वराहपुराणम्

येषां स्मरणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते 152.

त्यांची फक्त आठवण काढली तरी सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये मथुरातीर्थप्रशंसा नाम द्वापंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील मथुरामाहात्म्य या विभागातील 'मथुरातीर्थांची महती' नावाचा एकशेपंचावन्नवा अध्याय येथे संपला.

अथ मथुरातीर्थमाहात्म्यम् उत्तरे शिवकुण्डाच्च तीर्थानां नवकं स्मृतम्

आता मथुरातीर्थाचे माहात्म्य सांगतो: शिवकुंडाच्या उत्तरेला नव तीर्थे प्रसिद्ध आहेत.

तत्रैव स्नानमात्रेण सौभाग्यं जायते परम्

तेथे फक्त स्नान केल्यावर उत्तम सौभाग्य मिळते.

तस्मिन् स्नातो नरो देवि मम लोके प्रपद्यते

हे देवी, त्या ठिकाणी स्नान करणारा माझ्या लोकांत पोहोचतो.

तत्र स्नातो मृतो वापि मम लोकं स गच्छति

जेथे कोणी स्नान करतो किंवा मरण पावतो, तो माझ्या लोकांत पोहोचतो.

तस्मिन् संयमने तीर्थे यद्यद्वृत्तं पुरातनम्

त्या पवित्र संयमाच्या ठिकाणी पूर्वी जे काही घडले,

वसते नैमिषारण्ये सुप्रतीतेऽतिपापकृत्

नैमिषारण्यात राहणारा, कितीही मोठा पापी असला,

तत्र प्राप्य च कालिन्दीं कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्

तेथे कृष्णपक्षातील चतुर्दशीला यमुनाजवळ पोहोचल्यावर,

ततार यमुनां सोऽथ प्राप्य संयमनं शुभे

त्याने यमुनापार केली आणि शुभ संयमस्थान गाठले,

मग्नमात्रस्ततः पापः सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत

मग त्याचे पाप, आईएवढेही राहिले असले तरी, लगेचच त्याच्या प्राणांसह निघून गेले.

सौराष्ट्रविषये देवि क्षत्रियोऽभूद्धनुर्द्धरः 153.

सौराष्ट्र प्रदेशात, देवी, धनुर्धर नावाचा एक क्षत्रिय होता.

पालयामास वसुधां क्षत्रधर्मं समाश्रितः

त्याने क्षत्रियधर्म पाळत पृथ्वीचे राज्य केले.

पत्नी शतानां मुख्यानां प्रवरा सा वसुन्घरे

शंभर पत्नींपैकी प्रमुख व श्रेष्ठ अशी त्याची वसुघरा नावाची पत्नी होती.

प्रासादेषु च रम्येषु नदीनां पुलिनेषु च

सुंदर राजवाड्यांत आणि नद्यांच्या काठावर,

कालो गच्छति राजा तु भोगासक्तिं च विंदति

काळ जात गेला आणि राजाला भोगांची आसक्ती लागली.

पुत्राः सप्त तथा जाताः कन्याः पंच सुशोभनाः

त्याला सात पुत्र आणि पाच सुंदर कन्या झाल्या.

पुत्रान्संस्थापयामास स्थानेषु वसुधाधिपान्

त्याने आपल्या मुलांना पृथ्वीच्या विविध राज्यांवर बसवले.

तत्र प्रबुद्धो नृपतिर्हाहेति वदते मुहुः

तेथे जागा झालेला राजा वारंवार 'हाय हाय' असे म्हणू लागला.

तत सा पीवरी प्राह किमेवं भाषसे नृप

तेव्हा ती पिवरी म्हणाली, 'राजा, असे का बोलतोस?'

मत्तः सुप्तः प्रमत्तश्च असम्बद्धं प्रभाषते

मद्यपान केलेला, झोपलेला किंवा बेफिकीर असलेला माणूस असंबद्ध बोलतो.

पीवर्युवाच प्राणांस्त्यक्ष्याम्यहं देव गोपयिष्यसि मे यदि ।। 153.

पिवरी म्हणाली: 'देवा, जर तू माझे रक्षण केले नाहीस तर मी प्राण सोडीन.'

प्रियाया वचनं श्रुत्वा प्रत्युवाच नराधिपः

प्रिय पत्नीचे बोलणे ऐकून राजाने उत्तर दिले.

तत्र गत्वा यथातत्त्वं वदिष्यामि शुभानने

तेथे जाऊन, मी खरी गोष्ट सांगीन, हे शुभवदने.

पुत्रान्संस्थाप्य दौहित्रान्स्वे स्थाने शुभान्प्रिये

माझ्या मुलांना आणि नातवंडांना त्यांच्या योग्य जागी ठेवले, हे प्रिय आणि शुभेच्छा असणाऱ्या.

ततः सम्मानयामास जनं पुरनिवासिनम्

नंतर त्याने नगरातील लोकांचा सन्मान केला.

राज्ये पुत्रान्नियोक्ष्यामि यदि वो रोचतेऽनघाः

माझ्या मुलांना राज्यावर बसवीन, जर तुम्हा निष्पापांना ते आवडले तर.

नित्यमिच्छन्ति वै लोको यमस्येच्छन्ति नान्यथा

लोक नेहमी यमाच्या इच्छेला मान देतात; त्यांना दुसरे काही नको असते.

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गच्छावो मथुरां पुरीम्

म्हणून, सर्व प्रयत्न करून आपण मथुरेला जाऊया.