वराहपुराणम्

प्रत्यक्षा दृश्यते सर्वैर्ब्रह्महत्यास्वरूपिणी

ब्रह्महत्येचे रूप सर्वांना प्रत्यक्ष दिसत होते.

न गता पूर्वमेवासीद्वैकुण्ठे स्नानमाचरत्

तो यापूर्वी गेला नव्हता; त्याने वैकुंठात स्नान केले.

किमेतत्किमिति प्राहुर्धारा प्रति वसुन्धरे

वसुंधरे, त्यांनी विचारले, 'हे काय? हे काय?'

केन कारणदोषेण धारा त्यक्त्वा गता द्विजम्

कशा कारणामुळे किंवा कोणत्या दोषामुळे ती धार त्या ब्राह्मणाला सोडून गेली?

वैकुण्ठे तु निमग्नोऽयं ब्रह्महत्या गता ततः १६३.

तो वैकुंठात बुडाला तेव्हा ब्रह्महत्येचा पाप त्याच्यावरून निघून गेलं.

इत्युक्तस्तैर्देवदेवस्तत्रैवान्तरधीयत

त्यांनी असं म्हटल्यावर देवांचा देव तिथेच अदृश्य झाला.

वैकुण्ठतीर्थे यः स्नाति मुच्यते सर्वपातकैः

जो कोणी वैकुंठतीर्थात स्नान करतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो.

सूत उवाच नाम्ना गन्धर्वकुण्डं तु तीर्थानां तीर्थमुत्तमम्

सूतम्हणाले, 'गंधर्वकुंड' हे तीर्थांमध्ये श्रेष्ठ आहे.

तत्र स्नातो नरो देवि गन्धर्वैः सह मोदते

देवी, जो माणूस तिथे स्नान करतो, तो गंधर्वांसोबत आनंदात राहतो.

विंशतिर्योजनानां तु माथुरं मम मण्डलम्

माझं मथुरेचं क्षेत्र वीस योजनांपर्यंत पसरलेलं आहे.

कर्णिकायां स्थितो देवि केशवः क्लेशनाशनः

देवी, केशव, जो दुःख दूर करणारा आहे, तो त्या क्षेत्राच्या मध्यभागी आहे.

तत्र मध्ये मृता ये तु तेषां मुक्तिर्वसुन्धरे

वसुंधरे, जो कोणी त्या मध्यभागी मरण पावतो, त्याला मुक्ती मिळते.

दृष्ट्वा तं देवदेवेशं किं मनः परितप्यते

देवांचा देव पाहिल्यावर मनाला दु:ख कशासाठी वाटावं?

नासौ पतति संसारे यावदाभूतसंप्लवम्

तो व्यक्ती महाप्रलय होईपर्यंत संसारात पुन्हा पडत नाही.

यं दृष्ट्वा तु नरो याति मुक्तिं नास्त्यत्र संशयः १६३.

जो कोणी त्याला पाहतो, त्याला मुक्ती मिळते, यात काहीच शंका नाही.

महाकायां सुरूपां च केशवाकारसन्निभाम्

ती विशाल देहाची, सुंदर आणि केशवाच्या रूपासारखी आहे.

कृते युगे तु राजासीन्मान्धाता नाम नामतः

कृतयुगात 'मंधाता' नावाचा राजा होता.

तस्य तुष्टेन हि मया प्रतिमेयं समर्पिता

त्याच्या भक्तीने मी प्रसन्न होऊन त्याला ही मूर्ती दिली.

यदा तु मथुरां प्राप्य लवणोऽयं निपातितः

जेव्हा तो मथुरेला पोहोचला, तेव्हा हा लवण मारला गेला.

पुण्येयं प्रतिमा दिव्या तैजसी दिव्यरूपिणी

ही मूर्ती पवित्र, दिव्य, तेजस्वी आणि दिव्य रूपाची आहे.

मनसा निर्मिता तेन वाराही प्रतिमा शुभा

त्याच्या मनानेच ही शुभ वाराहीची मूर्ती निर्माण झाली.

इन्द्रेणाराधितो देवि कपिलो मुनिसत्तमः

देवी, कपिल हा श्रेष्ठ ऋषी इंद्राने पूजला होता.

देवे लब्धे वरारोहे शक्रो हर्षसमन्वितः

सुंदर तीला वर मिळाल्यावर इंद्राला फार आनंद झाला.

इन्द्रेण तु तदा प्राप्तं दिव्यं ज्ञानमनुत्तमम्

त्या वेळी इंद्राला त्याच्याकडून श्रेष्ठ दिव्य ज्ञान मिळाले.

इन्द्रलोकं गतः सोऽथ स्वर्गं जेतुं महाबलः १६३.

मग तो महाबली इंद्रलोकात गेला, स्वर्ग जिंकण्यासाठी.

रावणेन जिता देवाः शक्रश्चैव महाबलः

रावणाने देवांना आणि महाबली इंद्रालाही जिंकले.

प्रविश्य रावणस्तत्र गृहे रत्नविभूषिते

तेथे रावण रत्नांनी सजवलेल्या घरात शिरला.

तेन संमोहितो देवि रावणो नाम राक्षसः

देवी, त्या रावण नावाच्या राक्षसाला त्याने मोहात पाडले.

दामोदर हषीकेश हिरण्याक्षविदारण

दामोदर, हृषीकेश, हिरण्याक्षाचा संहार करणारा,