वराहपुराणम्

गीयमानस्य गीतस्य यावदक्षरपङ्क्तयः

त्या गाण्यात ज्या अक्षरांच्या ओळी गायल्या जातात,

रूपवान्गुणवान् सिद्धः सर्ववेदविदां वरः

तो देखणा, गुणी, सिद्ध आणि सर्व वेद जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ जन्माला येतो.

मद्भक्तश्चैव जायेत इन्द्रलोकपथे स्थितः

तो माझा भक्त म्हणून, इंद्रलोकाच्या मार्गावर स्थिर राहतो.

इन्द्रलोकात्परिभ्रष्टो मम गीतपरायणः

इंद्रलोकातून खाली पडून, माझ्या गीतांमध्ये मन लावणारा,

ततः स भूमौ जायेत वैष्णवैः सह संस्थितः

नंतर तो पृथ्वीवर वैष्णवांसोबत स्थिर होऊन जन्म घेतो.

मत्प्रसादात्स शुद्धात्मा मम लोकं हि गच्छति

माझ्या कृपेने, शुद्ध अंतःकरणाने, तो खरोखरच माझ्या लोकात पोहोचतो.

सूत उवाच कृताञ्जलिपुटा भूयः प्रत्युवाच वसुन्धरा ।। 139.

सूतम्हणाला : पुन्हा एकदा हात जोडून धरित्रीने उत्तर दिले.

धरण्युवाच के च गीतप्रभावेण सिद्धिं प्राप्ता महौजसः

धरित्री म्हणाली : गीताच्या प्रभावाने कोणते सामर्थ्यशाली लोक सिद्धीला पोहोचले?

वराह उवाच दूराज्जागरणे याति मम भक्तौ व्यवस्थितः

वराह म्हणाला : दूरवरून जागरण करून, माझ्या भक्तीत स्थिर राहणारा,

गायमानश्च गीतानि संवत्सरगणान्बहून्

आणि जो अनेक वर्षे गीते गातो,

कौमुदस्य तु मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी

कौमुद महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील द्वादशीला,

जाग्रंस्तत्र स चाण्डालो गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

तेथे जागे असताना त्या चांडालाला ब्रह्मराक्षसाने पकडले.

दुःखशोकेन सन्तप्तो न शक्नोति विचेष्टितुम्

दु:ख आणि शोकाने तो इतका व्याकुळ झाला की हलूही शकला नाही.

किं त्वया चेष्टितं मह्यं यस्त्वेवं परिधावसि

तू माझ्याशी काय केलं आहेस, म्हणूनच का तू असा धावपळ करतोस?

ततः प्रोवाच तं श्वादं मानुषाहारलोलुपः

मग त्या माणसांचे मांस खाणाऱ्या, मानवमांसाची इच्छा असलेल्या राक्षसाने त्याच्याशी बोलले.

विधात्रा विहितस्त्वं व आहारः पारणाविधौ

सृष्टीकर्त्याच्या नियमानुसार, उपवास सोडताना तू माझे अन्न आहेस.

तृप्तिं यास्यामि परमां विधात्रा विहितां मम 139.

माझ्यासाठी सृष्टीकर्त्याने ठरवलेली अत्युच्च तृप्ती मला मिळेल.

राक्षसं छन्दयामास मम भक्त्या व्यवस्थितः

त्याने माझ्यावर श्रद्धा ठेवून राक्षसाला प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न केला.

अवश्यमेतत्कर्तव्यं धात्रा दत्तं यथा तव

हे नक्कीच करावंच लागेल, कारण सृष्टीकर्त्याने तुला असंच दिलं आहे.

उद्यंस्तत्र गत्वाहमुपास्य विधिना हरिम्

सकाळी तिथे जाऊन मी विधिपूर्वक हरिची पूजा केली.

विष्णोः सन्तोषणार्थाय यतो मे व्रतमास्थितम्

विष्णूला संतुष्ट करण्यासाठी मी हे व्रत घेतले.

श्वपाकस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्मरक्षः क्षुधार्दितः

त्या श्वपाकाचे (चांडालाचे) बोल ऐकून, उपाशी ब्रह्मराक्षस—

रक्षसो मुखविभ्रष्टः पुनरागन्तुमिच्छसि

राक्षसाने तोंड उघडले आणि विचारले, 'तुला पुन्हा परत यायचं आहे का?'

यद्यप्यहं हि चाण्डालः पूर्वकर्मविदूषितः

जरी मी चांडाल आहे आणि पूर्वीच्या कर्मामुळे कलंकित आहे—

शृणु मत्समयं रक्षो येनाहं पुनरागमम्

राक्षसा, माझी प्रतिज्ञा ऐक, ज्यामुळे मी पुन्हा आलो आहे.

सत्येन पुनरेष्यामि मन्यसे यदि मुंच माम् 139.

मी खरं बोलतो, मी नक्कीच परत येईन; तुला विश्वास वाटत असेल तर मला सोड.

सत्येन सिद्धिं प्राप्ता हि ऋषयो ब्रह्मवादिनः

खरं बोलूनच ब्रह्मज्ञानात मग्न असलेल्या ऋषींना सिद्धी मिळाली.

सत्यं जयन्ति राजानस्त्रीण्येतान्यब्रुवन्नृतम्

खर्‍या बोलण्यानेच राजे आणि स्त्रिया विजयी होतात; त्यांनी कधीही खोटं बोललं नाही.

सत्येन तपते सूर्यः सोमः सत्येन रज्यते

सत्यामुळे सूर्य तेजस्वी होतो; सत्यामुळे चंद्र आनंदित होतो.