वराहपुराणम्

उपवासं तु कुरुते रात्रौ जागरणं तथा

तो उपवास करतो आणि रात्री जागरणही करतो.

तत्रागत्य ममाग्रेऽसौ नृत्यते शुभदर्शनः

तो तिथे येऊन, माझ्यासमोर शुभ्र रूपाने नृत्य करतो.

चलमानो गृहीतस्तु चरणे ब्रह्मरक्षसा

तो चालत असताना, ब्रह्मराक्षसाने त्याचे पाय पकडले.

पादे गृहीत्वा वसुधे इदं वचनमब्रवीत्

त्याचे पाय धरून त्या ब्रह्मराक्षसाने पृथ्वीला असे बोलले.

राक्षसोऽहं वणिक्श्रेष्ठ वसामि वनमाश्रितः

तो राक्षस म्हणाला, "मी राक्षस आहे, हे श्रेष्ठ व्यापाऱ्या, आणि मी या जंगलात राहतो."

सुधन उवाच भक्षयिष्यसि मे गात्रं मिष्टान्नपरिपोषितम्

सुधन म्हणाला, "तू माझे गोड अन्न खाऊन पोसलेले शरीर खाणार का?"

जागरं देवदेवस्य कर्तुमिच्छामि राक्षस

"देवांचा देव याच्या जागरणासाठी मला राहायचे आहे, हे राक्षसा."

तत्र जागरणं कृत्वा प्रभाते तव सन्निधौ 155.

"तेथे जागरण करून, सकाळी तुझ्या उपस्थितीत,"

ततः खादिष्यसे गात्रं विनिवृत्तस्य जागरात्

"माझे जागरण पूर्ण झाल्यावर, मग तू माझे शरीर खाऊ शकतोस."

मा कुरु व्रतभङ्गं मे रक्षो नारायणस्य हि

"माझे व्रत मोडू नकोस, हे राक्षसा, कारण ते नारायणासाठी आहे."

सुधनस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्मरक्षः क्षुधार्दितः

सुधनाचे बोल ऐकून, भुकेने व्याकुळ झालेला ब्रह्मराक्षस

मिथ्या प्रभाषसे साधो त्वं पुनः कथमेष्यसि

म्हणाला, "सज्जना, तू खोटे बोलतोस; पुन्हा कसा येणार?"

राक्षसस्य वचः श्रुत्वा स वणिग्वाक्यमब्रवीत्

राक्षसाची वाक्ये ऐकून त्या व्यापाऱ्याने उत्तर दिले.

सिद्धिं लभन्ते सत्येन ऋषयो वेदपारगाः

सत्याच्या बळावर वेदांचा गाभा जाणणारे ऋषी सिद्धी मिळवतात.

प्राप्तश्च मानुषो भावो विहितेनान्तरात्मना

नियत मार्गाने अंतःकरण शुद्ध केल्यावर मानवजन्म प्राप्त होतो.

कृत्वा जागरणं तत्र नृत्यं कृत्वा यथासुखम्

तेथे जागरण करून, मनासारखे नाचावे.

सत्येन दीयते कन्या सत्यं जल्पन्ति ब्राह्मणाः

सत्याच्या आधारे कन्येचे लग्न होते; ब्राह्मण सत्य बोलतात.

स्वर्गमिच्छन्ति सत्येन मोक्षः सत्येन लभ्यते 155.

सत्यामुळे लोक स्वर्गाची इच्छा करतात; सत्यानेच मोक्ष मिळतो.

यमः सत्येन हरति सत्यादिन्द्रो विराजते

यम सत्याने कर्म फेडतो; सत्यामुळे इंद्र तेजस्वी दिसतो.

परदारांस्तु यो गच्छेत्काममोहप्रपीडितः

जो कोणी वासनेने व मोहाने ग्रासून दुसऱ्याच्या स्त्रीकडे जातो,

तस्य पापेन लिप्येऽहं यदि नायामि ते पुरः

मी तुझ्यासमोर न आलो, तर त्याच्या पापाने मलाही डाग लागतो.

दत्त्वा च भूमिदानं यो ह्यपकारं करोति च

ज्याने भूमीदान दिल्यावरही कुणाचा अपकार केला,

पूर्वं भुक्त्वा स्त्रियं यस्तु सुखमाप्य विहृत्य च

जो आधी स्त्रीसंग करून, सुख उपभोगून फिरतो,

पङ्क्तिभेदं तु यः कुर्यादेकपंक्त्याशिनां धुवम्

एकाच पंक्तीत जे जेवतात, त्यात जो भेद करतो,

अमावस्यां महारक्षः श्राद्धं कृत्वा स्त्रियं व्रजेत्

अमावास्येला मोठे श्राद्ध करून, नंतर जो स्त्रीकडे जातो,

अष्टाष्टमी त्वमावास्या उभे पक्षे चतुर्दशी

आठवी, अमावस्या आणि दोन्ही पक्षातील चौदावी,

गुरोर्भ्रातुः सुतस्यापि सख्युर्वै मातुलस्य च

गुरु, भाऊ, पुत्र, मित्र आणि मामा यांच्या बाबतीत,

अभिगच्छति मन्दात्मा तत्पापं मे भवेत्तदा 155.

मंद बुद्धीने जो त्यांच्याजवळ जातो, त्याचे पाप मग माझे होते.

तस्य पापेन लिप्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः

मी पुन्हा न गेलो, तर त्याच्या पापाने मलाही डाग लागतो.