वराहपुराणम्

हरिष्यसि महापापं वाङ्मनःकायसम्भवम्

तू वाणी, मन आणि शरीरातून उत्पन्न होणारे मोठे पाप दूर करशील.

तर्पयेत्स्वपितॄंश्चापि तारयित्वा दिवं नयेत्

जो तुझ्या द्वारे आपल्या पितरांना तृप्त करतो, तो त्यांना तारून स्वर्गात नेतो.

सोऽपि याति मम स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

तो सुद्धा माझ्या स्थानी पोहोचतो, जिथे गेल्यावर दु:ख राहत नाही.

एवं दत्त्वा वरान्देव्यै तत्रैवान्तरधीयत

अशी वरदाने देवीला दिल्यावर, तो तिथेच अदृश्य झाला.

अहं च भगवान्विष्णुर्भक्तेच्छोपात्तविग्रहः

आणि मी, भगवान विष्णू, भक्ताच्या इच्छेने रूप धारण केले.

प्रभासयन्नुडुपतेरंगानि प्रममार्ज्ज ह

ताऱ्यांच्या स्वामीच्या अंगांना उजळवत, मी ती पूर्णपणे स्वच्छ केली.

पश्यतस्तस्य तु विधोस्तत्रैवांतरधीयत १४४.

त्या चंद्राने पाहत असतानाच, मी तिथेच अदृश्य झालो.

रावणेन प्रकटिता जलधाराऽतिपुण्यदा

रावणाने प्रकट केलेली ती जलधारा फार पुण्य देणारी आहे.

सोमेशात्पूर्व दिग्भागे रावणस्य तपोवनम्

सोमेश्वराच्या पूर्व दिशेला रावणाचे तपोवन आहे.

यत्र नृत्येन देवेशस्तुष्टस्तस्मै वरं ददौ

तेथे, नृत्य करून देवाधिदेवाला प्रसन्न करून त्याने वर मिळवला.

स्नात्वा तु बाणगंगायां दृष्ट्वा बाणेश्वरं प्रभुम्

बाणगंगेच्या पाण्यात स्नान करून, बाणेश्वर प्रभूचे दर्शन घेतले.

सालङ्कायनकोऽप्याशु क्षेत्रे तस्मिन्परं मम

आलंकायन वंशातील ऋषीनेही त्या क्षेत्रात लवकरच परम पद मिळवले.

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि परं गुह्यं वसुन्धरे

आणखी एक श्रेष्ठ आणि गुप्त गोष्ट मी तुला सांगतो, वसुंधरे.

प्राप्यामीति परं भावं ज्ञात्वा देवो महेश्वरः

तो परम भाव समजून, देव महेश्वराने

सालङ्कायनपुत्रत्वं योगमायामुपाश्रितः

योगमायेच्या सहाय्याने आलंकायनाचा पुत्रत्व स्वीकारला.

मायायोगबलोपेतस्त्र्यक्षो वै शूलपाणिधृक्

योगमायेच्या सामर्थ्याने युक्त, त्रिनेत्री, त्रिशूलधारी

स तं न ज्ञायते जातं ममैवाराधने स्थित. १४४.

तो असा जन्मला तरी, माझ्या उपासनेत राहूनही, कुणालाही ओळखला गेला नाही.

उत्तिष्ठ मुनि शार्दूल सफलस्ते मनोरथः

उठा, ऋषिश्रेष्ठा, तुझी इच्छा पूर्ण झाली आहे.

त्वया तपः समारब्धमीश्वरेण समं सुतम्

तू प्रभूसोबत पुत्रासाठी तप आरंभले होतेस.

विचार्येति तवाहं वै जातोऽस्मि स्वयमेव च

हे सर्व विचारून, मी स्वतः तुझ्यासाठी जन्म घेतला आहे.

प्राप्तोऽसि परमां सिद्धिं त्वत्पुत्रोऽहं यतः स्थितः

कारण मी तुझा पुत्र म्हणून येथे आहे, म्हणून तू परम सिद्धी प्राप्त केली आहेस.

विस्मितस्तु तदोवाच कथं नाद्यापि मे हरिः

तो आश्चर्यचकित होऊन म्हणाला, 'हरि अजूनही मला का दिसत नाही?'

यावत्तं न समीक्षिष्ये तावन्न विरतं तपः

जोपर्यंत मी त्यांना पाहत नाही, तोपर्यंत मी तप सोडणार नाही.

त्वमपि योगेन मथुरां व्रज सत्वरम्

तूही योगाच्या साहाय्याने लवकर मथुरा येथे जा.

आमुष्यायणमादाय शीघ्रमत्र समानय

आमुष्यायणाला घेऊन लगेच इथे आण.

ततस्त्वाज्ञां समादाय नन्दी सत्वरमाव्रजत्

मग तुझी आज्ञा घेऊन नंदी लगेच निघून गेला.

दृष्ट्वामुष्यायणं तत्र पृष्ट्वा नाम तमप्युत १४४.

तेथे आमुष्यायणाला पाहून त्याने त्याचे नाव विचारले.

सालंकायनशिष्योऽपि आमुष्यायणसंज्ञितः

तो सालंकायनाचा शिष्य होता आणि त्याचे नाव आमुष्यायण होते.

गुरोश्च कुशलं ब्रूहि कुत्रास्ते स तपोधनः

तो म्हणाला, 'गुरुजी सुखरूप आहेत का? तो तपस्वी कुठे आहे?'