वराहपुराणम्

अथात्र मुंचते प्राणान्कृत्वा चान्द्रायणं शुचिः

चंद्रायण व्रत करून आणि शुद्ध झाल्यावर, तो इथे प्राण सोडतो.

उमाकुण्डमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम

ते माझे श्रेष्ठ क्षेत्र, ज्याला उमा-कुंड म्हणून ओळखले जाते.

तत्र स्नानं तु कुर्वीत दशरात्रोषितो नरः

तेथे, दहा रात्री राहिल्यानंतर मनुष्याने स्नान करावे.

अथ प्राणान्प्रमुंचेत दशरात्रोषितो नरः

दहा रात्री राहिल्यानंतर, मनुष्य तेथे प्राण सोडतो.

महेश्वरस्य वै कुण्डं यत्र चोद्वाहिता उमा

ते महेश्वराचे कुंड आहे, जिथे उमाचा विवाह लावला गेला.

तिस्रो धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वताश्रिताः 151.

इथे हिमालय पर्वतावरून तीन प्रवाह खाली पडतात.

तत्र स्नानं तु कुर्वीत द्वादशाहोषितो नरः

जे पुरुष बारा दिवसांचा व्रत पाळतात, त्यांनी इथे स्नान करावे.

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

इथे, जर कोणी फार कठीण कर्म करून प्राण सोडतो,

प्रख्यातं ब्रह्मकुण्डं तु वेदा यत्र समुत्थिताः

हे प्रसिद्ध ब्रह्मकुंड आहे, जिथे वेद उत्पन्न झाले.

ततः पूर्वेण पार्श्वेन समा धारा पतेच्छुभा

पूर्वेकडून, तितक्याच मोठी एक शुभ धारा खाली पडते.

पुनरस्योत्तरे पार्श्वे सुवर्णसदृशोपमा

पुन्हा, उत्तरेकडील बाजूला सोन्यासारखी एक धारा आहे.

अथ पश्चिमपार्श्वेन यजुर्वेदेन संयुता

मग, पश्चिमेकडील बाजूला यजुर्वेदाशी संबंधित एक धारा आहे.

एका धारा पतत्यत्र इन्द्रगोपकसन्निभा

इथे एक धारा पडते, जी इंद्रगोप किड्याच्या रंगासारखी आहे.

ब्रह्मलोकं समासाद्य ब्रह्मणा सह मोदते

ब्रह्मलोकात पोहोचून, तेथे ब्रह्मासोबत आनंद मिळतो.

सिद्धिकामेन मर्त्येन गन्तव्यं नात्र संशयः 151.

कोणत्याही माणसाला सिद्धी हवी असेल तर त्याने इथेच यावे, यात शंका नाही.

न तस्य कर्म विद्येत स एवमपि संस्थितः

जो असे राहतो, त्याच्यासाठी कोणतेही कर्म उरलेले राहत नाही.

पवित्राणां पवित्रं तु न देयं यस्य कस्यचित्

सर्वात पवित्र गोष्ट कुणालाही सहज द्यावी नाही.

तारितानि कुलानि स्युरुभयत्र दशापि च

दोन्ही बाजूंच्या, म्हणजे आई-वडिलांच्या दहा पिढ्या तारल्या जातात.

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं सर्वसंसारमोक्षणीम्

जर कोणाला सर्व संसारातून मुक्त करणारी सर्वोच्च सिद्धी हवी असेल,

माहात्म्यं पद्मपत्राक्षि गुह्यं यच्च महौजसम्

कमळासारख्या डोळ्यांची देवी, हे महात्म्य गुप्त आणि अत्यंत सामर्थ्यशाली आहे.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे लोहार्गलमाहात्म्यं नामैकपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवंताच्या शास्त्रात 'लोहार्गळ महात्म्य' नावाचा एकशेएकावन्नावा अध्याय संपला.

अथ मथुरातीर्थ प्रशंसा श्रुत्वा देवस्य माहात्म्यं लोहार्गलनिवासिनः

आता मथुरा तीर्थाचे महात्म्य सांगतो: देवाचे महात्म्य ऐकून, लोहार्गळचे रहिवासी—

धरण्युवाच त्वत्प्रसादाच्च देवेश श्रुतं शास्त्रं महौजसम्

धरिणी म्हणाली: 'देवेश, तुझ्या कृपेने हे अत्यंत सामर्थ्यशाली शास्त्र ऐकायला मिळाले.'

तव शिष्या च दासी च त्वामहं शरणङ्गता

मी तुझी शिष्या आहे, दासी आहे, आणि मी तुझ्या आश्रयाला आले आहे.

तव सम्भावनाद्देव जातास्मि कनकोज्ज्वला

देवा, तुझ्या कृपेने मी सोन्यासारखी तेजस्वी झाले आहे.

जगद्धातुर्जगच्छास्त्रकृते न हि परिश्रमः

जगाचा सृष्टीकर्ता जेव्हा जगाचे नियम घालतो, तेव्हा त्याला काहीही थकवा येत नाही.

इति कृत्वा च मे देव त्वाह्लादो हृदि वर्त्तते

हे देवा, हे सर्व केल्यावर माझ्या हृदयात आनंद भरून राहिला आहे.

तीर्थं तद्वद कल्याणं तीर्थानामुत्तमोत्तमम्

मग ते कल्याणकारक आणि सर्वात श्रेष्ठ तीर्थ कोणते ते मला सांग.

श्रीवराह उवाच समानं मथुराया हि प्रियं मम वसुन्धरे

श्रीवराह म्हणाले: वसुंधरे, मथुरा मला तितकीच प्रिय आहे.