वराहपुराणम्

शतकोटिसहस्राणि शीघ्रमेव निपातितम्

शेकडो कोटी हजारो लोकांना तिथे लगेच खाली टाकले गेले.

एवं लोहार्गलं नाम क्षेत्रं चैव मया कृतम्

म्हणून मी लोहार्गळ नावाचं क्षेत्र स्थापलं आहे.

तेषां संस्थापनं तत्र कृतं चैव महौजसाम्

तेथल्या त्या महान शक्तिमान प्राण्यांचंही स्थापण तिथेच केलं गेलं.

सोपि भागवतो भूमे भवत्येव सुनिष्ठितः

तोही भगवंताचा भक्त म्हणून या भूमीवर दृढपणे स्थिर होतो.

उपोष्य च त्रिरात्रं तु विधिदृष्टेन कर्मणा

आणि विधीनुसार तीन रात्र उपवास करून, योग्य कर्म केल्यावर,

अथात्र मुंचते प्राणान्स्वकर्मपरिनिष्ठितः

मग तिथे, आपली कर्तव्यं पूर्ण करून, प्राणी प्राण सोडतो.

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि यत्र तत्परमाद्भुतम् 151.

आणखी एक अद्भुत स्थान मी तुला सांगतो.

चतुर्विंशतिद्वादश्यां मासेन विधिना मम

माझ्यासाठी मासिक विधीनुसार चोवीसवी द्वादशीला,

अश्वो मे कल्पितस्तत्र सर्वरत्नविभूषितः

तेथे माझ्यासाठी सर्व रत्नांनी सजवलेला घोडा तयार केला जातो.

मार्गणा मे धनुस्तत्र अक्षसूत्रं कमण्डलुः

माझे बाण, धनुष्य, अक्षसूत्र आणि कमंडलू तिथे असतात.

श्वेतपर्वतमारुह्य पतमानः कुरून्बहून्

श्वेत पर्वतावर चढून, मी अनेक कुरूंवर उतरतो.

अनेकान्येव रूपाणि पातयित्वा नभस्तलात्

आकाशातून अनेक रूपं खाली टाकून,

सूत उवाच विस्मयं परमं प्राप्तो विष्णुमायोपबृंहितः

सूतेने सांगितले: विष्णुमायेने वाढलेला, तो परम आश्चर्याने भरला.

ततः स विस्मयाविष्टो ब्रह्मपुत्रो महामतिः

मग, त्या अद्भुततेने भारावून, तो ब्रह्माचा बुद्धिमान पुत्र,

सनत्कुमार उवाच देवि यल्लोकनाथस्य साक्षाद्दर्शनमागता

सनत्कुमार म्हणाला: देवी, तू प्रत्यक्ष लोकनाथाचं दर्शन केलं आहेस.

पद्मपत्रविशालाक्षो यत्त्वया परिभाषितः

कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या मोठ्या डोळ्यांचा जो, तू ज्याच्याशी बोललीस,

यथा यथा वदसि च धर्मसंहितं गुह्यं परं देववरप्रणीतम् 151.

तू जसं सांगतेस, ते श्रेष्ठ आणि गुप्त धर्म, देवश्रेष्ठांनी रचलेलं,

ततः स पुण्डरीकाक्षः किमाचष्ट ततः परम्

मग तो कमळनयन पुढे काय बोलला?

( सूतउवाच) उवाच मधुरं वाक्यमाभाष्य ब्रह्मणः सुतम्

(सूतेने सांगितले:) त्याने ब्रह्माच्या पुत्राशी गोड शब्दांत संवाद साधला.

शृणु वत्स जगन्नाथो यथा मामाह चोदितः एवं तत्रैव कर्माणि क्रियन्ते विधिपूर्वकम्

ऐक बाळा, जगाचा अधिपती जसा सांगतो तसेच मी ऐकले; तिथेच सर्व कर्मे विधीप्रमाणे केली जातात.

शोधकानि च पापानां मृदूनि च शुभानि च

पापांसाठी शुद्ध करणारी, सौम्य आणि शुभ अशी अनेक कृत्ये तिथे आहेत.

नान्यं वहन्ति ते चाश्वा मम वाहा दुरत्ययाः

इतर कोणी त्यांना वाहत नाही, आणि माझे घोडे अतिशय दुर्गम आहेत.

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र शङ्खवर्णा मनोजवाः

तिथे चार धारा पडतात, शंखासारख्या शुभ्र आणि मनासारख्या वेगवान.

लोकं चैत्राङ्गदं गत्वा गन्धर्वैः सह मोदते

तो चित्रांगद लोकात पोहोचून, गंधर्वांसोबत आनंद घेतो.

गन्धर्वलोकमुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति

गंधर्वलोक सोडून तो माझ्या लोकात प्रवेश करतो.

पंच धाराः पतन्त्यत्र तालवृक्षसमोपमाः

इथे पाच धारा पडतात, त्या ताडाच्या झाडांसारख्या दिसतात.

देवर्षिनारदं पश्येन्मोदते तेन वै समम् 151.

तो देवर्षि नारदाला पाहतो आणि त्याच्यासोबत आनंद अनुभवतो.

प्रमुच्य नारदं द्विव्यं ममलोकं च गच्छति

नारदाला मागे सोडून, तो माझ्या दिव्य लोकात पोहोचतो.

धाराः पतन्ति तिस्रस्तु न स्थूला नाति वै कृशाः

इथे तीन धारा पडतात, त्या ना फार जाड ना फार बारीक आहेत.