वराहपुराणम्

नास्ति रागसमं दुःखं नास्ति त्यागात्परं सुखम्

आसक्तीसारखे दुःख नाही आणि त्यागापेक्षा मोठे सुख नाही.

प्रायेण सर्वकामानां परित्यागो विशिष्यते 153.

सर्व इच्छा सोडणे हे नेहमीच श्रेष्ठ मानले जाते.

ततः पौरजनं दृष्ट्वा चतुरङ्गबलान्वितः

नंतर, नगरातील लोकांना आणि चतु:सैन्यासह पाहिले.

तेन दृष्टा पुरी रम्या वासवस्य पुरी यथा

त्याने सुंदर नगरी पाहिली, जशी इंद्राची नगरी असते.

रम्यं मधुवनं नाम विष्णुस्थानमनुत्तमम्

तेथे रमणीय मधुवन आहे, विष्णूचे श्रेष्ठ स्थान.

एकादशी शुक्लपक्षे मासि भाद्रपदे तथा

शुक्ल पक्षातील एकादशी, भाद्रपद महिन्यात.

वनं कुन्दवनं नाम तृतीयं चैवमुत्तमम्

तीथे कुंदवन नावाचे तिसरे आणि उत्तम वन आहे.

एकादशी कृष्णपक्षे मासि भाद्रपदे हि वा

किंवा कृष्ण पक्षातील एकादशी, भाद्रपद महिन्यात.

चतुर्थं काम्यकवनं वनानां वनमुत्तमम्

चौथे काम्यकवन, सर्व वनेत श्रेष्ठ आहे.

विमलस्य च कुण्डे तु सर्वपापैः प्रमुच्यते

विमलाच्या कुंडात स्नान केल्याने सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.

पंचमं बकुलं नाम वनानामुत्तमं वनम्

पाचवे बकुल नावाचे वन, सर्व वनांमध्ये श्रेष्ठ आहे.

यमुनायाः परे पारे देवानामपि दुर्ल्लभम् 153.

यमुनेच्या पलीकडील टोकाला, जिथे देवांनाही पोचणं कठीण आहे,

तत्र गत्वा तु वसुधे मद्भक्तो मत्परायणः

तेथे, वसुंधरे, माझा भक्त जो पूर्णपणे माझ्यात लीन आहे, तो गेला,

सप्तमं तु वनं भूमे खादिरं लोकविश्रुतम्

सातवं जंगल, जे लोकांत प्रसिद्ध आहे, ते खदिराचं जंगल आहे, वसुंधरे.

महावनं चाष्टमं तु सदैव तु मम प्रियम्

आठवं म्हणजे मोठं जंगल, जे मला नेहमीच अत्यंत प्रिय आहे.

लोहजङ्घवनं नाम लोहजङ्घेन रक्षितम्

लोहमांडल नावाचं जंगल, जे लोहमांडलाने राखलेलं आहे.

वनं बिल्ववनं नाम दशमं देवपूजितम्

दहावं जंगल म्हणजे बिल्वाचं जंगल, जे देवांनी पूजलेलं आहे.

एकादशं तु भाण्डीरं योगिनः प्रियमुत्तमम्

अकरावं म्हणजे भांडीर, हे योग्यांना सर्वात प्रिय आणि उत्तम आहे.

भाण्डीरं तमनुप्राप्य वनानां वनमुत्तमम्

भांडीर या सर्व जंगलांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या जंगलात पोहोचल्यावर,

वृन्दावनं द्वादशकं वृन्दया परिरक्षितम्

बारावं म्हणजे वृंदावन, जे वृंदेने जपलेलं आहे.

वृन्दावनं च गोविन्दं ये पश्यन्ति वसुन्धरे

वसुंधरे, जे लोक वृंदावन आणि गोविंदाचं दर्शन करतात,

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे मथुरामाहात्म्ये मथुरातीर्थमाहात्म्यं नाम त्रिपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात, मथुरेच्या माहात्म्यात, 'मथुरा तीर्थ माहात्म्य' नावाचा एकशे त्रेपन्नावा अध्याय संपला.

अथ यमुनातीर्थप्रभावः एवंविधां च मथुरां दृष्ट्वा तौ मुदमापतुः

आता यमुनातीर्थाचं माहात्म्य: अशा प्रकारे मथुरा पाहून, त्या दोघांनाही मोठा आनंद झाला.

पप्रच्छ च तदा भार्या यद्गुह्यं पूर्वभाषितम्

तेव्हा त्याच्या पत्नीने त्याला पूर्वी सांगितलेल्या गुपिताबद्दल विचारलं.

राजाप्युवाच तां राज्ञीं त्वयाप्युक्तं पुरा मम

राजाने राणीला सांगितलं, 'तूही एकदा मला असं सांगितलं होतंस—'

तद्वदस्व स्वकं गुह्यं पश्चाद्वक्ष्याम्यहं तव

'तुझं गुपित सांग, मग मी माझं तुला सांगेन.'

प्रोवाच चैव राजानं मनसः प्रीतिकारणम्

आणि तिने राजाला आपल्या मनाच्या आनंदाचं कारण सांगितलं.

आगतेमां पुरीं द्रष्टुं कुमुदस्य तु द्वादशीम्

'मी या नगरीला पाहायला कुमुदाच्या द्वादशीला आले होते.'

सद्यः प्राणैर्वियुक्ता च तत्तीर्थस्य प्रभावतः

'आणि त्या तीर्थाच्या प्रभावामुळे मी लगेचच प्राणांपासून वेगळी झाले.'