वराहपुराणम्

एवं ते कथितं भूमे वृष्ण्यादेः शापकारणम्

अशी मी तुला, भूमी, वृष्णी आणि इतरांवर आलेल्या शापाचे कारण सांगितले.

द्वारकायां महाभागे वैष्णवानां सुखावहे

द्वारका या पुण्यवान, विष्णुभक्तांना सुख देणाऱ्या नगरीत,

समुद्रतीरमुत्सृज्य मम कर्मसुखावहम्

समुद्रकिनारा सोडून, माझ्या कर्मामुळे मिळणारे सुख मागे टाकून,

मोदते नाकपृष्ठे तु अप्सरोगणसंकुले

तो स्वर्गाच्या उंचीवर, अप्सरांच्या समूहात आनंद घेतो.

देवलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते

देवांचे लोक सोडून, तो माझ्या लोकात सन्मानित होतो.

सुफलैः शोभनैः कुम्भाकृतिभिर्बहुभिः फलैः

अनेक सुंदर, घड्याळासारख्या उत्तम फळांनी,

फलं न लभते कश्चिन्मुक्त्वा भागवतं नरम्

भागवत भक्त पुरुषाशिवाय, कोणीच त्या फळाचा लाभ मिळवत नाही.

ते लभन्ते परां सिद्धिं मम कर्मणि संस्थिताः 149.

माझ्या कर्मात स्थिर राहणारे लोक श्रेष्ठ सिद्धी प्राप्त करतात.

मनुजा यं न पश्यन्ति रागलोभसमन्विताः

ज्यांच्या मनात आसक्ती आणि लोभ भरलेला असतो, असे मनुष्य त्याला पाहू शकत नाहीत.

मोदते सप्तद्वीपेषु गुह्यानि च स गच्छति

तो सातही द्वीपांमध्ये आनंद मानतो आणि गूढ स्थानांनाही पोहोचतो.

सर्वसंगं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति

जो सर्व प्रकारच्या आसक्ती सोडतो, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

प्रभासे यत्र शृण्वन्ति सागरे न म (ग) रं प्रति

प्रभास येथे, जिथे लोक ऐकतात, समुद्रात, मगरीकडे नव्हे.

अथात्र प्रक्षिपेत्पिण्डान्प्रसन्ने सलिले नरः

येथे, जर कोणी स्वच्छ पाण्यात पिंड टाकला—

असम्प्राप्ते च गृह्णन्ति एवमेतन्न संशयः

ते आले नसले तरीही, ते पिंड स्वीकारतात; हे नक्कीच सत्य आहे.

धर्मात्मनां च गृह्णन्ति पिण्डमेव न संशयः

धर्मात्मे फक्त ते पिंडच स्वीकारतात, यात शंका नाही.

अगाधस्याप्यपारस्य क्रोशविस्तार एव च

गहि-य आणि अथांग पाण्यातसुद्धा, एक हातभर जागेत—

मोदते शक्रलोके स एवमेतन्न संशयः

तो इंद्राच्या लोकात आनंद मानतो; हे नक्कीच सत्य आहे.

शक्रलोकं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति 149.

इंद्रलोक सोडून, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

न पश्येत्पापकर्मा वै शुभकर्मैव पश्यति

पाप करणारा पाहू शकत नाही; फक्त शुभ कर्म करणारा पाहतो.

रौप्यं सुवर्णकं पद्मं दृश्यते नात्र संशयः

इथे चांदीचे, सोन्याचे कमळ दिसतात; यात शंका नाही.

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरगिरिं श्रिताः

इथे चार नद्या, मणिपूर पर्वतावरून वाहतात.

वैखानसेषु लोकेषु मोदते नाऽत्र संशयः

तो वैखानस लोकात आनंद मानतो; यात शंका नाही.

त्यक्त्वा वैखानसाँल्लोकान्मम लोकं स गच्छति

वैखानस लोक सोडून, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

दृश्यन्ते यानि कुण्डेषु मणिपूरगिरौ तथा

कुंडांमध्ये आणि मणिपूर पर्वतावर जे काही दिसते—

स्नायमानेषु पापेषु न पतेत्तद्यथा पुरा

पापी स्नान करत असताना, ते पूर्वीसारखे पडत नाही.

धारा चैका पतत्यत्र मणिपूरगिरौ श्रिता

इथे एकच धारा मणिपूर पर्वतावरून खाली पडते.

मुक्तसंगो महाभागे मोदते वरुणालये

बंधमुक्त, भाग्यवान माणूस वरुणाच्या लोकात आनंदाने वावरतो.

वारुणं लोकमुत्सृज्य मम लोके महीयते 149.

तो वरुणलोक सोडून माझ्या लोकात मोठ्या सन्मानाने वावरतो.

शुद्धाः पश्यन्ति मनुजाः पापकर्मा न पश्यति

शुद्ध मनाचे माणसं हे पाहू शकतात; पाप करणारे पाहू शकत नाहीत.