वराहपुराणम्

स्थित्वा मत्प्रमुखे चैव स्तुवन्नेवं मम प्रियम्

माझ्या समोर उभा राहून, त्याने मला आवडेल अशा रीतीने स्तुती केली.

स्तोत्रैः सम्पूज्यमानो हि गतोऽहं पश्चिमां दिशम्

स्तोत्रांनी माझी पूजा होत असताना, मी पश्चिम दिशेला गेलो.

यजुर्वेदोक्तमन्त्रेण संस्तुतः पश्चिमां गतः

यजुर्वेदातील मंत्रांनी स्तुती झाल्यावर, मी पश्चिमेकडे गेलो.

तत्रापि सामवेदोक्तैर्मन्त्रैस्तुष्टाव मां मुनिः

तेथेही, त्या ऋषीने सामवेदातील मंत्रांनी माझी स्तुती केली.

प्राप्तश्च परमां प्रीतिं तमवोचमृषिं तदा

सर्वोच्च आनंद मिळाल्यावर, मी त्या ऋषीला बोललो.

तपसानेन सन्तुष्टः स्तुत्या चैवानया तव

तुझ्या या तपामुळे आणि स्तुतीमुळे मी तृप्त झालो आहे.

एवमुक्तः स तु मया सालंकायनको मुनिः

माझ्या या शब्दांनी साळंकायन ऋषीला संबोधले.

ततो मां भाषते देवि स ऋषिः संशितव्रतः

मग, देवी, त्या दृढ व्रती ऋषीने मला बोलले.

पर्यटामि महीं सर्वां सशैलवनकाननाम्

मी सर्व पृथ्वीवर, पर्वत, वन आणि उपवनांसह, संचार करतो.

यदि तुष्टोऽसि मे देव सर्वशान्तिकरः परः १४५.

देवा, जर तू माझ्यावर प्रसन्न असशील, सर्वांना शांती देणारा श्रेष्ठ असशील,

तदा देहि जगन्नाथ ममेश्वर समं सुतम्

तर, हे जगन्नाथा, मला तुझ्यासारखा पुत्र दे.

एवं वरं याचितोऽस्मि मुनिना भीमकर्मणा

अशा प्रकारे, त्या पराक्रमी ऋषीने माझ्याकडे हा वर मागितला.

एवं तस्य वचः श्रुत्वा ब्राह्मणस्य तपस्विनः

त्या कठोर तप करणाऱ्या ब्राह्मणाचे हे शब्द मी ऐकले.

चिरकालं व्रतस्थेन यत्त्वया चिन्तितं मुने

मुनिवर, तू दीर्घकाळ व्रत पाळून जे मनाशी ठरवलेस,

ईश्वरस्य परा मूर्त्तिर्नाम्ना वै नन्दिकेश्वरः

ईश्वराची ती श्रेष्ठ मूर्ती, ज्याचे नाव नंदिकेश्वर आहे,

संहरस्व तपो ब्रह्मञ्शान्तिं गच्छ महामुने

ब्राह्मण, आता आपले तप थांबव आणि महर्षे, शांती मिळव.

त्वं न जानासि विप्रर्षे स जातो नन्दिकेश्वरः

हे श्रेष्ठ ऋषी, तुला ठाऊक नाही, पण तो नंदिकेश्वर म्हणून जन्मला आहे.

मथुरायाः समानीय आमुष्यायणसंज्ञितम्

मथुरेतून आमुष्यायण नावाचा जो आहे तो आण.

तत्राश्रमे महाभाग स्थित्वा त्वं तपसां निधे

तेथे त्या आश्रमात, तपश्चर्येचा खजिना असलेल्या भाग्यवाना, तू राहा.

अन्यच्च गुह्यं वक्ष्यामि सालङ्कायन तच्छृणु १४५.

आणखी एक गुपित मी तुला सांगतो, सालंकायन, ते नीट ऐक.

शालग्राममिति ख्यातं तन्निबोध मुने शुभम्

शालग्राम नावाच्या शुभ स्थानाबद्दल, हे मुनी, तू जाणून घे.

एतत्कोऽपि न जानाति विना देवं महेश्वरम्

हे फक्त महेश्वर देवाशिवाय कुणालाही माहीत नाही.

एवं तस्मै वरं दत्त्वा सालंकायनकाय वै

अशा प्रकारे मी सालंकायनाला वर दिला.

पश्यतस्तस्य वसुधे तत्रैवान्तर्हितोऽभवम्

त्याच्या पाहत असतानाच, हे पृथ्वी, मी तिथेच अदृश्य झालो.

मम तद्रोचते स्थानं गिरिकूटशिलोच्चये

तो डोंगराच्या उंच शिखरावरील स्थान मला फार आवडते.

तत्र गुह्यानि मे भूमे वक्ष्यमाणानि मे शृणु

तेथे, हे पृथ्वी, मी तुला माझी गुपिते सांगतो, ती ऐक.

गुह्यानि तत्र वसुधे तीर्थानि दश पंच च

तेथे, हे पृथ्वी, पंधरा गुप्त तीर्थस्थाने आहेत.

तत्र बिल्वप्रभं नाम गुह्यं क्षेत्रं मम प्रियम्

तेथे बिल्वप्रभा नावाचं माझ्या आवडीचं गुप्त क्षेत्र आहे.

हृद्यं तत्परमं गुह्यं भक्तकर्मसुखावहम्

ते मनाला भावणारं, अत्यंत गुप्त आणि भक्तांच्या कर्मांना सुख देणारं आहे.