वराहपुराणम्

एषा वै द्वादशी तात प्रभुनारायणप्रिया

हीच ती द्वादशी आहे, तात, प्रभू नारायणाला प्रिय.

ददतेऽस्यां प्रहृष्टाश्च द्वादश्यां कौमुदे सिते

या शुद्ध कौमुदीच्या द्वादशीला आनंदी लोक दान देतात.

तेन दानप्रभावेण विष्णुतोषकरेण च 138.

त्या दानाच्या प्रभावाने, जे विष्णूला आनंद देणारे आहे—

एवं कथयतां तेषां प्रभाता रजनी शुभा

अशा रीतीने बोलता बोलता, ती शुभ रात्र संपून सकाळ झाली.

शुचिर्भूत्वा यथान्यायं क्षौमवस्त्रविभूषितः

शुद्ध होऊन, योग्य प्रकारे, शुभ वस्त्रे परिधान केली.

उभौ तच्चरणौ गृह्य पितरौ समभाषत

त्याने दोन्ही पित्याचे पाय धरून त्यांना नम्रतेने संबोधले.

यद्भवान्पृच्छते तात गुह्यं सौकरवं प्रति

तात, तुम्ही जे वराहाच्या रहस्याबद्दल विचारता—

भक्षिताश्च पतंगा मे अजीर्णेनातिपीडितः

मी कीटक खाल्ले आणि अपचनामुळे फार त्रासलो.

दृष्ट्वा मां विह्वलं बाला गृहीत्वा क्रीडितुं गताः

माझी गोंधळलेली अवस्था पाहून मुलांनी मला पकडले आणि खेळायला घेऊन गेले.

त्वया दृष्टो मया दृष्टो ह्यं चेति कलिः कृतः

तू मला पाहिलंस आणि मी तुला पाहिलं — अशा रीतीने हा स्पर्धा ठरली.

न ममेति तवेत्युक्त्वा ह्यादित्यं तीर्थमुत्तमम्

'हे माझं नाही, तुझंच आहे' असं म्हणून मी सूर्याच्या श्रेष्ठ तीर्थात गेलो.

तत्र मुक्ता मया प्राणाः सूर्यतीर्थे महौजसि

तेथे, तेजस्वी सूर्यतीर्थात मी प्राण सोडले.

जातस्तव सुतो मातस्तदेतद्दिनमुत्तमम् 138.

आई, तुझा मुलगा जन्माला आला; आजचाच दिवस तो शुभ दिवस आहे.

व्यतीतानि च गुह्यं ते कथनं मम चैव यत्

जे काही घडलं त्याचं आणि माझ्या गोष्टीचं गुपित मी तुला सांगितलं.

अहं कर्म करिष्यामि गच्छ तात नमोऽस्तु ते

मी माझं कर्तव्य करीन; तू जा, प्रिय, तुला नमस्कार.

विष्णुप्रोक्तानि कर्माणि यं यं कारयिता भवान्

विष्णूने सांगितलेली जी जी कामं आहेत, ती सर्व तू करवून घ्यावीत.

वटमाला यथान्यायं कर्मसंसारमोक्षणम्

वडाच्या पानांची माळ योग्य रीतीने घातल्यास कर्माच्या फेऱ्यातून मुक्ती मिळते.

कृत्वा तु विपुलं कर्म ततः पंचत्वमागताः

मोठी कृत्ये करून त्यांनी शेवटी मृत्यू पत्करला.

विमुक्ताः सर्वसंसाराच्छ्वेतद्वीपमुपागताः

सर्व संसारातून मुक्त होऊन ते श्वेतद्वीपावर पोहोचले.

सर्वः श्रिया युतस्तत्र रोगव्याधिविवर्जितः

तेथे सर्वजण समृद्धीने नांदतात, आजाररहित आणि दुःखरहित असतात.

मोदन्ते तु यथान्यायं प्रसादात्क्षेत्रजान्मम

माझ्या क्षेत्रातून मिळालेल्या कृपेने तेथे सर्वजण योग्य रीतीने आनंद करतात.

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि यद्वृत्तं सौकरे मम

आता मी पुन्हा माझ्या वराहावतारातील दुसरी गोष्ट सांगतो.

तिर्यग्योनिविनिर्मुक्ताः श्वेतद्वीपमुपागताः 138.

प्राण्यांच्या जन्मातून मुक्त होऊन ते श्वेतद्वीपावर पोहोचले.

स कुलं तारयेत्तूर्णं दश पूर्वान्दशावरान्

तो आपल्या वंशातील दहा पिढ्या मागच्या आणि दहा पुढच्या अशा सर्वांना लवकरच तारतो.

न पठेत्पिशुनानां च एकाकी तु पठेद्गृहे

दुष्टांची संगती असताना हे वाचू नये; पण घरी एकट्याने वाचायला हरकत नाही.

वैष्णवानां च पुरतो यै व शास्त्रगुणान्विताः

शास्त्राचे गुण अंगीकारलेले जे लोक आहेत, ते वैष्णवांच्या पुढे असतात.

इति श्रीवराहपुराणे खञ्जरीटोपाख्यानं नामाष्टत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील खंजरीटाची कथा असलेला एकशेअठ्ठावन्नावा अध्याय संपला.

अथ सौकरमाहात्म्यम् शृणु तत्त्वेन मे देवि लिप्यमानस्य यत्फलम्

आता वराहाचे माहात्म्य सांगतो. हे देवी, मी लिहीत असलेल्या याचे खरे फळ लक्षपूर्वक ऐक.

गृहीत्वा गोमयं भूमे मम वेश्मोपलेपयेत्

गायीचे शेण घेऊन, माझ्या निवासस्थानाची जमीन लिंपावी.