वराहपुराणम्

निरीक्षितुं न शक्नोमि प्रष्टुं चैव गुणव्रत

गुणवान, मी तुला पाहू शकत नाही, की काही विचारूही शकत नाही.

मम त्वं भक्तिनम्रस्य प्रसादं कुरु सर्वदा

मी तुझ्या भक्तीने वाकलेलो आहे, मला नेहमी कृपा कर.

सौम्यरूपोऽभवद्देवो लोक नाथो जनार्दनः

लोकांचा स्वामी जनार्दन देव सौम्य रूप धारण करून प्रकट झाला.

देव त्वं स्वल्पकायोऽसि नाहमुद्धरणक्षमः १६३.

देवा, तुझे शरीर लहान आहे; मी तुला उचलू शकत नाही.

अहं त्वां नेतुमिच्छामि पुरीं लङ्कामनुत्तमाम्

मी तुला श्रेष्ठ लंका नगरीत घेऊन जायचे इच्छितो.

श्रीवराह उवाच कपिलस्य वचः श्रुत्वा रावणो वाक्य मब्रवीत्

श्रीवराह म्हणाले: कपिलाची वचने ऐकून रावण बोलला.

त्वद्दर्शनात्समुत्पन्ना भक्तिरव्यभिचारिणी

तुला पाहिल्याने माझ्यात अढळ भक्ती उत्पन्न झाली आहे.

भक्तिमुद्वहतस्तस्य लघु वेषोऽभवत्तदा

त्याने भक्ती धरली तेव्हा त्याचे रूप हलके झाले.

आनयामास लङ्कायां स्थापयित्वा स्वके गृहे

त्याने त्याला लंकेत नेले आणि स्वतःच्या घरी ठेवले.

अयोध्याधिपती रामो हन्तुं राक्षसपुङ्गवम्

अयोध्येचा राजा रामाने राक्षसांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या रावणाचा वध केला.

विभीषणश्च लङ्काया आधिपत्येऽभिषेचितः

विभीषणाला लंकेचा राजा म्हणून अभिषेक करण्यात आला.

श्रीराम उवाच देवो मे दीयतां रक्षः शक्रलोकाद्य आगतः

श्रीराम म्हणाले, "आज इंद्रलोकातून आलेल्या या राक्षसदेवताला मला द्या."

अहन्यहनि पूजामि देवं वाराहरूपिणम्

मी दररोज वाराहमूर्ती असलेल्या देवाची पूजा करतो.

ततः समर्पयामास कपिलं दिव्यरूपिणम् १६३.

मग त्याने दिव्य रूप असलेल्या कपिलाचा समर्पण केला.

अयोध्यायां स्थापयित्वा पूजयामास तं तदा

त्याला अयोध्येत स्थापन करून, त्या वेळी त्याची पूजा केली.

लवणस्य वधार्थं हि शत्रुघ्नं प्रेषयत्तदा

लवणाचा वध करण्यासाठी रामाने शत्रुघ्नाला पाठवले.

चतुरङ्गबलोपेतो जगाम मथुरां प्रति

चारही प्रकारच्या सैन्यासह शत्रुघ्न मथुरेकडे निघाला.

घातयित्वा तु शत्रुघ्नः प्रविश्य मथुरां पुरीम्

लवणाचा वध करून शत्रुघ्नाने मथुरेच्या नगरात प्रवेश केला.

षड्विंशतिसहस्राणि वेदवेदाङ्गपारगान्

वेद आणि वेदांगांमध्ये पारंगत असलेले छावीस हजार ब्राह्मण होते.

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजितः

एका ब्राह्मणाला भोजन घातल्यास, जणू कोटी ब्राह्मणांना भोजन घातले जाते.

लवणस्य वधं श्रुत्वा राघवो वाक्यमब्रवीत्

लवणाचा वध झाल्याचे ऐकून राघवाने पुढील शब्द उच्चारले.

राघवस्य वचः श्रुत्वा शत्रुघ्नो वाक्यमब्रवीत्

राघवाचे शब्द ऐकून शत्रुघ्नाने बोलायला सुरुवात केली.

दीयतां मम देवोऽयं यदि मे वरदो भवान्

जर आपण मला वर देणारे असाल, तर ही देवता मला द्या.

नय शत्रुघ्न देवं त्वं दिव्यं वाराहरूपिणम् १६३.

शत्रुघ्ना, तू हा दिव्य वाराहरूप असलेला देव घेऊन जा.

धन्यास्ते माथुरा लोकाः पश्यन्ति कपिलं सदा

मथुरेतील लोक धन्य आहेत, कारण ते नेहमी कपिलाचे दर्शन घेतात.

अनुलिप्तश्च शत्रुघ्न सर्वपापं व्यपोहति

अभिषिक्त झालेला शत्रुघ्न सर्व पापांचा नाश करतो.

सर्वं हरति वै पापं मोक्षं चैव प्रयच्छति

तो सर्व पापांचा नाश करतो आणि मोक्षही देतो.

देवमादाय शत्रुघ्नो जगाम मथुरां पुरीम्

शत्रुघ्नाने देवतेला घेऊन मथुरा नगरीकडे प्रस्थान केले.

तत्र मध्ये तु संस्थाप्य पूजयामास राघवः

तेथे, मध्यभागी, राघवाने त्या देवतेची स्थापना करून पूजा केली.