वराहपुराणम्

श्वपाकवचनं श्रुत्वा राक्षसः पुनरब्रवीत्

श्वपाकाचे बोल ऐकून राक्षसाने पुन्हा बोलले.

एतेन तारितोऽस्मीति तव गीतफलेन वै

तुझ्या गाण्याच्या फळामुळे मी यातून तारलो गेलो.

उवाच मधुरं वाक्यं चाण्डालो विस्मयान्वितः

आश्चर्यचकित झालेल्या चांडाळाने गोड शब्दांत बोलले.

कर्मणो यस्य दोषेण राक्षसत्वं समागतः

कर्माच्या दोषामुळे त्याला राक्षसत्व प्राप्त झाले.

सूत्रमन्त्रपरिभ्रष्टो यज्ञकर्मसु निष्ठितः 139.

सूत्रमंत्रातून दूर पडूनही तो यज्ञकर्मात स्थिर राहिला होता.

प्रवर्तमाने यज्ञे तु कदाचिद्दैवयोगतः

यज्ञ चालू असताना, एकदा दैवाच्या योगाने,

अथ पञ्चमहारात्रे ह्यसमाप्ते क्रतौ तथा

मग, पाचव्या रात्री, जेव्हा विधी अजून पूर्ण झाला नव्हता,

राक्षसत्वमनुप्राप्तस्तेन दुष्टेन कर्मणा

त्या वाईट कर्मामुळे मला राक्षसत्व प्राप्त झालं.

सूत्रहीनं तथा तत्र प्राग्वंशादि कृतं मया

तेथे, योग्य सूत्र नसताना, मी पूर्वजांची विधी केली.

कृतस्य तस्य दोषेण योनिं प्राप्तोऽस्मि राक्षसीम्

त्या कृतीच्या दोषामुळे मी राक्षस योनीत जन्म घेतला.

बाढमित्येव तद्वाक्यं राक्षसं प्राब्रवीत्तदा

‘ठीक आहे,’ असं त्या राक्षसाने त्या वेळी उत्तर दिलं.

ददामि राक्षस त्वं चेन्मुच्यसे शुद्धमानसः

‘मी देतो, राक्षसा, जर तू शुद्ध मनाने मुक्त झाला तर.’

स तारयति दुर्गाणीत्युक्त्वा तद्दत्तवान् फलम्

‘तो सर्व संकटांतून तारतो,’ असं सांगून त्याने तो वर दिला.

जातः सुविमलो भद्रे शरदीव यथा शशी 139.

तो शुद्ध आणि निर्मळ जन्माला आला, हे शुभेच्छेने, जसा शरद ऋतूतील चंद्र.

कृत्वा सुविपुलं कर्म स ब्रह्मत्वमुपागतः

त्याने मोठी कृत्ये करून ब्रह्मत्व प्राप्त केलं.

मह्यं जागरतो भद्रे गीयमानं मनस्विनि

माझ्या जागरणात, हे बुद्धिमती, ते गाणं गायले गेले.

सर्वसंगं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति

सर्व आसक्ती सोडून, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

सर्वसंगात्प्रमुक्तो वै मम लोकं स गच्छति

सर्व बंधनांतून मुक्त होऊन, तो माझ्या लोकात जातो.

यस्य गीतस्य शब्देन तरेत्संसारसागरम्

ज्याच्या गाण्याच्या आवाजाने संसाराचा समुद्र पार करता येतो.

प्राप्तवान्मानुषो येन देवेभ्यः सबलां स्वयम्

ज्याने मानव असताना, स्वतःच्या सामर्थ्याने देवांची सभा जिंकली.

नववर्षसहस्राणि नववर्षशतानि च

नऊ हजार वर्षे आणि नऊशे वर्षे,

कुबेरभवनाद्भ्रष्टः स्वच्छन्दगमनालयः

तो कुबेराच्या लोकातून खाली पडला, आणि इच्छेनुसार फिरू लागला.

नृत्यमानस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे।. मानवो येन गच्छेत्तु च्छित्त्वा संसारबन्धनम्

तो नाचत असताना मी तुला सांगतो, वसुंधरे, ऐक: ज्यामुळे माणूस संसाराचे बंधन तोडून जाऊ शकतो.

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि त्रिंशद्वर्षशतानि च 139.

तीस हजार वर्षे आणि तीसशे वर्षे असे,

फलं प्राप्नोति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः

सुंदर नितंबवाली, माझ्या कर्माला समर्पित असणाऱ्याला हे फळ मिळते.

मद्भक्तश्चैव जायेत संसारपरिमोचितः

तो माझा भक्त म्हणून जन्म घेतो आणि संसाराच्या बंधनातून मुक्त होतो.

जम्बूद्वीपं समासाद्य राजराजस्तु जायते

तो जांबूद्वीपात जन्म घेऊन राजांचा राजा होतो.

मद्भक्तश्चैव जायेत मम कर्मपरायणः

तो माझा भक्त म्हणून जन्म घेतो आणि माझ्या कर्माला समर्पित राहतो.

यो मामुपनयेद्भूमे मम कर्मपथे स्थितः

हे पृथ्वीदेवी, जो माझ्या कर्माच्या मार्गावर राहून मला पुढे नेत असतो,