वराहपुराणम्

यावत् तत्तनुसंस्थं तु भजते तु प्रतिष्ठितम्

तो ज्या शरीरात आहे, तोपर्यंत ते तिथेच टिकून राहते.

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

मी तुला पुन्हा एक गोष्ट सांगतो, वसुंधरे, ते नीट ऐक.

अन्धो भूत्वा ततो देवि जन्म चैवं प्रतिष्ठितम्

देवी, तो आंधळा होतो आणि अशा अवस्थेत जन्म घेतो.

जायते विपुले सिद्धे कुले भागवते शुचिः

तो मोठ्या, सिद्ध, भगवंतभक्त आणि शुद्ध घराण्यात जन्म घेतो.

द्रव्यवान्गुणवांश्चैव रूपवाञ्छीलवाञ्छुचिः

त्याच्याकडे संपत्ती, गुण, सौंदर्य, चांगला स्वभाव आणि शुद्धता असते.

किल्बिषाद्येन मुच्येत मम कर्मपरायणः

माझ्या कर्मात मन लावल्यामुळे तो या पापातून मुक्त होतो.

दिनानि सप्त तिष्ठेत सप्त वै पायसेन च

त्याने सात दिवस फक्त दूध पिऊन उपवास करावा.

प्रायश्चित्तान्महाभागे मम लोकं स गच्छति 136.

हे महाभागे, प्रायश्चित्त केल्यावर तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

तत्र दोषं प्रवक्ष्यामि शृणु सुन्दरि तत्त्वतः

मी तुला या गोष्टीचा दोष सांगतो, सुंदरिये, ते खरीखुरी ऐक.

ततो भवेत्सुपूतात्मा मद्भक्तः स न संशयः

मग तो अगदी शुद्ध आत्मा होतो, माझा भक्त होतो—यात काही शंका नाही.

दीक्षितः पिबते मद्यं प्रायश्चित्तं न विद्यते

दीक्षा घेतलेल्या माणसाने जर दारू प्यायली, तर त्याला प्रायश्चित्त नाही.

अग्निवर्णां सुरां पीत्वा तेन मुच्येत किल्बिषात्

अग्नीसारखी रंगाची दारू प्यायल्याने तो त्या पापातून मुक्त होतो.

न स लिप्यति पापेन संसारं च न गच्छति

त्याला पाप लागून राहत नाही आणि तो पुन्हा जन्म घेत नाही.

नरके पच्यते घोरे दश पंच च सूकरः

तो पंधरा वर्षे भयंकर नरकात डुकरासारखा शिजतो.

वर्षमेकं ततः शुध्येन्मत्कर्मणि रतः शुचिः

एक वर्ष झाल्यावर तो शुद्ध होतो, माझ्या कर्मात रमतो आणि शुद्ध राहतो.

ततो भूमिर्वचः श्रुत्वा प्रत्युवाच पुनर्हरिम्

मग पृथ्वीने ती वचने ऐकून पुन्हा हरिला विचारले.

कथं मुच्येत देवेश प्रायश्चित्तं वद प्रभो यो मे कुसुम्भशाकेन प्रापणं कुरुते नरः

देवतांच्या अधिपती, जो मनुष्य कुसुंभाच्या फांदीने झाडू करतो, त्याला कोणते प्रायश्चित्त आहे आणि तो कसा मुक्त होईल, हे मला सांगा.

दशवर्षसहस्राणि नरके परिपच्यते 136.

तो मनुष्य दहा हजार वर्षे नरकात यातना भोगतो.

भक्षणे तु कृते कुर्याच्चान्द्रायणमतन्द्रितः

पण जर त्याने ते खाल्ले असेल, तर त्याने मन लावून चांद्रायण व्रत करावे.

य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत्

जो कोणी या पद्धतीने प्रायश्चित्त करतो,

यः पारक्येण वस्त्रेण न धूतेन च माधवि

जो दुसऱ्याच्या आणि न धुतलेल्या वस्त्राने, माधवी,

करोति मम कर्माणि स्पृशते मां तदा स्थितः

माझी कर्मे करतो किंवा अशा स्थितीत मला स्पर्श करतो,

हीनपादेन जायेत चैकं जन्म वसुन्धरे

वसुंधरे, तो एक जन्म अपंग पायाने जन्म घेतो.

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि प्रायश्चित्तं महौजसम्

सुश्रोणी, त्याच्यासाठी मी एक प्रभावी प्रायश्चित्त सांगतो.

अष्टभक्तं ततः कृत्वा मम भक्तिपरायणः

मग माझ्या भक्तिपरायण भावाने आठ अन्नाचे उपवास करून,

तिष्ठेज्जलाशये गत्वा शान्तो दान्तो यतव्रतः

तो पाण्याच्या ठिकाणी जाऊन, शांत, संयमी आणि व्रतस्थ राहावा.

प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते तु दिवाकरे

रात्र संपली आणि सूर्य उगवला की,

य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत् 136.

जो कोणी या पद्धतीने प्रायश्चित्त करतो,

( अकृत्वा यो नवान्नानि मम कर्मपरायणः

जो माझ्या कर्मात मग्न असूनही नवीन तांदूळ तयार करत नाही,