वराहपुराणम्

तां गतिं सम्प्रपद्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः

जर मी पुन्हा आलो नाही, तर मीही तशीच अवस्था गाठीन.

तां गतिं सम्प्रपद्येऽहं यद्यं नागमे पुनः

मी पुन्हा परत आलो नाही, तर मीही तशीच अवस्था गाठीन.

तेषां गतिं प्रपद्येऽहं यद्यहं नागमे पुनः

जर मी पुन्हा आलो नाही, तर त्यांच्यासारखीच माझी अवस्था होईल.

उवाच मधुरं वाक्यं गच्छ शीघ्रं नमोऽस्तु ते

त्याने गोड शब्दांत सांगितले, 'लवकर जा, तुला नमस्कार.'

पुनर्गायति मह्यं वै मम भक्तौ व्यवस्थितः

तो पुन्हा माझ्यासाठी गाणार, कारण तो माझ्या भक्तीत स्थिर आहे.

नमो नारायणायेति श्वपाकः परिवर्त्तते 139.

'नारायणाला नमस्कार' असे म्हणत तो बहिष्कृत मागे वळला.

उवाच मधुरं वाक्यं चाण्डालं कृतनिश्चयम्

त्याने ठाम निर्धार केलेल्या चांडाळाला गोड शब्दांत सांगितले.

जानन्कौणपपं तं च न त्वं मर्त्तुमिहार्हसि

त्याला मृतदेह खाणारा माहित असूनही म्हणाला, 'तू इथे मरू नकोस.'

समयो मे कृतः पूर्वं राक्षसेन हि भक्षता

माझा करार आधीच झालेला आहे, की राक्षसाने मला खावे.

ततः स पद्मपत्राक्षः श्वपाकं प्रत्युवाच ह

मग कमळासारख्या डोळ्यांनी तो भगवंत त्या बहिष्कृताला म्हणाला.

मा गच्छ तत्र चाण्डाल यत्रासौ पापराक्षसः

चांडाळा, जिथे तो पापी राक्षस आहे, तिथे जाऊ नकोस.

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा श्वपाकः संशितव्रतः

मग त्याची वचने ऐकून, त्या बहिष्कृताने आपला संकल्प घट्ट धरला.

नाहमेवं करिष्यामि यन्मां त्वं परिभाषसे

तू मला जे सांगतोस, तसे मी करणार नाही.

सत्यमूलं जगत्सर्वं कुलं सत्ये प्रतिष्ठितम्

संपूर्ण जग सत्यावर आधारले आहे; घराण्याचेही सत्यावरच उभारले आहे.

न चैवाहं तदुत्सृज्य असत्यः स्यां कदाचन

आणि मी कधीही ते सोडून असत्य बोलणार नाही.

एवमुक्त्वा श्वपाकोपि नित्यं सत्यव्रते स्थितः 139.

असे म्हणून तो बहिष्कृतही नेहमी सत्यव्रती राहिला.

आगतोऽस्मि महाभाग मा विलम्बय भक्षय

मी आलो आहे, हे महाभागा; वेळ वाया घालवू नकोस, मला खा.

एतानि मम गात्राणि भक्षयस्व यथेष्टतः

माझ्या या अंगांना हवे तसे खा.

तर्पयस्व स्वमात्मानं कुरुष्व मम वै हितम्

आपल्या मनाला तृप्त कर आणि माझ्या हिताचे कर.

उवाच मधुरं वाक्यं श्वपाकं तदनन्तरम्

त्याने त्या श्वपाकाला गोड शब्दांत बोलले.

चण्डालस्याविधिज्ञस्य यस्य ते मतिरीदृशी

जो चांडाळ योग्य आचार जाणत नाही आणि ज्याची बुद्धी अशीच आहे,

उवाच मधुरं वाक्यं ब्रह्मराक्षसमेव तु

त्याने ब्रह्मराक्षसालाही गोड शब्दांत बोलले.

तथापि सत्यं वक्तव्यं ब्रह्मराक्षस नित्यशः

तरीसुद्धा, ब्रह्मराक्षसा, नेहमी सत्य बोलावेच लागते.

उवाच मधुरं वाक्यं श्वपाकं संशितव्रतम्

त्याने आपल्या व्रताला दृढ असलेल्या श्वपाकाला गोड शब्दांत बोलले.

फलं गीतस्य मे देहि यदीच्छेर्जीवितं स्वकम्

माझ्या गाण्याचे फळ मला दे, जर तुला आपले जीवन हवे असेल.

ब्रह्मरक्षोवचः श्रुत्वा श्वपाकः प्रत्युवाच ह 139.

ब्रह्मराक्षसाचे शब्द ऐकून श्वपाकाने उत्तर दिले.

भक्षयामीति चोक्त्वा मां गीतपुण्यं किमिच्छसि

'मी खाईन' असे सांगून, गाण्याचे फळ म्हणून तुला माझ्याकडून काय हवे आहे?

देहि मे त्वेकयामीयं पुण्यं गीतस्य वै परम्

माझ्या गाण्याच्या पुण्यातील एकच श्रेष्ठ पुण्य मला दे.

श्रुत्वा राक्षसवाक्यानि चाण्डालो गीतलोभितः

राक्षसाचे शब्द ऐकून, गाण्याच्या लोभाने चांडाळाने