वराहपुराणम्

धर्माणां परमो धर्मो द्युतीनां परमा द्युतिः

सर्व धर्मांमध्ये हा श्रेष्ठ धर्म आहे; सर्व तेजांमध्ये हेच सर्वोच्च तेज आहे.

श्रुतीनां परमं श्रेष्ठं तपसा च परं तपः

सर्व वेदांमध्ये हेच सर्वश्रेष्ठ आहे; सर्व तपांमध्ये हेच सर्वोच्च तप आहे.

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं मम लोकं स गच्छति

जो कोणी सर्वोच्च सिद्धीची इच्छा करतो, तो माझ्या लोकात जातो.

सकुल्यास्तारितास्तेन सप्त सप्त च सप्त च

त्याच्यामुळे त्याच्या कुटुंबातील सात पिढ्या तारल्या जातात.

उचितेनोपचारेण किमन्यत्परिपृच्छति

योग्य रीतीने पूजा केल्यावर, त्याला आणखी काय हवे असते?

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे द्वारकामाहात्म्यं नामैकोनपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात 'द्वारकामाहात्म्य' नावाचा एकशे एकोणपन्नासवा अध्याय संपला.

अथ सानन्दूरमाहात्म्यम् द्वारकायास्तु माहात्म्यं श्रुत्वा ह्येतत्सुभाषितम्

आता सानंदूराचे माहात्म्य सांगतो. द्वारकेचे हे सुंदर माहात्म्य ऐकून,

धरण्युवाच श्रुत्वैतत्परमं पुण्यं प्राप्तास्मि परमां श्रियम्

धरणी म्हणाली: हे परम पुण्य ऐकून, मी सर्वोच्च श्री प्राप्त केली आहे.

एतस्मादपि चेद्गुह्यं लोकनाथ जनार्दन

हे लोकनाथ जनार्दन, याहूनही गुप्त काही असेल तर,

ततो महीवचः श्रुत्वा विष्णुः कमललोचनः

मग पृथ्वीचे शब्द ऐकून, कमळासारख्या डोळ्यांचा विष्णू

श्रीवराह उवाच उत्तरे तु समुद्रस्य मलयस्य तु दक्षिणे

श्रीवराह म्हणाले — समुद्राच्या उत्तरेला आणि मलय पर्वताच्या दक्षिणेला

तत्र तिष्ठामि वसुधे उदीचीं दिशमाश्रितः

तेथे मी, पृथ्वीस, उत्तर दिशेला तोंड करून वसतो.

आयसीं तां वदन्त्येके अन्ये ताम्रमयीं तया

काही लोक तिला लोखंडाची म्हणतात, तर काही तांब्याची म्हणतात.

शिलामयीमित्यपरे महदाश्चर्यरूपिणीम्

तर काहीजण तिला दगडाची, अद्भुत आणि आश्चर्यकारक रूपाची म्हणतात.

मनुजा यत्र मुच्यन्ते गताः संसारसागरम्

तेथे, जे माणसे संसाराच्या समुद्रातून पार गेली आहेत, ती मुक्त होतात.

सौवर्णं दृश्यते पद्मं मध्याह्ने तु दिवाकरे 150.

मध्यान्ही सूर्य असताना, तेथे सोन्याचा कमळ दिसतो.

तत्रापि शृणु चाश्चर्यं यश्चापि परिवर्त्तते

तेथेही एक आश्चर्य ऐक — जे काही तिथे फिरते,

समुद्रमध्ये तिष्ठन्तं कोऽपि तत्र न पश्यति

ते समुद्राच्या मधोमध उभे असले तरी, कोणीही तेथे पाहू शकत नाही.

मम भक्ता हि पश्यंति विद्यमाना स्वकर्मणा

पण माझे भक्त, आपल्या कर्मामुळे उपस्थित असलेले, ते पाहतात.

क्षिप्तः पिण्डश्च तन्मध्ये येन केन विकर्मिणा

कोणताही पापी माणूस तेथे एखादा गोळा टाकला,

तावत्कश्चिन्न गृह्णाति यावत्तेन न भक्षितः

तो स्वतः खात नाही तोपर्यंत, तो कोणी उचलत नाही.

अगाधं चाप्यपारं च रक्तपद्मविभूषितम्

ते अथांग आणि सीमाहीन आहे, आणि त्यावर लाल कमळांनी शोभा आलेली आहे.

बुधस्य भवनं गत्वा मोदते नात्र संशयः

बुधाच्या निवासस्थानी पोहोचल्यावर, आनंद मिळतो — यात शंका नाही.

बुधस्य भवनं त्यक्त्वा मम लोकं प्रपद्यते

बुधाचे घर सोडून, तो माझ्या लोकांत येतो.

मनुजास्तन्न पश्यन्ति मम कर्मरता न ये

जे माझ्या कर्मात रमलेले नाहीत, अशी माणसे ते ठिकाण पाहू शकत नाहीत.

मनोज्ञं रमणीयं च जलजैश्चापि संवृतम् 150.

ते मनोहारी आणि रमणीय आहे, आणि कमळांनी वेढलेले आहे.

एकं तु दृश्यते श्वेतमब्जं रुक्ममयं तथा

तेथे एकच पांढरे कमळ आणि एक सोन्याचे कमळ दिसते.

धारा चैका प्रपतति स्थूला मुसलसन्निभा

एक जाड धारा, मुसळासारखी जाड, खाली पडते.

ब्रह्मलोकं समासाद्य मोदते नात्र संशयः

तो ब्रह्मलोकात पोहोचतो आणि तिथे आनंदात राहतो—याबद्दल काहीच शंका नाही.