वराहपुराणम्

वृन्दावनं च गोविन्दं ये पश्यन्ति वसुन्धरे

वसुंधरे, जे लोक वृंदावन आणि गोविंदाचं दर्शन करतात,

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे मथुरामाहात्म्ये मथुरातीर्थमाहात्म्यं नाम त्रिपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात, मथुरेच्या माहात्म्यात, 'मथुरा तीर्थ माहात्म्य' नावाचा एकशे त्रेपन्नावा अध्याय संपला.

अथ यमुनातीर्थप्रभावः एवंविधां च मथुरां दृष्ट्वा तौ मुदमापतुः

आता यमुनातीर्थाचं माहात्म्य: अशा प्रकारे मथुरा पाहून, त्या दोघांनाही मोठा आनंद झाला.

पप्रच्छ च तदा भार्या यद्गुह्यं पूर्वभाषितम्

तेव्हा त्याच्या पत्नीने त्याला पूर्वी सांगितलेल्या गुपिताबद्दल विचारलं.

राजाप्युवाच तां राज्ञीं त्वयाप्युक्तं पुरा मम

राजाने राणीला सांगितलं, 'तूही एकदा मला असं सांगितलं होतंस—'

तद्वदस्व स्वकं गुह्यं पश्चाद्वक्ष्याम्यहं तव

'तुझं गुपित सांग, मग मी माझं तुला सांगेन.'

प्रोवाच चैव राजानं मनसः प्रीतिकारणम्

आणि तिने राजाला आपल्या मनाच्या आनंदाचं कारण सांगितलं.

आगतेमां पुरीं द्रष्टुं कुमुदस्य तु द्वादशीम्

'मी या नगरीला पाहायला कुमुदाच्या द्वादशीला आले होते.'

सद्यः प्राणैर्वियुक्ता च तत्तीर्थस्य प्रभावतः

'आणि त्या तीर्थाच्या प्रभावामुळे मी लगेचच प्राणांपासून वेगळी झाले.'

त्वया विवाहिता राजन्न च मां विजहात्स्मृतिः

राजा, जरी तू माझ्याशी लग्न केलं, तरी माझ्या आठवणींनी मला कधीच सोडलं नाही.

धारापतनके तीर्थे त्यक्त्वा जीवितमात्मनः

धारापतनक या पवित्र ठिकाणी तिने आपलं जीवन सोडलं.

स्वां चाप्यकथयत्तस्यै यथा संयमने मृतः 154.

तिने तिच्या स्वतःच्या गोष्टीही तिला सांगितल्या, की यमाच्या राज्यात तो कसा मेला.

मां पश्यन्तौ नियमतस्तत्रैव निधनं गतौ

ते दोघं माझ्याकडे पाहत असतानाच नियतीने तिथेच त्यांचा मृत्यू झाला.

एतत्ते कथितं देवि आश्चर्यं यदभून्महत्

हे देवी, हे मोठं आणि अद्भुत घडलेलं घडामोड तुला सांगितलं आहे.

नाकलोकमवाप्नोति त्यक्तपापो न संशयः

जो पाप सोडतो, तो पितरांच्या लोकात जात नाही, यात काहीच शंका नाही.

विष्णुलोकमवाप्नोति दिव्यमूर्तिश्चतुर्भुजः

तो विष्णूच्या लोकात जातो, दिव्य रूप धारण करतो आणि त्याला चार हात मिळतात.

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

इथेच जेव्हा तो प्राण सोडतो, तेव्हा तो माझ्या लोकात जातो.

यत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः

जिथे स्नान केल्यावर जे मरण पावतात, ते स्वर्गात जातात आणि पुन्हा जन्म घेत नाहीत.

अथाऽत्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

इथेच जेव्हा तो प्राण सोडतो, तेव्हा तो माझ्या लोकात जातो.

पुनरन्यत् प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आता मी तुला दुसरं काही सांगतो, हे वसुंधरे, हे ऐक.

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च नियतो नियताशनः

तिथे स्नान करून, पाणी पिऊन, नियम पाळून आणि योग्य आहार घेत—

सोमतीर्थे तु वसुधे पवित्रे यमुनाम्भसि 154.

हे वसुंधरे, त्या पवित्र सोमतीर्थात, यमुनाच्या शुद्ध पाण्यात—

तत्राभिषेकं कुर्वीत स्वकर्मपरिनिष्ठितः

तिथे, आपली कर्तव्यं पूर्ण करून, अभिषेक करावा.

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

इथेच जेव्हा तो प्राण सोडतो, तेव्हा तो माझ्या लोकात जातो.

तत्र स्नातो नरो देवि अवर्णोऽपि यतिर्भवेत्

हे देवी, तिथे स्नान केल्यावर, वर्ण नसला तरी माणूस संन्यासी होतो.

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः

जो तिथे तीन रात्री उपवास करून स्नान करतो—

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

इथेच जेव्हा तो प्राण सोडतो, तेव्हा तो माझ्या लोकात जातो.

तत्र ये स्नान्ति नियतास्तेषां स्वर्गो न दुर्लभः

तेथे जे लोक नियमाने स्नान करतात, त्यांना स्वर्ग मिळवणे कठीण नाही.

ब्रह्मणा सृष्टिकाले तु मनसा निर्मितं पुरा

सृष्टीच्या आरंभी ब्रह्मदेवांनी आपल्या मनाने हे पूर्वी निर्माण केले होते.