वराहपुराणम्

न सा लिप्यति दोषेण भुञ्जमाना रजस्वला

ती रजस्वला असली, जेवत असली तरी तिला दोष लागत नाही.

( अनादिमध्यान्तमजं पुराणं रजस्वला देववरं नमामि करोति यानि कर्माणि न तैर्दुष्येत कर्हिचित् ।। 142.

अनादि, मध्य, अंत नसलेल्या, अजन्मा, पुरातन, दिव्य परमेश्वराला मी वंदन करतो; रजस्वला स्त्री जे काही कर्म करते, त्याने ती कधीच अपवित्र होत नाही.

स्नात्वा सा तु महाभागे पंचमात्तु दिनात्पुनः

म्हणून, हे महाभाग्यवती, पाचव्या दिवशी स्नान केल्यावर—

यथार्हं कुरुते कर्म मच्चित्ता मत्परायणा

ती योग्य त्या प्रकारे, मन माझ्यात लावून, माझ्या भक्तीने आपली कर्तव्ये पार पाडते.

धरण्युवाच कथं दोषेण मुच्यन्ते जन्मसंसारबन्धनात्

धरिणी म्हणाली: जन्म आणि संसाराच्या बंधनातून व दोषांपासून त्या कशा मुक्त होतात?

श्रीवराह उवाच मयि संन्यासयोगेन मम कर्मपरायणः

श्रीवराह म्हणाले: माझ्यात संन्यासयोगाने, माझ्या कर्मांना समर्पित होऊन—

मम योगेषु संन्यासमेकचित्तो दृढव्रतः

माझ्या योगात संन्यास घेऊन, एकाग्र मनाने, दृढ व्रताने—

ज्ञानसंन्यासयोगं वा यदीच्छेत्परमां गतिम्

किंवा, कोणी जर सर्वोच्च अवस्था इच्छित असेल, तर ज्ञानसंन्यासयोगाने—

मनो बुद्धिश्च चित्तं च ते ह्यनीशाः शरीरिणाम्

मन, बुद्धी आणि चित्त हे देहधारकांच्या अधीन नसतात.

समचित्तं प्रपद्यन्ते न ते लिप्यन्ति मानवाः

समचित्ताने जे माझ्याकडे येतात, ते माणसे दोषाला लागून राहत नाहीत.

समं चित्तं मयि यदि तदा तस्य न च क्रिया

जर मन माझ्यात सम आहे, तर त्याला कोणतेही कर्म लागत नाही.

यत्किंचित्कुर्वतः कर्म पद्मपत्रमिवांभसि 142.

माणूस जे काही करतो, ते पाण्यातील कमळाच्या पानासारखे असते.

रात्रिन्दिवं मुहूर्तं वा क्षणं वा यदि वा कला

रात्री किंवा दिवसा, क्षणभर, अगदी लहान वेळ किंवा त्याहूनही कमी वेळ असो,

सदा दिवानिशोश्चैव कुर्वन्तः कर्मसङ्करम्

नेहमी, दिवस-रात्र, लोक वेगवेगळे कर्म करत असतात.

जाग्रतः स्वपतो वापि शृण्वतः पश्यतोऽपि वा

जागे असताना किंवा झोपेत, ऐकत असताना किंवा पाहत असतानाही,

दुर्वृत्तमपि चाण्डालं ब्राह्मणं चाऽपथि स्थितम्

वाईट वागणारा चांडाळ असो किंवा मार्गभ्रष्ट ब्राह्मण असो,

यजन्तः सर्वधर्मज्ञा ज्ञानसंस्कारसंस्कृताः

जे यज्ञ करतात, सर्व धर्म जाणतात, ज्ञानाने आणि साधनेने शुद्ध झालेले आहेत,

ये मत्कर्माणि कुर्वन्ति मया हृदि समाश्रिताः

जे माझी कर्मे करतात आणि मनाने माझ्यात आश्रय घेतात,

येषां प्रशांतं चित्तं वै तेऽपि देवि मम प्रियाः

ज्यांचे मन खरोखर शांत आहे, हे देवी, तेही मला प्रिय आहेत.

प्राप्नुवन्ति च दुःखानि भ्रमच्चित्ता नराधमाः

पण ज्यांचे मन भरकटले आहे, हे अधम माणसा, त्यांना दुःखच मिळते.

न्यस्य ज्ञानं च योगं च एकचित्ता भजस्व माम्

ज्ञान आणि योग बाजूला ठेवून, एकचित्ताने माझी भक्ती कर.

मच्चित्तः सततं यो मां भजेत नियतव्रतः 142.

ज्याचे मन नेहमी माझ्यात आहे, जो नित्य नियमाने माझी भक्ती करतो,

मया चैव पुरा सृष्टं प्रजार्थेन वसुन्धरे

हे वसुंधरे, मी पूर्वी सर्व सृष्टी प्राण्यांच्या कल्याणासाठी निर्माण केली.

एकचित्तं समादाय यदीच्छेत्तु मम प्रियम्

जर कोणीतरी एकचित्ताने मला प्रसन्न करायचे ठरवले,

पितरस्तस्य हन्यन्ते दश पूर्वा दशापराः

त्याचे दहा पिढ्यांपूर्वीचे आणि दहा पिढ्यांनंतरचे पितर मुक्त होतात.

त्यक्त्वानङ्गं च मोहं च पित्रर्थाय स्त्रियं व्रजेत्

काम आणि मोह सोडून, पितरांच्या कल्याणासाठी पत्नीला जवळ जावे.

न संस्पृशेत्तृतीयां तु चतुर्थी न कदाचन

तिसऱ्या स्त्रीला स्पर्श करू नये आणि चौथ्या स्त्रीला कधीच नाही.

जलस्नानं ततः कुर्यादन्यवस्त्रपरिग्रहम्

यानंतर पाण्यात स्नान करावे आणि स्वच्छ वस्त्रे परिधान करावी.

रेतःपाः पितरस्तस्य एवमेतन्न संशयः

त्याचे पितर वीर्य पितात—हे नक्कीच खरे आहे, यात शंका नाही.