वराहपुराणम्

श्रीवराह उवाच मम क्षेत्रं परं चैव शुद्धं भागवतप्रियम्

श्रीवराह म्हणाले: ते माझं परम पवित्र क्षेत्र आहे, जे भगवंताच्या भक्तांना अतिशय प्रिय आहे.

परं कोकामुखं स्थानं तथा कुब्जा म्रकं परम्

सर्वश्रेष्ठ स्थान म्हणजे कोकामुख, आणि त्याचप्रमाणे कुब्जाम्रक हेसुद्धा अतिशय उत्तम आहे.

यत्र संस्था च मे देवि ह्युद्धृतासि रसातलात्

हे देवी, तिथेच मी तुला पाताळातून वर काढून स्थापन केलं होतं.

धरोवाच किं वा पुण्यं भवेत्तत्र स्नातस्य पिबतस्तथा

पृथ्वी म्हणाली: तिथे स्नान करणाऱ्याला आणि पाणी पिणाऱ्याला कोणतं पुण्य मिळतं?

श्रीवराह उवाच यां गतिं ते प्रपद्यन्ते नराः सौकरवे मृताः।।१३७.

श्रीवराह म्हणाले: सौकर क्षेत्रात जे मृत्यू पावतात, त्यांना जी अवस्था मिळते, ती ऐक.

यत्र स्नातस्य यत्पुण्यं गतस्य च मृतस्य च

तिथे स्नान करणाऱ्याला, तिथे जाऊन किंवा तिथेच मृत्यू आलेल्याला जे पुण्य मिळतं—

शृणु पुण्यं महाभागे मम क्षेत्रेषु सुन्दरि

हे सुंदर आणि भाग्यवान, माझ्या पवित्र क्षेत्रांमध्ये मिळणारं पुण्य ऐक.

दश पूर्वापराश्चापि अपरे सप्त पंच च

दहा पूर्वज आणि दहा नंतरचे, तसेच सात आणि पाच इतर—

गमनादेव सुश्रोणि मुखस्य मम दर्शनात्

फक्त तिथे गेल्याने किंवा माझं दर्शन घेतल्याने, हे सुंदर नितंबवाली—

धनधान्यसमृद्धेषु रूपवान्गुणवान् शुचिः

तो धनधान्याने समृद्ध, सुंदर, गुणवान आणि शुद्ध होतो.

एवं वै मानुषो भूत्वा अपराधविवर्जितः

अशा रीतीने, माणूस म्हणून जन्म घेऊन आणि दोषांपासून मुक्त राहून—

ये मृतास्तस्य क्षेत्रस्य सौकरस्य प्रभावतः

सौकर क्षेत्रात जे मृत्यू पावतात, त्या क्षेत्राच्या प्रभावाने—

त्यक्त्वा कलेवरं तूर्णं श्वतेद्द्वीपं प्रयान्ति ते

ते आपलं शरीर सोडून लगेचच श्वेतद्वीपात जातात.

तीर्थेषु तेषु स्नातश्च यां प्राप्नोति परां गतिम्

त्या तीर्थांमध्ये स्नान करणाऱ्याला जी सर्वोच्च अवस्था मिळते—

शृणु पुण्यं तत्र भद्रे प्राप्नोति परमं नरः १३७.

हे शुभे, तिथे मिळणारं पुण्य ऐक; माणूस तिथे सर्वोच्च पदाला पोहोचतो.

वैशाख द्वादशीं प्राप्य स्नायाद्यो विधिपूर्वकम्

जो वैशाख महिन्यातील द्वादशीला विधीपूर्वक स्नान करतो—

धनधान्यसमृद्धो हि जायते विपुले कुले

तो मोठ्या घराण्यात, धनधान्याने भरभराट झालेल्या कुटुंबात जन्म घेतो.

अपराधं वर्जयति दीक्षितश्चैव जायते

तो चुकीचे कृत्य टाळतो आणि खरे अर्थाने दीक्षित होतो.

तीर्त्वा चक्र गदाशंखपद्मपाणिश्चतुर्भुजः

चक्र, गदा, शंख आणि कमळ हातात घेऊन, चार हातांचा तो प्रभू तिथून पुढे गेला.

चक्रतीर्थे विशालाक्षि मरणे कृतकृत्यतः

विशाल नेत्र असलेल्या सखी, चक्रतीर्थावर जो प्राणी मरण पावतो, त्याचे जीवन सफल होते.

शिरस्यञ्जलिमाधाय श्लक्ष्णमेतदुवाच ह

त्याने दोन्ही हात जोडून डोक्यावर ठेवले आणि मृदू शब्द बोलला.

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन परं कौतूहलं हि मे

माझी मोठी उत्सुकता आहे, म्हणून हे खरेखुरे मला सांग.

उवाच वाक्यं मेदिन्याः मेषदुन्दुभिनिःस्वनः

मेषाच्या डमरूच्या आवाजासारखी गूंजणारी वाणी त्याने पृथ्वीला सांगितली.

तस्य वै कारणं येन तेन चाराधितोस्म्यहम्

यासाठी कारण जे आहे, ज्यामुळे मी पूजिला गेलो, ते त्याच्यामुळेच आहे.

दर्शितश्च मया ह्यात्मा यो हि देवेषु दुर्लभः १३७.

आणि जो आत्मा देवांनाही दुर्लभ आहे, तो मी त्याला दाखवला.

मां स द्रष्टुं न शक्नोति मम तेजःप्रमोहितः

माझ्या तेजामुळे तो गोंधळून गेला आहे, म्हणून मला पाहू शकत नाही.

न शक्नोति तथा वक्तुं भीरुः सन्त्रस्तलोचनः

भीतीमुळे त्याच्या डोळ्यांत थरथर आहे, म्हणून तो बोलूही शकत नाही.

वाणीं सूक्ष्मां समादाय स सोमो चोदितो मया

माझ्या प्रेरणेने, त्या सोमाने सूक्ष्म वाणी घेतली.

ब्रूहि तत्वेन मे सोम यत्ते मनति वर्त्तते

सोम, तुझ्या मनात जे आहे ते मला खरीखुरीपणे सांग.