वराहपुराणम्

तानि तानि तरन्त्येव सर्व एव पितामहाः

सर्व पितर त्या अडचणी सहज पार करतात.

चर्मकारस्तु जायेत वर्षाणां तु त्रयोदश

तो तेरा वर्षे चर्मकार म्हणून जन्म घेतो.

सूकरत्वात्परिभ्रष्टः श्वा भवेच्च जुगुप्सितः

वराहाच्या अवस्थेतून खाली पडल्यावर, तो तुच्छ कुत्रा होतो.

मद्भक्तश्च विनीतश्च अपराधविवर्जितः

माझा भक्त, जो नम्र आहे आणि अपराधांपासून दूर आहे,

य एतेन विधानेन वसुधे कर्म कारयेत्

जो कोणी या पद्धतीने पृथ्वीवर कर्म करतो,

भेरीशब्दमकृत्वा तु यस्तु मां प्रतिबोधयेत्

कोणीही जर नगारा न वाजवता मला जागं करतो,

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि प्रायश्चित्तं मम प्रियम्

त्याच्यासाठी, हे सुंदर नितंबवाली, मी माझे प्रिय प्रायश्चित्त सांगतो.

यस्य कस्यचिन्मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी 136.

कोणत्याही महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील द्वादशीच्या दिवशी,

य एतेन विधानेन वसुधे कर्म कारयेत्

जो कोणी या पद्धतीने पृथ्वीवर कर्म करतो,

अन्नं भुक्त्वा बहुतरमजीर्णेन परिप्लुतः

अधिक अन्न खाऊन, अपचनाने त्रस्त झाल्यावर,

एकजन्मनि श्वा चैव वानरश्चैव जायते

एका जन्मात तो कुत्रा आणि माकड दोन्ही होतो.

एकजन्म भवेदन्धो मूषको जायते पुनः

एका जन्मात तो आंधळा होतो; पुढच्या जन्मात तो उंदीर म्हणून जन्म घेतो.

शुद्धो भागवतः श्रेष्ठस्त्वपराधविवर्ज्जित

तो शुद्ध असतो, भगवंताचा श्रेष्ठ भक्त असतो आणि त्याच्याकडून कोणतेही अपराध होत नाहीत.

किल्बिषाद्येन मुच्येत मम भक्तिपरायणः

माझ्या भक्तीमध्ये मन लावणारा मनुष्य या उपायाने पाप आणि इतर दोषांपासून मुक्त होतो.

पायसेन दिनत्रय्यां त्रिदिनं सक्तुना तथा

तीन दिवस दूध घेऊन आणि पुढचे तीन दिवस सत्तू खाऊन उपवास करावा.

उत्थायापररात्रे तु कृत्वा वै दन्तधावनम्

रात्र संपल्यावर उठून, दात घासून,

य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत्

जो कोणी हा प्रायश्चित्ताचा विधी याप्रमाणे करतो,

आख्यानानां महाख्यानं तपसां च परं तपः 136.

ही कथा सर्व कथांमध्ये श्रेष्ठ आहे, आणि हे तप सर्व तपांमध्ये सर्वोच्च आहे.

एष धर्मश्च कीर्त्तिश्च आचाराणां महौजसाम्

हेच मोठ्या आचारधर्माचे आणि कीर्तीचे लक्षण आहे.

य एतत्पठते नित्यं कल्यमुत्थाय मानवः

जो मनुष्य रोज शुभवेळी उठून हे वाचतो,

आरोग्याणां महारोग्यं मङ्गलानां तु मङ्गलम्

सर्व आरोग्यांमध्ये हे उत्तम आरोग्य आहे, आणि सर्व शुभांमध्ये हे श्रेष्ठ शुभ आहे.

यस्तु भागवतो नित्यं पठते च दृढव्रतः

पण जो दृढनिश्चयी भक्त रोज हे वाचतो,

एष जप्यः प्रमाणं च सन्ध्योपासनमेव च

हे जपण्यासाठी आहे, हे प्रमाण आहे, आणि हेच संध्याकाळच्या उपासनेसाठी योग्य आहे.

न पठेन्मूर्खमध्ये तु कुशिष्याणां तथैव च

हे मूर्खांच्या किंवा वाईट शिष्यांच्या समोर वाचू नये.

एतत्ते कथितो देवि आचारस्य विनिश्चयः

देवी, योग्य आचारधर्माचा निर्णय तुला सांगितला आहे.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे प्रायश्चित्तकर्मसूत्रं नाम षट्त्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराहपुराणातील भगवद्-शास्त्रात 'प्रायश्चित्तकर्मसूत्र' नावाचा एकशेछत्तीसवा अध्याय इथे संपला.

अथ गृध्रजम्बुकाख्यानम् । तत्रादित्यवरप्रदानम् श्रुत्वा तु विपुलं ह्येतदपराधविशोधनम्

आता गिधाड आणि कोल्हा यांची कथा. तिथे आदित्यव्रताचे दान — हे मोठे अपराध शुद्ध करणारे उपाय ऐकून —

अहो कर्म महाश्रेष्ठं भगवंस्तव भाषितम्

अहो, भगवंत, तुम्ही सांगितलेले हे किती श्रेष्ठ कर्म आहे!

श्रुतं ह्येव महाबाहो सर्वधर्मार्थ साधकम्

महाबाहो, मी हे ऐकले, जे सर्व धर्मांचे फल साध्य करणारे आहे.