वराहपुराणम्

स्वयं तिष्ठन्ति वै तत्र मनुजा विगतस्पृहः

तेथे माणसे आपोआप राहतात, सर्व इच्छांपासून मुक्त होतात.

तत्र वर्षसहस्राणि दिव्यान्येव दृढव्रतः

तेथे, दृढ निश्चयाने, हजारो दिव्य वर्षे ते राहतात.

हतानां चैव मांसानि ये च भोज्यास्तव प्रियाः

ज्यांना मारले गेले त्यांचे मांस आणि तुला प्रिय असलेले अन्न—

पूर्णे वर्षसहस्रे तु स्थित्वा त्वं समले पुनः

पूर्ण हजार वर्षे तिथे राहून, तू पुन्हा शुद्ध होऊन उभा राहशील.

तत्र ज्ञास्यसि चात्मानं गौतमाश्रमसंस्थितः

गौतमाच्या आश्रमात राहून, तिथे तुला स्वतःचे खरे रूप कळेल.

सततं पापसम्पन्नं कपालं शिरसि स्थितम्

सतत, पापांनी भरलेली कवटी तुझ्या डोक्यावर राहील.

एवं रुद्रं वरं दत्त्वा तत्रैवान्तर्हितोऽभवम्

अशा प्रकारे मी रुद्राला वर दिला आणि तिथेच अदृश्य झालो.

अतो न रोचते भूमे श्मशानं मे कदाचन 136.

म्हणून, धरती, मला स्मशान कधीच आवडत नाही.

एतत्ते कथितं भद्रे श्मशानं मे जुगुप्सितम्

हे कल्याणी, मी तुला सांगितले की स्मशान मला का अप्रिय आहे.

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि येन शुध्यति किल्बिषात्

आता मी सांगतो, कोणत्या प्रायश्चित्ताने पापातून शुद्धी मिळते.

आकाशशयनं कुर्यादेकवस्त्रः कुशासने

एक वस्त्र घालून, कुशावर बसून, माणसाने आकाशाखाली झोपावे.

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो मम लोकं स गच्छति

सर्व पापांपासून मुक्त होऊन, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

तस्य वै शृणु सुश्रोणि प्रायश्चित्तं सुशोधनम्

हे सुंदर नितंबवाली, त्यासाठीचे उत्तम प्रायश्चित्त ऐक.

जायते मानवस्तत्र मम कर्मपरायणः

तेथे माझ्या कर्माला समर्पित असा माणूस जन्माला येतो.

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि प्रायश्चित्तं महौजसम्

त्यासाठी, हे सुंदर नितंबवाली, मी अत्यंत प्रभावी प्रायश्चित्त सांगतो.

यावकेन दिनैकं तु गोमूत्रेण च कारयेत्

एक दिवस त्याने फक्त जव आणि गायीचे मूत्र यावर उपवास करावा.

न स गच्छति संसारं मम लोकं स गच्छति

तो पुन्हा संसारात येत नाही; तो माझ्या लोकात जातो.

मूर्खः स पापकर्मा च मम कर्मपरायणः 136.

तो मूर्ख आहे, वाईट कर्म करणारा आहे, पण माझ्या कर्मात मन लावणारा आहे.

यावद्रोम वराहस्य मम गात्रेषु संस्थितम्

माझ्या वराह रूपाच्या अंगावर जितके केस आहेत,

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

मी तुला आणखी एक गोष्ट सांगतो, वसुंधरे, ते नीट ऐक.

यावत् तत्तनुसंस्थं तु भजते तु प्रतिष्ठितम्

तो ज्या शरीरात आहे, तोपर्यंत ते तिथेच टिकून राहते.

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

मी तुला पुन्हा एक गोष्ट सांगतो, वसुंधरे, ते नीट ऐक.

अन्धो भूत्वा ततो देवि जन्म चैवं प्रतिष्ठितम्

देवी, तो आंधळा होतो आणि अशा अवस्थेत जन्म घेतो.

जायते विपुले सिद्धे कुले भागवते शुचिः

तो मोठ्या, सिद्ध, भगवंतभक्त आणि शुद्ध घराण्यात जन्म घेतो.

द्रव्यवान्गुणवांश्चैव रूपवाञ्छीलवाञ्छुचिः

त्याच्याकडे संपत्ती, गुण, सौंदर्य, चांगला स्वभाव आणि शुद्धता असते.

किल्बिषाद्येन मुच्येत मम कर्मपरायणः

माझ्या कर्मात मन लावल्यामुळे तो या पापातून मुक्त होतो.

दिनानि सप्त तिष्ठेत सप्त वै पायसेन च

त्याने सात दिवस फक्त दूध पिऊन उपवास करावा.

प्रायश्चित्तान्महाभागे मम लोकं स गच्छति 136.

हे महाभागे, प्रायश्चित्त केल्यावर तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

तत्र दोषं प्रवक्ष्यामि शृणु सुन्दरि तत्त्वतः

मी तुला या गोष्टीचा दोष सांगतो, सुंदरिये, ते खरीखुरी ऐक.