वराहपुराणम्

तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोके महीयते 152.

तेथे जो प्राण सोडतो, त्याचा माझ्या लोकांत सन्मान होतो.

पितॄंस्तारयते सर्वं पितृपक्षे विशेषतः

तो आपल्या सर्व पितरांना तारतो, विशेषतः पितृपक्षात.

तस्मिन् स्नाते नरो देवि मम लोकं प्रपद्यते

हे देवी, त्या ठिकाणी स्नान करणारा माझ्या लोकांत पोहोचतो.

तत्र स्नातो नरो देवि ऋषिलोकं प्रपद्यते

हे देवी, त्या ठिकाणी स्नान करणारा ऋषींच्या लोकांत पोहोचतो.

दक्षिणे ऋषितीर्थस्य मोक्षतीर्थं परं मम

ऋषीतीर्थाच्या दक्षिणेला माझे श्रेष्ठ मोक्षतीर्थ आहे.

तत्र वै कोटितीर्थं हि देवानामपि दुर्ल्लभम्

तेथेच कोटितीर्थ आहे, जे देवांनाही दुर्लभ आहे.

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा सन्तर्प्य पितृदेवताः

कोटितीर्थात स्नान करून, पितरांना व देवतांना तृप्त करून,

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्मलोके महीयते

कोटितीर्थात स्नान करणारा ब्रह्मलोकात सन्मानित होतो.

पिण्डदानात्तु तत्रैव पितृलोके स गच्छति तत्फलं लभते देवि ज्येष्ठे दानान्न संशयः

तेथे पिंडदान केल्याने तो पितृलोकात जातो; हे देवी, ज्येष्ठ महिन्यात दान केल्याने त्याला ते फळ नक्कीच मिळते.

द्वादशैतानि तीर्थानि देवानां दुर्ल्लभानि च

ही बारा तीर्थे देवांनाही दुर्लभ आहेत.

येषां स्मरणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते 152.

त्यांची फक्त आठवण काढली तरी सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये मथुरातीर्थप्रशंसा नाम द्वापंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील मथुरामाहात्म्य या विभागातील 'मथुरातीर्थांची महती' नावाचा एकशेपंचावन्नवा अध्याय येथे संपला.

अथ मथुरातीर्थमाहात्म्यम् उत्तरे शिवकुण्डाच्च तीर्थानां नवकं स्मृतम्

आता मथुरातीर्थाचे माहात्म्य सांगतो: शिवकुंडाच्या उत्तरेला नव तीर्थे प्रसिद्ध आहेत.

तत्रैव स्नानमात्रेण सौभाग्यं जायते परम्

तेथे फक्त स्नान केल्यावर उत्तम सौभाग्य मिळते.

तस्मिन् स्नातो नरो देवि मम लोके प्रपद्यते

हे देवी, त्या ठिकाणी स्नान करणारा माझ्या लोकांत पोहोचतो.

तत्र स्नातो मृतो वापि मम लोकं स गच्छति

जेथे कोणी स्नान करतो किंवा मरण पावतो, तो माझ्या लोकांत पोहोचतो.

तस्मिन् संयमने तीर्थे यद्यद्वृत्तं पुरातनम्

त्या पवित्र संयमाच्या ठिकाणी पूर्वी जे काही घडले,

वसते नैमिषारण्ये सुप्रतीतेऽतिपापकृत्

नैमिषारण्यात राहणारा, कितीही मोठा पापी असला,

तत्र प्राप्य च कालिन्दीं कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्

तेथे कृष्णपक्षातील चतुर्दशीला यमुनाजवळ पोहोचल्यावर,

ततार यमुनां सोऽथ प्राप्य संयमनं शुभे

त्याने यमुनापार केली आणि शुभ संयमस्थान गाठले,

मग्नमात्रस्ततः पापः सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत

मग त्याचे पाप, आईएवढेही राहिले असले तरी, लगेचच त्याच्या प्राणांसह निघून गेले.

सौराष्ट्रविषये देवि क्षत्रियोऽभूद्धनुर्द्धरः 153.

सौराष्ट्र प्रदेशात, देवी, धनुर्धर नावाचा एक क्षत्रिय होता.

पालयामास वसुधां क्षत्रधर्मं समाश्रितः

त्याने क्षत्रियधर्म पाळत पृथ्वीचे राज्य केले.

पत्नी शतानां मुख्यानां प्रवरा सा वसुन्घरे

शंभर पत्नींपैकी प्रमुख व श्रेष्ठ अशी त्याची वसुघरा नावाची पत्नी होती.

प्रासादेषु च रम्येषु नदीनां पुलिनेषु च

सुंदर राजवाड्यांत आणि नद्यांच्या काठावर,

कालो गच्छति राजा तु भोगासक्तिं च विंदति

काळ जात गेला आणि राजाला भोगांची आसक्ती लागली.

पुत्राः सप्त तथा जाताः कन्याः पंच सुशोभनाः

त्याला सात पुत्र आणि पाच सुंदर कन्या झाल्या.

पुत्रान्संस्थापयामास स्थानेषु वसुधाधिपान्

त्याने आपल्या मुलांना पृथ्वीच्या विविध राज्यांवर बसवले.

तत्र प्रबुद्धो नृपतिर्हाहेति वदते मुहुः

तेथे जागा झालेला राजा वारंवार 'हाय हाय' असे म्हणू लागला.