वराहपुराणम्

तत्र पूर्वेण पार्श्वेण ह्यदूरादर्द्धयोजनात्

पूर्वेला, बाजूला, अर्ध्या योजनावर, तिथे—

धाराः पतन्ति कल्याणि प्रसन्नसलिलास्तथा

तेथे, कल्याणी, स्वच्छ पाण्याच्या धाराही पडतात.

चतुर्णां लोकपालानां लोकानाप्नोति चोत्तमान्

तो चारही दिशांच्या रक्षणकर्त्यांच्या श्रेष्ठ लोकांना प्राप्त होतो.

लोकपालान्समुत्सृज्य मम लोकेषु मोदते

लोकपालांना मागे सोडून, तो माझ्या लोकांत आनंदाने वावरतो.

शुद्धैर्भागवतैर्भूमे सर्वसंसार मोक्षणम्

पृथ्वीवर, शुद्ध भक्तांसोबत, सर्व संसारातून मुक्ती मिळते.

न च तद्वर्द्धते चाम्भो न चैव परिहीयते 150.

त्या पाण्यात वाढही होत नाही आणि घटही होत नाही.

श्रूयते गीतनिर्घोषः श्रुतिकर्ममनोहरः

गाण्याचा मंजुळ आवाज कानावर येतो, तो ऐकायला आणि मनाला फारच आनंददायक असतो.

जामदग्न्यस्य रामस्य स्वाश्रमोऽथ भविष्यति

जामदग्नींच्या रामाचे आश्रम तेथे होईल.

शाल्मलीं चाग्रतः कृत्वाधिष्ठितश्चोत्तरामुखः

शाल्मलीचे झाड समोर ठेवून, तो उत्तर दिशेकडे तोंड करून बसतो.

ऋषिलोकं ततो गत्वा पश्येत्तत्राप्यरुन्धतीम्

मग ऋषींच्या लोकात जाऊन, तिथेही अरुंधतीला पाहतो.

ऋषिलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते

ऋषींचा लोक सोडून, तो माझ्या लोकात येतो.

वर्षाणि द्वादशैतेन नमस्कारः कृतो भवेत्

यामुळे बारा वर्षे नमस्कार केल्याचा फल मिळतो.

पापात्मानो न पश्यन्ति मम मायाविमोहिताः

माझ्या मायेत गुंतलेले पापी लोक मला पाहू शकत नाहीत.

तत्र पश्यन्ति सुश्रोणि शुद्धा भागवता नराः

तेथे, सुंदर नितंब असणाऱ्या, शुद्ध भक्तजन मला पाहतात.

जटाकुण्डमिति ख्यातं वायव्यां दिशि संस्थितम्

ते उत्तर-पश्चिम दिशेला असलेले, जटाकुंड म्हणून प्रसिद्ध आहे.

मलयस्य दक्षिणेन समुद्रस्योत्तरे तथा 150.

मलयाच्या दक्षिणेला आणि समुद्राच्या उत्तरेला ते आहे.

अगस्तिभक्नं गत्वा मोदते नात्र संशयः

अगस्तिभक्त्न येथे गेल्यावर, नक्कीच आनंद मिळतो.

अगस्तिभवनं त्यक्त्वा मम लोकं तु गच्छति

अगस्तिचे घर सोडून, तो माझ्या लोकात जातो.

विस्तारश्च महाभागे अगाधश्च महार्णवः

हे महाभागे, मोठा समुद्र फार विस्तीर्ण आणि खोल आहे.

यच्च पश्यति सुश्रोणि समन्तादितरो जनः

सुंदर नितंब असणाऱ्या, लोक जिथे जिथे पाहतात, तिथे तिथे जे काही दिसते,

न वर्द्धते ततश्चाम्भो यावत्तिष्ठति तत्पुनः

तिथेही, तोपर्यंत पाणी वाढत नाही, जोपर्यंत ते तिथे आहे.

आश्चर्यं च प्रमाणं च भक्तिकीर्त्तिविवर्द्धनम्

हे अद्भुतही आहे आणि खरेही आहे, भक्तीची कीर्ती वाढवणारे आहे.

यस्तु गच्छति सुश्रोणि अष्टभक्तपथे स्थितः

पण जो कोणी, सुंदर नितंब असणाऱ्या, भक्तीच्या आठ मार्गावर चालतो,

य एतत्पठते नित्यं यश्चैवं शृणुयान्मुदा

जो कोणी हे रोज वाचतो, आणि जो आनंदाने ऐकतो,

एतन्मरणकाले न विस्मर्त्तव्यं कदाचन

मृत्यूच्या वेळी हे कधीच विसरू नये.

एतत्ते कथितं भद्रे त्वया पृष्टं च मां प्रति 150.

हे सर्व मी तुला सांगितले, जसे तू मला विचारले होते.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे सानंदूरमाहात्म्यं नाम पंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात 'सानंदूराचे माहात्म्य' नावाचा एकशेपन्नासवा अध्याय येथे संपला.

अथ लोहार्गलमाहात्म्यम् सानन्दूरस्य माहात्म्यमेतच्छ्रुत्वा वसुन्धरा

आता लोहार्गळाचे माहात्म्य: सानंदूराचे माहात्म्य ऐकून वसुंधरा—

धरण्युवाच यच्छ्रुत्वा सुमहाभाग जाताऽस्मि विगतज्वरा

धरणी म्हणाली: हे महाभाग, हे ऐकून माझ्या सर्व चिंता दूर झाल्या.