वराहपुराणम्

वहते गोमयं सुष्ठु मम लोकं स गच्छति

जो गायीचे शेण नीट वाहून नेतो, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

तस्य पुण्यं महाभागे शृणु तत्वेन निष्कलम्

हे भाग्यवती, त्याचे पुण्य मी तुला खरे आणि संपूर्णपणे सांगतो, ते ऐक.

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते

जितकी हजारो वर्षे, तितका काळ त्याचा स्वर्गात सन्मान होतो.

क्रौंचद्वीपात्परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः

क्रौंचद्वीपातून खाली पडलेला राजा धर्मशील होतो.

संमार्ज्जनं प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

मी स्वच्छता कशी करावी ते सांगतो, हे धरित्री, तू ऐक.

शुचिर्भागवतः शुद्धो अपराधविवर्जितः

तो शुद्ध, भगवंताचा भक्त, निर्मळ आणि अपराधरहित असतो.

तावद्वर्षशतान्याशु स्वर्गलोके महीयते 139.

तो ज्या वर्षांची संख्या तितके शेकडो वर्षे स्वर्गात सन्मानित होतो.

तत्र स्थित्वा चिरङ्कालं राजा भवति धार्मिकः

तेथे दीर्घकाळ राहून राजा धर्मशील होतो.

श्वेतद्वीपं ततो गच्छेन्मत्कर्मनिरतः शुचिः

नंतर माझ्या कर्मात रमलेला आणि शुद्ध झालेला तो श्वेतद्वीपाकडे जातो.

गायनं ये प्रकुर्वन्ति मम कर्मपरायणाः

जे माझ्या कर्मात मन लावून गाणे गातात,

गीयमानस्य गीतस्य यावदक्षरपङ्क्तयः

त्या गाण्यात ज्या अक्षरांच्या ओळी गायल्या जातात,

रूपवान्गुणवान् सिद्धः सर्ववेदविदां वरः

तो देखणा, गुणी, सिद्ध आणि सर्व वेद जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ जन्माला येतो.

मद्भक्तश्चैव जायेत इन्द्रलोकपथे स्थितः

तो माझा भक्त म्हणून, इंद्रलोकाच्या मार्गावर स्थिर राहतो.

इन्द्रलोकात्परिभ्रष्टो मम गीतपरायणः

इंद्रलोकातून खाली पडून, माझ्या गीतांमध्ये मन लावणारा,

ततः स भूमौ जायेत वैष्णवैः सह संस्थितः

नंतर तो पृथ्वीवर वैष्णवांसोबत स्थिर होऊन जन्म घेतो.

मत्प्रसादात्स शुद्धात्मा मम लोकं हि गच्छति

माझ्या कृपेने, शुद्ध अंतःकरणाने, तो खरोखरच माझ्या लोकात पोहोचतो.

सूत उवाच कृताञ्जलिपुटा भूयः प्रत्युवाच वसुन्धरा ।। 139.

सूतम्हणाला : पुन्हा एकदा हात जोडून धरित्रीने उत्तर दिले.

धरण्युवाच के च गीतप्रभावेण सिद्धिं प्राप्ता महौजसः

धरित्री म्हणाली : गीताच्या प्रभावाने कोणते सामर्थ्यशाली लोक सिद्धीला पोहोचले?

वराह उवाच दूराज्जागरणे याति मम भक्तौ व्यवस्थितः

वराह म्हणाला : दूरवरून जागरण करून, माझ्या भक्तीत स्थिर राहणारा,

गायमानश्च गीतानि संवत्सरगणान्बहून्

आणि जो अनेक वर्षे गीते गातो,

कौमुदस्य तु मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी

कौमुद महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील द्वादशीला,

जाग्रंस्तत्र स चाण्डालो गृहीतो ब्रह्मरक्षसा

तेथे जागे असताना त्या चांडालाला ब्रह्मराक्षसाने पकडले.

दुःखशोकेन सन्तप्तो न शक्नोति विचेष्टितुम्

दु:ख आणि शोकाने तो इतका व्याकुळ झाला की हलूही शकला नाही.

किं त्वया चेष्टितं मह्यं यस्त्वेवं परिधावसि

तू माझ्याशी काय केलं आहेस, म्हणूनच का तू असा धावपळ करतोस?

ततः प्रोवाच तं श्वादं मानुषाहारलोलुपः

मग त्या माणसांचे मांस खाणाऱ्या, मानवमांसाची इच्छा असलेल्या राक्षसाने त्याच्याशी बोलले.

विधात्रा विहितस्त्वं व आहारः पारणाविधौ

सृष्टीकर्त्याच्या नियमानुसार, उपवास सोडताना तू माझे अन्न आहेस.

तृप्तिं यास्यामि परमां विधात्रा विहितां मम 139.

माझ्यासाठी सृष्टीकर्त्याने ठरवलेली अत्युच्च तृप्ती मला मिळेल.

राक्षसं छन्दयामास मम भक्त्या व्यवस्थितः

त्याने माझ्यावर श्रद्धा ठेवून राक्षसाला प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न केला.

अवश्यमेतत्कर्तव्यं धात्रा दत्तं यथा तव

हे नक्कीच करावंच लागेल, कारण सृष्टीकर्त्याने तुला असंच दिलं आहे.