वराहपुराणम्

देयं पुत्राय शिष्याय यश्च जानाति सेवितुम्

हे पुत्राला, शिष्याला किंवा सेवा कशी करावी हे जाणणाऱ्याला द्यावे.

श्लोकं वा यदि वा पादं यदीच्छेत्परमां गतिम्

कोणाला सर्वोच्च स्थिती हवी असेल, तर एक श्लोक किंवा एक चरण जरी म्हटला तरी चालेल.

तिष्ठामि परया प्रीत्या दिशं पूर्वामुपाश्रितः

मी अत्यंत प्रेमाने, पूर्व दिशेला स्थिर राहतो.

एवं रहस्यं गुह्यं च सर्वकर्मसुखावहम्

असे हे गुपित, सर्व कर्मांत सुख देणारे, तुला सांगितले.

मम क्षेत्रं महाभागे यत्त्वया परिपृच्छितम्

भाग्यवती, तू माझ्या पवित्र क्षेत्राबद्दल विचारले आहेस.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे गोनिष्क्रमण माहात्म्यं नाम सप्तचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवद्शास्त्रात गोनि:क्रमणाच्या महात्म्याचे एकशे सत्तेचाळीसावे अध्याय येथे संपले.

अथ स्तुतस्वामिमाहात्म्यम् गोनिष्क्रमणमाहात्म्यं श्रुत्वा गुह्यमनुत्तमम्

गोनिष्क्रमणाचे हे श्रेष्ठ आणि गुप्त महात्म्य ऐकून, प्रभूचे माहात्म्य गायले गेले.

धरण्युवाच यच्छ्रुत्वाऽहं जगन्नाथ जातास्मि परिनिर्वृता

धरणी म्हणाली: हे जगन्नाथा, हे ऐकून मी पूर्णपणे तृप्त झाले आहे.

एवमेव परं गुह्यं ब्रूहि नारायण प्रभो

नारायण प्रभो, असेच आणखी श्रेष्ठ गुपित मला सांग.

श्रीवराह उवाच मात्सर्यं चैव मे नास्ति तेनाहं परमः प्रभुः

श्रीवराह म्हणाले — माझ्या मनात कधीच हेवा नाही, म्हणूनच मी सर्वश्रेष्ठ प्रभू आहे.

एतच्छास्त्रं महाभागे प्रयुक्तं लीलया मया

हे शास्त्र, हे भाग्यवती, मी माझ्या लीलेने सांगितले आहे.

धरण्युवाच तथा तथा देव वराऽप्रमेयं हृद्यं मनो भावयसे जनार्दन

धरिणी म्हणाली — अगदी तसेच, तसेच आहे, हे अनंत वराहदेव; तू मनाला आणि हृदयाला आनंद देतोस, हे जनार्दन.

ततो महीवचः श्रुत्वा धर्मश्रेष्ठी महामनाः

मग पृथ्वीचे हे बोल ऐकून, धर्मात श्रेष्ठ आणि विशाल मनाचा तो—

श्रीवराह उवाच कथयिष्याम्यहं ह्येवं गुह्यं लोकसुखावहम्

श्रीवराह म्हणाले — आता मी हे गुप्त आणि जगाला सुख देणारे सांगतो.

स्तुतस्वामीति विख्यातं गुह्यं क्षेत्रं परं मम

‘स्तुतस्वामी’ म्हणून प्रसिद्ध असलेले, हे माझे श्रेष्ठ आणि गुप्त क्षेत्र आहे.

पुत्रोऽहं वसुदेवस्य देवक्या गर्भसम्भवः 148.

मी वसुदेवाचा पुत्र आहे, देवकीच्या पोटी जन्म घेतलेला.

पञ्च तस्य सुशिष्याश्च भविष्यन्ति विचक्षणाः

त्याचे पाच उत्तम आणि बुद्धिमान शिष्य असतील.

ते मां संस्थापयिष्पन्ति धर्ममूर्त्तिं महीं गतम्

ते माझ्या धर्ममूर्तीला, जेव्हा मी पृथ्वीवर येईन, प्रतिष्ठित करतील.

भृगुश्चैव महाभागे मम मागार्नुसारिणः

आणि भृगु, हे भाग्यवती, तोही माझ्या मार्गावरच चालेल.

स्वयं ज्ञानप्रभावेण भासयिष्यन्ति मां सदा

स्वतःच्या ज्ञानाच्या तेजाने ते नेहमी मला उजळवतील.

गच्छता बहुकालेन मम कर्मपरायणः

काळ जाऊ लागला की, माझ्या कर्माला वाहिलेली ती मंडळी—

वरं तेषां प्रदास्यामि यो यस्य हृदि संस्थितः

त्यांच्या हृदयात जे जे आहे, त्यानुसार मी त्यांना वर देईन.

आत्मशास्त्रं प्रतिष्ठेत यत्र धर्मः सुनिष्ठितः

जिथे धर्म ठामपणे नांदतो, तिथे आत्मशास्त्रही दृढपणे उभे राहील.

तव देव प्रसादेन इहलोकः प्रवर्तताम्

तुझ्या कृपेने, हे देव, हा लोकसंसार योग्य मार्गाने चालावा.

भविष्यति न संदेहो यतो यूयं मम प्रियाः

यात काहीच शंका नाही, कारण तुम्ही सर्व मला अत्यंत प्रिय आहात.

तदेते प्रवदिष्यन्ति सर्वभागवतप्रियम् 148.

म्हणून हे सर्व माझ्या भक्तांना प्रिय असलेले सांगतील.

एवं सर्वेषु शास्त्रेषु वाराहं घृतसम्मितम्

अशी ही सर्व शास्त्रांमध्ये, वराहाची शिकवण तुपासारखी श्रेष्ठ मानली जाते.

एवं समं मया चैव ह्यात्मना परिभाषितम्

अशा प्रकारे मी स्वतःशीच समत्वाने बोललो आहे.

महाज्ञानमिदं सूक्ष्मं भूमे भक्तेषु दृश्यते

हे श्रेष्ठ आणि सूक्ष्म ज्ञान पृथ्वीवरील भक्तांमध्ये दिसून येते.