वराहपुराणम्

न ममेति तवेत्युक्त्वा ह्यादित्यं तीर्थमुत्तमम्

'हे माझं नाही, तुझंच आहे' असं म्हणून मी सूर्याच्या श्रेष्ठ तीर्थात गेलो.

तत्र मुक्ता मया प्राणाः सूर्यतीर्थे महौजसि

तेथे, तेजस्वी सूर्यतीर्थात मी प्राण सोडले.

जातस्तव सुतो मातस्तदेतद्दिनमुत्तमम् 138.

आई, तुझा मुलगा जन्माला आला; आजचाच दिवस तो शुभ दिवस आहे.

व्यतीतानि च गुह्यं ते कथनं मम चैव यत्

जे काही घडलं त्याचं आणि माझ्या गोष्टीचं गुपित मी तुला सांगितलं.

अहं कर्म करिष्यामि गच्छ तात नमोऽस्तु ते

मी माझं कर्तव्य करीन; तू जा, प्रिय, तुला नमस्कार.

विष्णुप्रोक्तानि कर्माणि यं यं कारयिता भवान्

विष्णूने सांगितलेली जी जी कामं आहेत, ती सर्व तू करवून घ्यावीत.

वटमाला यथान्यायं कर्मसंसारमोक्षणम्

वडाच्या पानांची माळ योग्य रीतीने घातल्यास कर्माच्या फेऱ्यातून मुक्ती मिळते.

कृत्वा तु विपुलं कर्म ततः पंचत्वमागताः

मोठी कृत्ये करून त्यांनी शेवटी मृत्यू पत्करला.

विमुक्ताः सर्वसंसाराच्छ्वेतद्वीपमुपागताः

सर्व संसारातून मुक्त होऊन ते श्वेतद्वीपावर पोहोचले.

सर्वः श्रिया युतस्तत्र रोगव्याधिविवर्जितः

तेथे सर्वजण समृद्धीने नांदतात, आजाररहित आणि दुःखरहित असतात.

मोदन्ते तु यथान्यायं प्रसादात्क्षेत्रजान्मम

माझ्या क्षेत्रातून मिळालेल्या कृपेने तेथे सर्वजण योग्य रीतीने आनंद करतात.

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि यद्वृत्तं सौकरे मम

आता मी पुन्हा माझ्या वराहावतारातील दुसरी गोष्ट सांगतो.

तिर्यग्योनिविनिर्मुक्ताः श्वेतद्वीपमुपागताः 138.

प्राण्यांच्या जन्मातून मुक्त होऊन ते श्वेतद्वीपावर पोहोचले.

स कुलं तारयेत्तूर्णं दश पूर्वान्दशावरान्

तो आपल्या वंशातील दहा पिढ्या मागच्या आणि दहा पुढच्या अशा सर्वांना लवकरच तारतो.

न पठेत्पिशुनानां च एकाकी तु पठेद्गृहे

दुष्टांची संगती असताना हे वाचू नये; पण घरी एकट्याने वाचायला हरकत नाही.

वैष्णवानां च पुरतो यै व शास्त्रगुणान्विताः

शास्त्राचे गुण अंगीकारलेले जे लोक आहेत, ते वैष्णवांच्या पुढे असतात.

इति श्रीवराहपुराणे खञ्जरीटोपाख्यानं नामाष्टत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील खंजरीटाची कथा असलेला एकशेअठ्ठावन्नावा अध्याय संपला.

अथ सौकरमाहात्म्यम् शृणु तत्त्वेन मे देवि लिप्यमानस्य यत्फलम्

आता वराहाचे माहात्म्य सांगतो. हे देवी, मी लिहीत असलेल्या याचे खरे फळ लक्षपूर्वक ऐक.

गृहीत्वा गोमयं भूमे मम वेश्मोपलेपयेत्

गायीचे शेण घेऊन, माझ्या निवासस्थानाची जमीन लिंपावी.

तावद्वर्षसहस्राणि दिव्यानि दिवि मोदते

जितकी हजारो दिव्य वर्षे, तितका काळ तो स्वर्गात आनंदाने राहतो.

जायते विपुले शुद्धे धनधान्यसमाकुले

तो मोठ्या, शुद्ध आणि धनधान्याने समृद्ध अशा कुटुंबात जन्म घेतो.

कुशद्वीपमनुप्राप्य सहस्राणि च जीवति

कुशद्वीपात पोहोचून, तो हजारो वर्षे जगतो.

कुशद्वीपात्परिभ्रष्टो मम कर्मपरायणः

कुशद्वीपातून खाली पडल्यावर, माझ्या कर्माला वाहिलेला असतो.

तेन तस्य प्रभावेण मम कर्मपरायणः

त्या पुण्याच्या प्रभावाने, तो माझ्या कर्माला वाहिलेला राहतो.

देवि कारयते सर्वं मम चायतनानि च

हे देवी, तो माझी सर्व तीर्थस्थाने आणि निवासस्थाने उभारतो.

गोमयस्य तु वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

गायीच्या शेणाबद्दल मी सांगतो, ते तू ऐक, हे वसुंधरे.

समीपे यदि वा दूरे गत्वा नयति गोमयम् 139.

कोणीही जवळ असो किंवा दूर, जो गायीचे शेण आणतो—

गोमयानां च नेता वै स्वर्गलोके महीयते

गायीचे शेण आणणाऱ्यांमध्ये जो पुढे असतो, त्याचा स्वर्गात सन्मान होतो.

एकादशसहस्राणि एकादशशतानि च

अकरा हजार आणि अकराशे वर्षे—