वराहपुराणम्

तत्र राजा महाभागः स्वधर्मकृतनिश्चयः

तेथे एक अत्यंत भाग्यवान राजा होता, जो आपल्या धर्मात ठाम होता.

तस्य पुत्रो महाभागः सर्वधर्मेषु निष्ठितः

त्याचा पुत्रही फार भाग्यवान होता, सर्व धर्मात निष्ठावान होता.

पित्रर्थे मृगयां यातो मृगलिप्सुर्वने तदा

तो आपल्या वडिलांसाठी शिकार करण्याच्या इच्छेने जंगलात गेला.

न तत्र लभते किञ्चित्पितृकार्ये नराधिपः 137.

पण त्या ठिकाणी, त्या राजाने वडिलांसाठी काहीच मिळवलं नाही.

अङ्गमध्ये तु विद्धा सा स्फुरन्ती सर्वमङ्गला

तेथे, शरीराच्या मधोमध लागलेली, सर्व मंगल अशी एक प्राणी थरथरत होती.

पीत्वा सा सलिलं तत्र वृक्षं शाकोटकङ्गता

तिने तिथे पाणी प्यायलं आणि मग झाडाच्या फांदीवर गेली.

अकामा मुञ्चती प्राणान् तीर्थं सोमात्मकं प्रति

इच्छा नसतानाही, तिने सोमाच्या त्या तीर्थात प्राण सोडले.

प्राप्तो गृध्रवटं तीर्थं विश्रामं तत्र चाकरोत्

तो गिधाडवट नावाच्या तीर्थात पोहोचला आणि तिथे विश्रांती घेतली.

एकेन स तु बाणेन तया गृध्रो निपातितः

तिने एका बाणाने त्या गिधाडाला खाली पाडलं.

गतासुर्नष्टसंज्ञो वै बाणभिन्नस्तथा हृदि

त्याचा प्राण गेला, शुद्ध हरपली, आणि बाणाने हृदय भेदलं होतं.

तस्य च्छित्वा ततः पक्षौ गृहीत्वा राजनन्दनः

मग त्याचे पंख कापून, राजपुत्राने ते घेतले.

सोऽपि दीर्घेण कालेन अकामोऽपि मृतः खगः

तो पक्षीही, काही इच्छा नसतानाही, खूप काळानंतर मरण पावला.

रूपवान् पण्डितश्चैव प्रजानंदकरः सदा

तो देखणा आणि विद्वान होता, नेहमी लोकांना अंध करीत असे.

या सा सृगाली सञ्जज्ञे कांचीराजस्य वै सुता 137.

ती सृगाळी पुढे कांचीच्या राजाची मुलगी झाली.

चतुःषष्टिकलायुक्ता कोकिलेव सुखस्वरा

चौसष्ट कलांनी निपुण, कोकिळेसारखा गोड आवाज असलेली ती होती.

एवं प्रवर्त्तिते तत्र कांचीराज्ये कलिङ्गके

अशा प्रकारे कांचीच्या कलींग देशात सर्व काही सुरू होते.

भूमे मम प्रसादेन सम्बधोऽजायत स्वतः

माझ्या कृपेने पृथ्वीवर आपोआप एक नाते निर्माण झाले.

कलिङ्गराजपुत्रेण विधिना तु विवाहिता

ती कलींगराजाच्या राजपुत्राशी विधिपूर्वक विवाहबद्ध झाली.

भूषणानि च दिव्यानि गजाश्वमहिषीः स्त्रियः

दिव्य दागिने, हत्ती, घोडे, म्हशी आणि स्त्रिया

आदाय स्वगृहं यातस्तेन राज्ञातिमानितः

त्याने हे सर्व घेऊन आपल्या घरी नेले, आणि राजाने त्याचा सन्मान केला.

अव्युच्छिन्नाऽभवत्प्रीती रोहिणीचंद्रयोरिव

त्यांचे प्रेम कधीही तुटले नाही, जसे रोहिणी आणि चंद्र यांचे असते.

वने चोपवने चैव ये केचिन्नन्दनोपमाः

वनात आणि उपवनी, सर्वत्र नंदनवनासारखे सौंदर्य होते.

नष्टं मन्येत चात्मानं राजपुत्री यशस्विनि

ती यशस्विनी राजकन्या स्वतःला हरवलेली समजे.

आत्मानं मन्यते प्रीत्या नष्टप्रायं वसुन्धरे 137.

प्रेमामुळे वसुंधरा स्वतःला जवळजवळ हरवलेली समजत असे.

नान्तरं पश्यते कश्चित् पुरुषः पुण्यकर्मणोः

त्या दोन्ही पुण्यवानांमध्ये कुणालाही काहीच फरक जाणवत नसे.

कलिंगस्तोषयामास पौरान्जानपदांस्तथा

कलींगराजपुत्राने नगरातील आणि देशातील लोकांना आनंद दिला.

ताभ्यां सन्तोषिताः सर्वाः शीलेन स्वगुणैस्तथा

त्यांच्या स्वभावामुळे आणि गुणांमुळे सर्वजण समाधानी झाले.

रमते तत्र चान्योन्यं शचीवासवयोरिव

ते एकमेकांमध्ये तिथे रममाण होत, जसे शची आणि इंद्र.

व्यजिज्ञपद्राजसुतं सौहृदेन यशस्विनी

ती यशस्विनी राजकन्या मैत्रीपोटी आपल्या मनातील भावना राजपुत्राला सांगितली.