वराहपुराणम्

आदौ मधुवनं नाम द्वितीयं तालमेव च

सर्वप्रथम मधुवन, दुसरे तालवन,

चतुर्थं काम्यकवनं वनानां वनमुत्तमम्

चौथे काम्यकवन, हे सर्व वनांमध्ये श्रेष्ठ आहे.

सप्तमं तु वनं भूमे खादिरं लोकविश्रुतम्

सातवे वन, हे भूमाते, खदिरवन आहे, जे लोकांमध्ये प्रसिद्ध आहे.

लोहार्गलवनं नाम नवमं पातकापहम्

नववे लोहार्गलवन, जे पापांचा नाश करणारे आहे.

एकादशं तु भाण्डीरं द्वादशं वृन्दका वनम् 161.

अकरावे भांडीरवन आणि बारावे वृंदकवन.

यथाक्रमेण ये यात्रां वनानां च जितेन्द्रियाः

जे लोक या सर्व वनांची यात्रा योग्य क्रमाने, इंद्रियांवर संयम ठेवून करतात,

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये देववनप्रभावो नामैकषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील मथुरा माहात्म्यात 'देववनाचे माहात्म्य' नावाचा एकशे एकसाठावा अध्याय संपला.

अथ चक्रतीर्थप्रभावः पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आता चक्रतीर्थाचे माहात्म्य सांगतो — मी अजून एक गोष्ट सांगतो, ती ऐक भूमाते.

महागृहोदयं नाम जम्बूद्वीपस्य भूषणम्

महागृहोदयं हे जंबूद्वीपाचे भूषण आहे.

स कन्यां पुत्रमादाय ब्राह्मणो वेदपारगः

एक वेदपारंगत ब्राह्मण आपल्या कन्या आणि पुत्राला घेऊन,

तत्रासौ वासमकरोत्पुण्यसेवी जितेन्द्रियः

तेथे पुण्याची सेवा करत, इंद्रियांवर संयम ठेवून, तो राहू लागला.

तत्र सिद्धेन संवासो ब्राह्मणस्याभवत्तदा

त्या वेळी त्या ब्राह्मणाने सिद्ध ऋषींसोबत एकत्र वास्तव्य केले.

गच्छेत्स सर्वकालं तु शालिग्रामे वसुन्धरे

तो नेहमी शालिग्राम येथे जाऊन राहावा, हे वसुंधरे.

कल्पग्राम विभूतिं च नित्यकालमवर्णयत्

तो नेहमी कल्पग्रामची महती सांगत असे.

गमने बुद्धिरुत्पन्ना ततः सिद्धमयाचत

तेव्हा त्याला निघण्याचा विचार मनात आला आणि त्याने त्या सिद्ध ऋषीला विचारले.

ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सिद्धो वचनमब्रवीत्

त्या ब्राह्मणाचे बोल ऐकून सिद्ध ऋषीने उत्तर दिले.

प्रार्थना दुःखलाभं तु शृणु वै ब्राह्मणोत्तम 162.

हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, दुःख देणारी विनंती ऐक.

दक्षिणे तु करे गृह्य ब्राह्मणं वेदपारगम्

त्याने उजव्या हाताने वेदपारंगत ब्राह्मणाचा हात धरला.

उत्पपात तदा सिद्धो गृहीत्वा ब्राह्मणोत्तमौ

तेव्हा सिद्ध ऋषीने त्या दोन श्रेष्ठ ब्राह्मणांना धरून आकाशात झेप घेतली.

तत्र तौ वसतो नित्यं कल्पग्रामे द्विजोत्तमौ

ते दोन्ही उत्तम ब्राह्मण कल्पग्राममध्ये नेहमीच राहू लागले.

रुजा तु पीड्यमानः स दशमीं च दशां गतः

रोगाने त्रस्त होऊन तो दहाव्या अवस्थेला पोहोचला.

उवाच पुत्रं धर्मात्मा मरणे समुपस्थिते

मरण जवळ आल्यावर धर्मात्म्याने आपल्या पुत्राशी बोलले.

तेन पुत्रेण नीतोऽसौ गंगातीरे महामुनिः

मग त्याच्या पुत्राने त्या महर्षीला गंगेच्या काठी नेले.

वेदाध्ययनशीलः स पितृभक्त्या नियन्त्रितः

तो वेदाध्ययनात नित्य रमणारा आणि पित्याच्या भक्तीने चालणारा होता.

कल्पग्रामे तदा सिद्धस्तस्य कन्या सुमध्यमा

त्या वेळी कल्पग्राममध्ये त्या सिद्ध ऋषीला एक सडपातळ कण्याही होती.

कदाचिद्देवयोगेन कान्यकुब्जनिवासिनः

कधीतरी दैवी संयोगाने काञ्यकुब्जाचा एक रहिवासी तेथे आला.

पृष्टोऽसौ ब्राह्मणो भद्रे क्व भवांस्त्वमिहागतः 162.

त्या ब्राह्मणाने विचारले, 'हे सुभगे, तू येथे कुठून आलीस?'

दिव्यज्ञानेन तं ज्ञात्वा पूजयामास तं द्विजः

दिव्य ज्ञानाने त्याला ओळखून त्या ब्राह्मणाने त्याचा सन्मान केला.

श्वशुरस्य गृहे नित्यं भोजनं कुरुते द्विजः

तो ब्राह्मण नेहमी आपल्या सासऱ्याच्या घरी जेवण करतो.