वराहपुराणम्

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मपथे स्थितः

मग तिथेच प्राण सोडल्यावर, माझ्या कर्ममार्गावर राहणारा—

सुगुह्यं पूर्वपार्श्वेन मम क्षेत्रस्य सुन्दरि

सुंदरी, माझ्या क्षेत्राच्या पूर्व बाजूला एक अत्यंत गुप्त ठिकाण आहे.

तत्र स्नानं तु कुर्वीत मम लोकं स गच्छति

तेथे स्नान केल्यावर, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

पंचक्रोशाददूराद्वै मम क्षेत्रस्य पश्चिमे

माझ्या पवित्र क्षेत्राच्या पश्चिमेला, पाच क्रोश अंतरावर,

सुवर्णाभं मारकतमगाधं निर्मितं मया 148.

तेथे एक जागा आहे, जी सोन्यासारखी झळाळते आणि पाचूसारखी खोल आहे, ती मी स्वतः तयार केली आहे.

धुन्वानो दुष्करं कर्म पंचभूतात्मनिष्ठितम्

जो मनुष्य कठीण कृत्ये करतो आणि पाचही तत्त्वांमध्ये स्थिर राहतो,

गत्वेन्द्रलोकं सुश्रोणि देवैः सह स मोदते

तो इंद्रलोकात पोहोचतो, सुंदर नितंबवाली, आणि देवांबरोबर तिथे आनंद करतो.

इन्द्रलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते

इंद्रलोक सोडून तो माझ्या लोकात येतो.

वर्त्तते च विशालाक्षि मणिपूरे गिरौ मम

आणि, मोठ्या डोळ्यांनो, तो माझ्या मणिपूर नावाच्या डोंगरावर वास करतो.

धूते पापे च सुश्रोणि धारा च पतति क्षितौ

त्याचे पाप धुतल्यावर, सुंदर नितंबवाली, ती धार पृथ्वीवर पडते.

धूतपापं न प्रविशेत्प्रविशत्यमले नरे

ज्याचे पाप धुतले गेले आहे तो आत जात नाही; फक्त शुद्ध मनुष्यच आत प्रवेश करतो.

यत्र तिष्ठाम्यहं देवि पश्चिमां दिशमाश्रितः

देवी, मी तिथे पश्चिम दिशेला स्थिर होऊन राहतो.

मम चैव प्रभावेण सर्वकालफलोदयम्

माझ्या सामर्थ्यामुळे, तिथे सर्व काळ फळांची प्राप्ती होते.

भक्तं भागवतं शुद्धं मम कर्मव्यवस्थितम्

जो भक्त, शुद्ध भागवत आणि माझ्या कर्मात निष्ठावान आहे,

तत्र गत्वा वरारोहे उदिते च दिवाकरे 148.

तो, सुंदर अंगवाली, तिथे जाऊन, सूर्य उगवताना,

एकचित्तेन गन्तव्यं धृतिं कृत्वा सुपुष्कलाम्

एकचित्ताने, ठाम निश्चय करून, तिथे जावे.

पंचरात्रेण लभते तस्मिन्भूतगिरौ मम

माझ्या त्या पवित्र डोंगरावर, पाच रात्रीत त्याला फळ मिळते.

पुनर्नारायणं तत्र प्रोवाच विनयान्विता

नंतर पुन्हा, तिथे तिने नम्रतेने नारायणाला विचारले.

एतन्नामनिरुक्तिं त्वं वक्तुमर्हसि साम्प्रतम्

"हे नाव कसे पडले, ते तुम्ही आता सांगावे."

श्रीवराह उवाच द्वापरे युगमासाद्य यत्र स्थास्यामि सुन्दरि

श्रीवराह म्हणाले — सुंदरि, द्वापारयुगात मी जिथे राहीन,

ततोऽमरैश्च ब्रह्माद्यैर्बहुभिर्मन्त्रवादिभिः

तेव्हा अमर, ब्रह्मा आणि इतर, तसेच अनेक मंत्रज्ञ लोक,

ततो मां नारदो देवि असितो देवलस्तथा

त्यावेळी, देवी, नारद, असित आणि देवल यांनी मला तिथे नाव दिलं.

नाम कुर्वन्ति मे तत्र मणिपूरगिरौ ततः

मणिपूर नावाच्या डोंगरावर त्यांनी मला ते नाव दिलं.

एतत्ते कथितं भद्रे निरुक्तिकरणं मया

हे सर्व मी तुला सांगितलं, शुभे, या नावाचा अर्थ मी स्पष्ट केला.

एतत्स्तुतगिरेर्देवि माहात्म्यं कथितं मया 148.

हे डोंगर किती महान आहे, त्याचं माहात्म्य मी तुला सांगितलं, देवी.

एतानि भूमे गुह्यानि तत्र भूतगिरौ मम

हे माझे गुप्त विषय आहेत, हे पृथ्वी, त्या भूतगिरीवरचे.

एतत्ते कथितं भद्रे सर्वधर्मव्यपाश्रयम्

हे सर्व मी तुला सांगितलं, शुभे, हे सर्व धर्मांचं मूळ आहे.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे स्तुतस्वामिमाहात्म्यं नामाष्टचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवंताच्या शास्त्रात 'स्तुतस्वामी माहात्म्य' नावाचा एकशे अठेचाळीसावा अध्याय संपला.

अथ द्वारकामाहात्म्यम् श्रीस्तुतस्वामिमाहात्म्यं श्रुत्वा धर्मपरायणा

आता द्वारका माहात्म्य: स्तुतस्वामीचं माहात्म्य ऐकून, धर्माला समर्पित लोक—