वराहपुराणम्

नववर्षसहस्राणि नववर्षशतानि च

नऊ हजार वर्षे आणि नऊशे वर्षे,

कुबेरभवनाद्भ्रष्टः स्वच्छन्दगमनालयः

तो कुबेराच्या लोकातून खाली पडला, आणि इच्छेनुसार फिरू लागला.

नृत्यमानस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे।. मानवो येन गच्छेत्तु च्छित्त्वा संसारबन्धनम्

तो नाचत असताना मी तुला सांगतो, वसुंधरे, ऐक: ज्यामुळे माणूस संसाराचे बंधन तोडून जाऊ शकतो.

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि त्रिंशद्वर्षशतानि च 139.

तीस हजार वर्षे आणि तीसशे वर्षे असे,

फलं प्राप्नोति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः

सुंदर नितंबवाली, माझ्या कर्माला समर्पित असणाऱ्याला हे फळ मिळते.

मद्भक्तश्चैव जायेत संसारपरिमोचितः

तो माझा भक्त म्हणून जन्म घेतो आणि संसाराच्या बंधनातून मुक्त होतो.

जम्बूद्वीपं समासाद्य राजराजस्तु जायते

तो जांबूद्वीपात जन्म घेऊन राजांचा राजा होतो.

मद्भक्तश्चैव जायेत मम कर्मपरायणः

तो माझा भक्त म्हणून जन्म घेतो आणि माझ्या कर्माला समर्पित राहतो.

यो मामुपनयेद्भूमे मम कर्मपथे स्थितः

हे पृथ्वीदेवी, जो माझ्या कर्माच्या मार्गावर राहून मला पुढे नेत असतो,

स कृत्वा पुष्कलं कर्म मम लोकं स गच्छति

तो पुष्कळ पुण्यकर्मे करून माझ्या लोकात पोहोचतो.

मम भक्तसुखार्थाय सर्वसंसारमोक्षणम्

माझ्या भक्तांच्या सुखासाठी आणि सर्व संसारातून मुक्तीसाठी,

स तु तारयते जन्तुर्दश पूर्वान्दशापरान्

तो जीव दहा पिढ्या पूर्वज आणि दहा पिढ्या पुढील लोकांना तारतो.

पठेद्भागवतानां च मध्ये मुक्तिरतात्मनाम्

जो भगवतकथांचा पाठ करतो, त्याला आत्म्याची मुक्ती मिळते.

यदीच्छेत्सिद्धिकल्याणं मंगलं च मम प्रियम् 139.

जो सिद्धी, कल्याण, मंगल आणि मला प्रिय असं काही इच्छितो,

मा पठेच्छास्त्रदूषाय अध्यायं वा कदाचन

त्याने कधीही या अध्यायाचा पाठ शास्त्राची निंदा करण्यासाठी करू नये.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे सौकरे चाण्डालब्रह्मराक्षससंवादे सौकरमाहात्म्यं नामैकोनचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील या भगवत्शास्त्रात, चांडाळ आणि ब्रह्मराक्षस यांच्या संवादात, 'सौकरमाहात्म्य' नावाचा एकशेएकोणचाळीसावा अध्याय संपला.

अथ कोकामुख(बदरी) माहात्म्यम् श्रुतानि देवस्थानानि त्वया प्रोक्तानि यान्युत

आता कोकामुख (बदरी) चे माहात्म्य सांगतो. तू ऐकलेली आणि सांगितलेली ती सर्व तीर्थस्थाने आहेत.

किंच ते परमं स्थानं यत्र मूर्त्त्याकृतिर्भवान्

पण ते कोणते श्रेष्ठ स्थान आहे जिथे तू मूर्तीस्वरूपाने वास करतोस?

श्रीवराह उवाच येषु स्थानेषु तिष्ठामि कथ्यमानानिमाञ्छृणु

श्रीवराह म्हणाले: मी ज्या ज्या स्थळी वास करतो, ती स्थाने मी सांगतो, नीट ऐक.

तव कोकामुखं नाम यन्मया पूर्वभाषितम्

कोकामुख नावाचे ते स्थान, जे मी पूर्वी सांगितले होते,

स्थानं लोहार्गलं नाम म्लेच्छराजसमाश्रितम्

ते लोहार्गळ नावाचे स्थान आहे, जिथे म्लेच्छांचा राजा आश्रय घेतो.

सचैत्यं पश्य मे स्थानं जगदेतच्चराचरम्

माझ्या या पवित्र स्थळांसह, हे सर्व जग—जगातील जड आणि जंगम—माझेच निवासस्थान आहे, हे तू पाह.

ये तु जानन्ति मां देवि गुह्यां कामगतिं मम

देवी, जे लोक मला आणि माझ्या गुप्त इच्छेच्या मार्गाला ओळखतात—

ततो देववचः श्रुत्वा पृथिवी वाक्यमब्रवीत्

मग त्या देवाचे शब्द ऐकून, पृथ्वीने असे बोलले—

धरण्युवाच कथं कोकामुखं श्रेष्ठं तद्भवान्वक्तुमर्हसि

पृथ्वी म्हणाली: तो श्रेष्ठ कोकामुख कसा आहे, ते तुम्ही मला सांगावे.

श्रीवराह उवाच नास्ति कोकामुखात्स्थानं नास्ति कोकामुखात्प्रियम्।।140.

श्रीवराह म्हणाले: कोकामुखपेक्षा श्रेष्ठ असे कोणतेही स्थान नाही, आणि कोकामुखपेक्षा प्रिय असे काहीही नाही.

यस्तु कोकामुखं गत्वा भूयो विनिवर्त्तते

जो कोणी कोकामुखला जाऊन पुन्हा परत येतो—

यानि यानि च क्षेत्राणि त्वया पृष्टानि वै धरे।. कोकामुखसमं स्थानं न भूतं न भविष्यति

हे धरित्री, तू विचारलेल्या सर्व तीर्थांमध्ये कोकामुखसारखे स्थान ना कधी होते, ना कधी होईल.

मम सा परमा मूर्त्तिर्यां न जानन्ति गोपिताम्

माझी ती श्रेष्ठ मूर्ती, जी गुप्त आहे आणि लोकांना माहीत नाही—