वराहपुराणम्

अहं तिष्ठामि तत्रैव गिरिरूपेण नित्यशः

तेथे मी स्वतः कायम पर्वत रूपाने वास करतो.

पूजनीयाः प्रयत्नेन किंपुनश्चक्रलाञ्छिताः

त्या दगडांची काळजीपूर्वक पूजा करावी, विशेषतः जे चक्रचिन्ह असलेले आहेत त्यांची तर नक्कीच.

शिवनाभाः शिलास्तत्र चक्रनाभास्तथा शिलाः

तेथे शंकराच्या नाभीसारखे आणि चक्राच्या नाभीसारखे असे दगड आहेत.

सोमेन तत्र संस्थाप्य स्वनाम्ना लिंगमुत्तमम्

तेथे सोमाने आपल्या नावाने श्रेष्ठ लिंग स्थापन केले.

ततः शापाद्विनिर्मुक्तः तेजसा च परिप्लुतः

मग तो शापातून मुक्त झाला आणि तेजाने उजळला.

सोमेश्वराच्च वरदमाविर्भूतं त्रियम्बकम्

त्या सोमेश्वरातून वर देणारा त्र्यंबक प्रकट झाला.

सोम उवाच नतोऽस्मि पंचवदनं नीलकण्ठं त्रिलोचनम् ।। १४४.

सोम म्हणाला: मी पाच मुखांचा, निळ्या गळ्याचा, तीन डोळ्यांचा महादेवाला वंदन करतो.

शशांकशेखरं दिव्यं सर्वदेवनमस्कृतम्

त्या चंद्रकोर मस्तकी दिव्य देवाला, सर्व देवांनी वंदन केलेल्या महादेवाला मी वंदन करतो.

त्रिशूलिनं डमरुणा लसद्धस्तं वृषध्वजम्

त्रिशूळधारी, डमरू असलेल्या तेजस्वी हाताचा, वृषध्वज असलेल्या शंकराला मी वंदन करतो.

त्रिपुरघ्नं महाकालमन्धकादिनिषूदनम्

तीन नगरांचा संहार करणारा, महाकाळ, अंधकासह अनेकांचा संहार करणारा त्याला मी वंदन करतो.

नागभोगोपवीतं च रुद्रमालधरं प्रभुम्

नागाचा जणू यज्ञोपवीत घातलेला, रुद्रांच्या माळेने सुशोभित असलेल्या प्रभूला मी वंदन करतो.

वह्निसोमार्क नयनं मनोवाचामगोचरम्

ज्यांच्या डोळ्यांत अग्नी, चंद्र आणि सूर्य आहेत, जे मन व वाणीच्या पलीकडे आहेत अशा शंकराला मी वंदन करतो.

कैलासनिलयं शम्भुं हिमाचलकृताश्रमम्

कैलासावर वसणाऱ्या, हिमालयात आश्रम केलेल्या शंभूला मी वंदन करतो.

वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्त्तते

वर माग, हे शुभेच्छुक, तुझ्या मनात जे काही आहे ते सांग.

सोम उवाच एतल्लिंगस्य भक्तानां पूरयस्व मनोरथम्

सोम म्हणाला: या लिंगाच्या भक्तांची मनोकामना पूर्ण कर.

देवदेव उवाच विशेषतस्त्वदीयेऽस्मिन्नद्यप्रभृतिगोपते

देवताधिपती म्हणाले: विशेषतः या तुझ्या स्थळी, आजपासून, गोधनाचे रक्षण करणाऱ्या सोम,

ममैवान्या परा मूर्त्तिस्तं शशाङ्क न संशयः १४४.

माझे आणखी एक श्रेष्ठ रूप, हे शशांक, नक्कीच येथे वास करील—याबद्दल काहीही शंका नाही.

वरान्दास्यामि भद्रं ते देवानामपि दुर्लभान्

हे शुभे, मी तुला असे वर देईन, जे मिळवणे देवांनाही कठीण आहे.

विष्णुना सह संमन्त्र्य स्थितावावां कलानिधे

कलानिधे, मी आणि विष्णू दोघांनी एकत्र चर्चा करून हे ठरवले आहे.

तयोः पर्वतयोर्या वै शिला विष्णुशिवाभिधा

त्या दोन पर्वतांपैकी जी शिला 'विष्णुशिला' आणि 'शिवशिला' म्हणून ओळखली जाते—

मम त्वत्सदृशः पुत्रो भूयादिति मनीषया

‘माझ्या तुला सारखा पुत्र व्हावा’ अशी इच्छा मनात धरून,

रेवायास्तु वरो देयस्त्ववश्यं मृगलाञ्छन

मृगलांचन, रेवेला नक्कीच एक वर द्यावाच लागेल.

लिंगरूपेण ते देवि गजाननपुरस्कृतः

हे देवी, गणेशासमोर ठेवून, तुझ्या लिंगरूपाने—

मम त्वमपरा मूर्त्तिः ख्याता जलमयी शिवा

हे शिवे, तू माझी दुसरी मूर्ती म्हणून, जलमय रूपात प्रसिद्ध आहेस.

एवं दत्तवरा रेवा मत्सान्निध्यमिहागता

अशा प्रकारे वर मिळवून, रेवेला माझ्या सान्निध्यात येथे आली.

गण्डक्यापि पुरा तप्तं वर्षाणामयुतं विधो

विद्वना, पूर्वी गंडकीनेही दहा हजार वर्षे कठोर तप केले.

दिव्यवर्षशतं तेपे विष्णुं चिन्तयती तदा १४४.

त्या काळात तिने शंभर दिव्य वर्षे विष्णूचे ध्यान करत तप केले.

उवाच मधुरं वाक्यं प्रीतः प्रणतवत्सलः

त्यावेळी भक्तवत्सल, प्रसन्न होऊन, गोड शब्द बोलला.

अनविच्छिन्नया भक्त्या वरं वरय सुव्रते

अखंड भक्तीने, हे सुभगे, तू एक वर माग.