वराहपुराणम्

सुरकरण नृसिंह लोकनाथ युतससुरसुरधीर देववीर

देवतांचे कर्ता, नरसिंह, लोकांचे स्वामी, देव-दानवांनी वेढलेले, देवांमध्ये धैर्यवान, दिव्यांमध्ये पराक्रमी,

गद्गदं वचनं श्रुत्वा पृथिव्याः स जनार्दनः

पृथ्वीच्या कापऱ्या शब्दांनी जनार्दनाने—

श्रीवराह उवाच गुह्यमन्यत्प्रवक्ष्यामि मद्व्रतः कर्मणो जनिः

श्रीवराह म्हणाले: मी तुला आणखी एक गुप्त गोष्ट सांगतो, माझ्या व्रताचा आणि कृतीचा प्रारंभ.

ततः सिद्धवटे गत्वा त्रिंशद्योजनदूरतः

मग, सिद्धवट येथे गेल्यावर, जे तीस योजन अंतरावर आहे,

तत्र लोहार्गले क्षेत्रे निवासो विहितः शुभः

तेथे लोहार्गळ क्षेत्रात शुभ निवास स्थापन केला आहे.

दुर्गमं दुःसहं चैव पापैः सर्वत्र वेष्टितम्

ते ठिकाण कठीण आणि सहन करणे अवघड आहे, सर्वत्र पापांनी वेढलेले आहे.

तत्र तिष्ठाम्यहं भद्रे उदीचीं दिशमाश्रितः 151.

तेथे मी राहतो, हे सुभगे, उत्तरेकडील दिशेला स्थिर आहे.

ततो मे दानवाः सर्वे क्रमन्तो लोकमुत्तमम्

तेथून सर्व दानव वर जाऊन श्रेष्ठ लोकांना पोहोचतात.

तत्र ब्रह्मा च रुद्राश्च स्कन्देन्द्रो समुरुद्गणाः

तेथे ब्रह्मा आणि रुद्र, स्कंद, इंद्र आणि मरुतगण,

सोमो बृहस्पतिश्चैव ये चान्ये वै दिवौकसः

सोम आणि बृहस्पती, तसेच इतर सर्व स्वर्गवासी,

शतकोटिसहस्राणि शीघ्रमेव निपातितम्

शेकडो कोटी हजारो लोकांना तिथे लगेच खाली टाकले गेले.

एवं लोहार्गलं नाम क्षेत्रं चैव मया कृतम्

म्हणून मी लोहार्गळ नावाचं क्षेत्र स्थापलं आहे.

तेषां संस्थापनं तत्र कृतं चैव महौजसाम्

तेथल्या त्या महान शक्तिमान प्राण्यांचंही स्थापण तिथेच केलं गेलं.

सोपि भागवतो भूमे भवत्येव सुनिष्ठितः

तोही भगवंताचा भक्त म्हणून या भूमीवर दृढपणे स्थिर होतो.

उपोष्य च त्रिरात्रं तु विधिदृष्टेन कर्मणा

आणि विधीनुसार तीन रात्र उपवास करून, योग्य कर्म केल्यावर,

अथात्र मुंचते प्राणान्स्वकर्मपरिनिष्ठितः

मग तिथे, आपली कर्तव्यं पूर्ण करून, प्राणी प्राण सोडतो.

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि यत्र तत्परमाद्भुतम् 151.

आणखी एक अद्भुत स्थान मी तुला सांगतो.

चतुर्विंशतिद्वादश्यां मासेन विधिना मम

माझ्यासाठी मासिक विधीनुसार चोवीसवी द्वादशीला,

अश्वो मे कल्पितस्तत्र सर्वरत्नविभूषितः

तेथे माझ्यासाठी सर्व रत्नांनी सजवलेला घोडा तयार केला जातो.

मार्गणा मे धनुस्तत्र अक्षसूत्रं कमण्डलुः

माझे बाण, धनुष्य, अक्षसूत्र आणि कमंडलू तिथे असतात.

श्वेतपर्वतमारुह्य पतमानः कुरून्बहून्

श्वेत पर्वतावर चढून, मी अनेक कुरूंवर उतरतो.

अनेकान्येव रूपाणि पातयित्वा नभस्तलात्

आकाशातून अनेक रूपं खाली टाकून,

सूत उवाच विस्मयं परमं प्राप्तो विष्णुमायोपबृंहितः

सूतेने सांगितले: विष्णुमायेने वाढलेला, तो परम आश्चर्याने भरला.

ततः स विस्मयाविष्टो ब्रह्मपुत्रो महामतिः

मग, त्या अद्भुततेने भारावून, तो ब्रह्माचा बुद्धिमान पुत्र,

सनत्कुमार उवाच देवि यल्लोकनाथस्य साक्षाद्दर्शनमागता

सनत्कुमार म्हणाला: देवी, तू प्रत्यक्ष लोकनाथाचं दर्शन केलं आहेस.

पद्मपत्रविशालाक्षो यत्त्वया परिभाषितः

कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या मोठ्या डोळ्यांचा जो, तू ज्याच्याशी बोललीस,

यथा यथा वदसि च धर्मसंहितं गुह्यं परं देववरप्रणीतम् 151.

तू जसं सांगतेस, ते श्रेष्ठ आणि गुप्त धर्म, देवश्रेष्ठांनी रचलेलं,

ततः स पुण्डरीकाक्षः किमाचष्ट ततः परम्

मग तो कमळनयन पुढे काय बोलला?

( सूतउवाच) उवाच मधुरं वाक्यमाभाष्य ब्रह्मणः सुतम्

(सूतेने सांगितले:) त्याने ब्रह्माच्या पुत्राशी गोड शब्दांत संवाद साधला.