वराहपुराणम्

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः 141.

जो मनुष्य तिथे तीन रात्री उपवास करून स्नान करतो, हे स्त्री, त्याला...

अथात्र म्रियते देवि कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

आणि जो इथे फार कठीण कर्म करून प्राण सोडतो, हे देवी,

अस्ति चोर्वशिकुण्डेति गुह्यं क्षेत्रे परं मम

त्या क्षेत्रात माझे एक अत्यंत गुप्त कुंड आहे, त्याचे नाव 'उर्वशीकुंड' आहे.

तत्र तप्याम्यहं देवि देवानामपि कारणात्

त्या ठिकाणी मी, हे देवी, देवांसाठीसुद्धा तप करतो.

ततो मे तप्यमानस्य बहुवर्षव्यतिक्रमात्

मग मी तिथे अनेक वर्षे तप करत असताना,

एकैकेन फलेनाऽत्र बदर्यां तु सुनिश्चितम्

येथे बदरीमध्ये प्रत्येक फळामुळे नक्कीच हे घडते.

तत्राहं दश कोट्यस्तु दशवर्षं दशार्बुदम्

तेथे मी दहा कोटी, दहा वर्षे आणि दहा अर्बुद काळ राहतो.

ततस्ते मां न पश्यन्ति देवा गुह्यपथे स्थितम्

मग मी गुप्त मार्गावर असताना देव मला पाहू शकत नाहीत.

अहं पश्यामि सर्वं वै तपःसंस्थो वसुन्धरे

पण मी, तपात स्थिर राहून, हे सर्व पाहतो, हे वसुंधरे.

ततस्ता देवताः सर्वाः प्रत्यूचुश्च पितामहम्

मग त्या सर्व देवांनी ब्रह्मदेवांना संबोधून सांगितले.

देवानां तु वचः श्रुत्वा ब्रह्मा लोकापितामहः 141.

देवांचे बोल ऐकून ब्रह्मा, जगांचा पितामह—

ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः

मग देव, गंधर्व, सिद्ध आणि श्रेष्ठ ऋषी—

विभावयन्ति मां तत्र देवा इन्द्रपुरोगमाः

तेथे इंद्रासह सर्व देव मला जाणतात.

त्रायस्व नो हृषीकेश परमानुग्रहेण वै

हे हृषीकेशा, तुझ्या श्रेष्ठ कृपेने आम्हाला वाचव.

मया विलोकिताः सर्वे परां निर्वृतिमागताः

ज्यांच्याकडे मी पाहिले, ते सर्व परम आनंदाला पोहोचले.

यः स्नाति सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

जो येथे स्नान करतो, तो सर्व पापांतून मुक्त होतो; यात शंका नाही.

यस्तत्रोत्सृजते प्राणान्मम कर्मपरायणः

जो येथे माझ्या कर्माला समर्पित होऊन प्राण सोडतो—

श्रीबदर्याश्रमं पुण्यं यत्र यत्र स्थितः स्मरेत्

जो कुठेही असला तरी जो या पवित्र बदरी आश्रमाचा स्मरण करतो—

य इदं शृणुयान्नित्यं मद्भक्तः सततं पठेत्

जो हे नेहमी ऐकतो किंवा माझा भक्त जो याचा सतत पाठ करतो—

ध्यानयोगरतो नित्यं स मुक्तिफलभाग्भवेत्

जो नेहमी ध्यान आणि योगात मग्न असतो, तो मुक्तीचे फळ मिळवतो.

योऽवगच्छति चात्मानं स गच्छेत्परमां गतिम् ।।141.

जो स्वतःला ओळखतो, तो परम अवस्था प्राप्त करतो.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे बदरिकाश्रममाहात्म्यवर्णनं नामैकचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील भगवत्शास्त्रात बदरिकाश्रमाचे माहात्म्य सांगणारा एकशेएकचाळीसावा अध्याय समाप्त झाला.

अथ गुह्यकर्ममाहात्म्यम् ततो देववचः श्रुत्वा धर्मकामा वसुन्धरा

आता गुप्त कर्माचे माहात्म्य: देवांचे बोल ऐकून, धर्माची इच्छा असलेली वसुंधरा—

धरण्युवाच मृदुना च स्वभावेन वक्ष्यामि त्वां जनार्दन

धरिणी म्हणाली: माझ्या सौम्य स्वभावाने, हे जनार्दन, मी तुला काही सांगते.

अल्पप्राणबला नार्यो यत्त्वया परिभाषितम्

स्त्रिया प्राणशक्ती आणि बळाने कमी असतात, जसे तू सांगितलेस.

भुञ्जमाना नरा ह्यत्र रजसा यांति शं परम्

इथे पुरुष जेव्हा जेवतात, तेव्हा रजामुळे त्यांना सर्वोच्च आनंद मिळतो.

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा माधव्याः स तु माधवः

माधवीचे ते शब्द ऐकून, मग माधवाने—

श्रीवराह उवाच पृष्टोऽहं परमं गुह्यं मम भक्तसुखावहम्

श्रीवराह म्हणाले: माझ्या भक्तांना सुख देणारे, हे परम गुपित मी विचारले गेले आहे.

स्पृष्टा या रजसा देवि मम कर्मपरायणा

हे देवी, जी स्त्री रजाने स्पर्शलेली आणि माझ्या कर्मांना समर्पित असते—