वराहपुराणम्

तस्य च्छित्वा ततः पक्षौ गृहीत्वा राजनन्दनः

मग त्याचे पंख कापून, राजपुत्राने ते घेतले.

सोऽपि दीर्घेण कालेन अकामोऽपि मृतः खगः

तो पक्षीही, काही इच्छा नसतानाही, खूप काळानंतर मरण पावला.

रूपवान् पण्डितश्चैव प्रजानंदकरः सदा

तो देखणा आणि विद्वान होता, नेहमी लोकांना अंध करीत असे.

या सा सृगाली सञ्जज्ञे कांचीराजस्य वै सुता 137.

ती सृगाळी पुढे कांचीच्या राजाची मुलगी झाली.

चतुःषष्टिकलायुक्ता कोकिलेव सुखस्वरा

चौसष्ट कलांनी निपुण, कोकिळेसारखा गोड आवाज असलेली ती होती.

एवं प्रवर्त्तिते तत्र कांचीराज्ये कलिङ्गके

अशा प्रकारे कांचीच्या कलींग देशात सर्व काही सुरू होते.

भूमे मम प्रसादेन सम्बधोऽजायत स्वतः

माझ्या कृपेने पृथ्वीवर आपोआप एक नाते निर्माण झाले.

कलिङ्गराजपुत्रेण विधिना तु विवाहिता

ती कलींगराजाच्या राजपुत्राशी विधिपूर्वक विवाहबद्ध झाली.

भूषणानि च दिव्यानि गजाश्वमहिषीः स्त्रियः

दिव्य दागिने, हत्ती, घोडे, म्हशी आणि स्त्रिया

आदाय स्वगृहं यातस्तेन राज्ञातिमानितः

त्याने हे सर्व घेऊन आपल्या घरी नेले, आणि राजाने त्याचा सन्मान केला.

अव्युच्छिन्नाऽभवत्प्रीती रोहिणीचंद्रयोरिव

त्यांचे प्रेम कधीही तुटले नाही, जसे रोहिणी आणि चंद्र यांचे असते.

वने चोपवने चैव ये केचिन्नन्दनोपमाः

वनात आणि उपवनी, सर्वत्र नंदनवनासारखे सौंदर्य होते.

नष्टं मन्येत चात्मानं राजपुत्री यशस्विनि

ती यशस्विनी राजकन्या स्वतःला हरवलेली समजे.

आत्मानं मन्यते प्रीत्या नष्टप्रायं वसुन्धरे 137.

प्रेमामुळे वसुंधरा स्वतःला जवळजवळ हरवलेली समजत असे.

नान्तरं पश्यते कश्चित् पुरुषः पुण्यकर्मणोः

त्या दोन्ही पुण्यवानांमध्ये कुणालाही काहीच फरक जाणवत नसे.

कलिंगस्तोषयामास पौरान्जानपदांस्तथा

कलींगराजपुत्राने नगरातील आणि देशातील लोकांना आनंद दिला.

ताभ्यां सन्तोषिताः सर्वाः शीलेन स्वगुणैस्तथा

त्यांच्या स्वभावामुळे आणि गुणांमुळे सर्वजण समाधानी झाले.

रमते तत्र चान्योन्यं शचीवासवयोरिव

ते एकमेकांमध्ये तिथे रममाण होत, जसे शची आणि इंद्र.

व्यजिज्ञपद्राजसुतं सौहृदेन यशस्विनी

ती यशस्विनी राजकन्या मैत्रीपोटी आपल्या मनातील भावना राजपुत्राला सांगितली.

मम स्नेहात्प्रियं चैव तद्भवान्वक्तुमर्हति

माझ्यावरील आपुलकीपोटी, आणि ते मला प्रिय आहे म्हणून, तुम्ही ते सांगायला हवे.

उवाच मधुरं वाक्यं पद्मपत्रनिभेक्षणः

कमळाच्या पानासारख्या डोळ्यांनी तो गोड बोलला.

सर्वं ते कथयिष्यामि शपे सत्येन सुन्दरि

सुंदरी, मी तुला सर्व काही सांगतो, सत्याची शपथ घेतो.

तस्य मूलं तपो राज्ञि राज्यं सत्ये प्रतिष्ठितम्

राणी, त्याचे मूळ म्हणजे तपस्या; राज्य सत्यावर उभे आहे.

न मिथ्या पूर्वमुक्तं मे ब्रूहि किं करवाणि ते 137.

मी कधीही खोटे बोललो नाही; मला सांग, मी तुझ्यासाठी काय करू?

अथवा परमग्र्यं तु पट्टबन्धं करोमि ते

नाहीतर, मी तुझ्यासाठी सर्वश्रेष्ठ आणि उत्तम राज्याभिषेक करतो.

सुप्ता नैव च द्रष्टव्या व्रतमेतन्मुहूर्त्तकम्

झोपलेल्याला पाहू नये; हे व्रत फक्त एक क्षणभर असते.

कृत्वा निष्कण्टकं राज्यं दत्त्वा पंचत्वमागतः 137.

राज्य काट्यांशिवाय करून, ते सोपवून, तो पंचत्वास गेला.

मनुना वै कृतो धर्म एष नैव न दृश्यते 137.

मनुने हा धर्म घालून दिला; तो दुसऱ्या प्रकारे दिसत नाही.

यत्तदा चिन्तितं पूर्वं द्रष्टुकामेन तां प्रियाम् 137.

पूर्वी जी इच्छा होती, प्रियेला पाहण्याची—