत्र तदा कृष्णो वृषं हत्वा महासुरम्

तेथे कृष्णाने स्नान करून, एकदा वृषरूप असलेल्या बलाढ्य असुराचा वध केला.

वृषो हतो मया चायमरिष्टः पापपूरुषः

हा वृष माझ्यामुळे मारला गेला आणि हा अरिष्ट हा पापी मनुष्य होता.

स्वनाम्ना विदितं कुण्डं कृतं तीर्थमदूरतः

आपल्या नावाने ओळखले जाणारे कुंड तयार झाले, आणि जवळच एक पवित्र स्थान आहे.

अरिष्टराधाकुण्डाभ्यां स्नानात्फलमवाप्नुयात्

अरिष्टकुंड आणि राधाकुंड या दोन्हीमध्ये स्नान केल्याने फळ मिळते.

गोनरब्रह्महत्यायाः पापं क्षिप्रं विनश्यति

गायीचा किंवा ब्राह्मणाचा वध केल्याचे पाप लवकर नष्ट होते.

यस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

फक्त त्याचे दर्शन घेतल्याने सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.

इन्द्रध्वजमिति ख्यातं तीर्थ चैवातिमुक्तिदम् 164.

हे पवित्र स्थान 'इंद्रध्वज' म्हणून प्रसिद्ध आहे आणि ते सर्वोच्च मुक्ती देते.

ततो हरो निवेद्याशु यात्राफलमनुत्तमम्

मग हराने लगेचच त्या यात्रेचे श्रेष्ठ फळ सांगितले.

समाप्य तीर्थयात्रां च रात्रौ जागरणं तथा

तीर्थयात्रा पूर्ण केल्यावर, रात्री जागरण करावे.

एकादश्यां तदा रात्रौ कृत्वा जागरणं शुभम्

एकादशीच्या रात्री शुभ जागरण करावे.

पितॄणां मुक्तिदं तेषां य एवं कुरुते नरः

जो असे करतो, तो आपल्या पितरांना मुक्ती देतो.

एतत्ते कथितं भद्रे अन्नकूटपरिक्रमम्

हे भाग्यवान स्त्री, मी तुला अन्नकूट परिक्रमेचे वर्णन केले.

य एतच्छृणुयाद्भक्त्या तीर्थानुकमणं हरेः

जो भक्तीने हरिच्या तीर्थयात्रेचे हे वर्णन ऐकतो—

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्यान्तर्गते गोवर्द्धनमाहात्म्येऽन्नकूटपरिक्रमप्रभावो नाम चतुःषष्ट्यषिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील मथुरामाहात्म्याच्या गोवर्धनमाहात्म्य विभागातील 'अन्नकूट परिक्रमेचे प्रभाव' नावाचा चौसष्टवा अध्याय इथे संपला.

श्रीवराह उवाच यथावृत्तं प्रतिष्ठाने दक्षिणापथमण्डले

श्रीवराह म्हणाले: दक्षिण दिशेतील प्रदेशात प्रतिष्ठापना जशी घडली, तसे सांगतो.

सुशीलो नाम वैश्यस्तु तस्मिन्वसति पत्तने

त्या नगरात सुशील नावाचा एक व्यापारी राहत होता.

कुटुम्बभरणासक्तो नित्यकालं हि तिष्ठति

तो नेहमी आपल्या कुटुंबाचा उदरनिर्वाह करण्याच्या कामात गुंतलेला असे.

क्रयविक्रयसक्तस्य कालो दीर्घो गतस्तदा

खरेदी-विक्रीच्या धंद्यात रमून त्याचा बराच काळ निघून गेला.

न तेन धर्मश्रवणं कदाचिदपि संश्रुतम्

त्याने कधीच धर्माची शिकवण ऐकली नव्हती.

आत्मोदरनिमित्तं हि पापं च कुरुते सदा

फक्त स्वतःच्या पोटासाठी तो नेहमी पापाची कृत्ये करत असे.

न तस्य जायते बुद्धिर्दानं दातुं कदाचन

त्याच्या मनात कधीच दान द्यावे अशी भावना निर्माण झाली नाही.

धनयुक्तोऽपि पापोऽसौ न ददाति कदाचन

त्याच्याकडे संपत्ती असूनही, तो पापी माणूस कधीच काही दिले नाही.

स तु कालेन महता कुटुम्बासक्तमानसः

खूप काळानंतरही त्याचे मन कुटुंबातच अडकून राहिले होते.