वराहपुराणम्

तावत्कश्चिन्न गृह्णाति यावत्तेन न भक्षितः

तो स्वतः खात नाही तोपर्यंत, तो कोणी उचलत नाही.

अगाधं चाप्यपारं च रक्तपद्मविभूषितम्

ते अथांग आणि सीमाहीन आहे, आणि त्यावर लाल कमळांनी शोभा आलेली आहे.

बुधस्य भवनं गत्वा मोदते नात्र संशयः

बुधाच्या निवासस्थानी पोहोचल्यावर, आनंद मिळतो — यात शंका नाही.

बुधस्य भवनं त्यक्त्वा मम लोकं प्रपद्यते

बुधाचे घर सोडून, तो माझ्या लोकांत येतो.

मनुजास्तन्न पश्यन्ति मम कर्मरता न ये

जे माझ्या कर्मात रमलेले नाहीत, अशी माणसे ते ठिकाण पाहू शकत नाहीत.

मनोज्ञं रमणीयं च जलजैश्चापि संवृतम् 150.

ते मनोहारी आणि रमणीय आहे, आणि कमळांनी वेढलेले आहे.

एकं तु दृश्यते श्वेतमब्जं रुक्ममयं तथा

तेथे एकच पांढरे कमळ आणि एक सोन्याचे कमळ दिसते.

धारा चैका प्रपतति स्थूला मुसलसन्निभा

एक जाड धारा, मुसळासारखी जाड, खाली पडते.

ब्रह्मलोकं समासाद्य मोदते नात्र संशयः

तो ब्रह्मलोकात पोहोचतो आणि तिथे आनंदात राहतो—याबद्दल काहीच शंका नाही.

ब्रह्मणा समनुज्ञातो मम लोकं च गच्छति

ब्रह्मदेवाची परवानगी मिळाल्यावर तो माझ्या लोकातही पोहोचतो.

मद्भक्ता यच्च पश्यन्ति घोरसंसारमोक्षणम्

माझे भक्त जेव्हा या भयंकर संसारातून मुक्ती पाहतात—

भूमे पतति मध्याह्ने यावत्सूर्यस्तु तिष्ठति

ती धारा मध्यान्ही सूर्य असतो तोपर्यंत पृथ्वीवर पडते.

एवं तत्र महाश्चर्यं पुण्यब्रह्मसरोवरे

त्या पुण्यवान ब्रह्मसरोवरात असे अद्भुत दृश्य आहे.

समुद्रश्चैव रामश्च समेष्येते वराङ्गने

समुद्र आणि राम, हे सुंदर अंगवाली, तिथे एकत्र येतील.

बहुगुल्मलताकीर्णं शोभितं च विहङ्गमैः

खूप झुडपे आणि वेलींनी वेढलेले, पक्ष्यांनी शोभलेले आहे.

मण्डितं कुमुदैः पद्मैः सुगन्धैश्चोत्तमैस्तया 150.

कुमुद आणि कमळांच्या फुलांनी, तसेच त्यांच्या उत्तम सुवासाने ते सजलेले आहे.

समुद्रभवनं गत्वा मम लोकं प्रपद्यते

समुद्राच्या निवासस्थानी गेल्यावर, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

यद्दृष्ट्वा मनुजास्तत्र भ्रमन्ति विगतज्वराः

ते पाहून लोक तिथे मुक्तपणे फिरतात, त्यांची सर्व दुःखे नाहीशी होतात.

एकमप्यत्र पश्यन्ति न केपि वसुधे नराः

पृथ्वीवर तिथे कोणतेही घर कोणीही पाहत नाही.

प्रपन्नेनापि मार्गं तच्छिद्रं तत्र न पश्यति

जे आत गेले तरी, तिथे मार्ग किंवा फट दिसत नाही.

तत्र पूर्वेण पार्श्वेण ह्यदूरादर्द्धयोजनात्

पूर्वेला, बाजूला, अर्ध्या योजनावर, तिथे—

धाराः पतन्ति कल्याणि प्रसन्नसलिलास्तथा

तेथे, कल्याणी, स्वच्छ पाण्याच्या धाराही पडतात.

चतुर्णां लोकपालानां लोकानाप्नोति चोत्तमान्

तो चारही दिशांच्या रक्षणकर्त्यांच्या श्रेष्ठ लोकांना प्राप्त होतो.

लोकपालान्समुत्सृज्य मम लोकेषु मोदते

लोकपालांना मागे सोडून, तो माझ्या लोकांत आनंदाने वावरतो.

शुद्धैर्भागवतैर्भूमे सर्वसंसार मोक्षणम्

पृथ्वीवर, शुद्ध भक्तांसोबत, सर्व संसारातून मुक्ती मिळते.

न च तद्वर्द्धते चाम्भो न चैव परिहीयते 150.

त्या पाण्यात वाढही होत नाही आणि घटही होत नाही.

श्रूयते गीतनिर्घोषः श्रुतिकर्ममनोहरः

गाण्याचा मंजुळ आवाज कानावर येतो, तो ऐकायला आणि मनाला फारच आनंददायक असतो.

जामदग्न्यस्य रामस्य स्वाश्रमोऽथ भविष्यति

जामदग्नींच्या रामाचे आश्रम तेथे होईल.

शाल्मलीं चाग्रतः कृत्वाधिष्ठितश्चोत्तरामुखः

शाल्मलीचे झाड समोर ठेवून, तो उत्तर दिशेकडे तोंड करून बसतो.