वराहपुराणम्

नष्टसंज्ञो हतज्ञानो नष्टयोगबलोऽबलः

त्याची जाणीव हरवली, ज्ञान नष्ट झाले, योगबळ गेले आणि तो अशक्त झाला.

किमिदं तिष्ठसे रुद्र कश्मलेन समावृतः

हे रुद्र, तू असा गोंधळात गुंतून का उभा आहेस?

त्वं वैशाख्यं वियोगं च त्वं योनिस्त्वं परायणम्

तू वैशाखातील वेगळेपण आहेस, तूच सर्वाचा उगम आहेस, आणि तूच अंतिम आश्रय आहेस.

किं न बुध्यति चात्मानं गणैः परिवृतो भवान्

आपल्या गणांनी वेढलेला असूनही, तू स्वतःला का ओळखत नाहीस?

तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन यत्पृष्टोसि मया भवान्

म्हणून मी तुला जे विचारले आहेस, ते खरेखुरे सांग.

तव चैव प्रियार्थाय येनाहमिह चागतः

आणि तुझ्या प्रिय व्यक्तीसाठीच मी इथे आलो आहे.

उवाच मधुरं वाक्यं पापसन्तप्तलोचनः

पापाने डोळे जळालेले असतानाही, त्याने गोड शब्द बोलले.

देवं नारायणं चैकं सर्वलोकमहेश्वरम् 136.

तो एकच नारायण देव, सर्व लोकांचा मोठा स्वामी.

लब्धो योगश्च साङ्ख्यं च जातोऽस्मि विगतज्वरः

मला योग आणि ज्ञान मिळाले, आणि आता मी दुःखमुक्त झालो आहे.

अहं त्वां तु विजानामि मां त्वं जानासि माधव

मी तुला ओळखतो, आणि तू मला ओळखतोस, हे माधव.

ब्रह्माणं तु विजानाति नावयोरन्तरेण हि

पण ब्रह्मा आमच्या दोघांच्या मध्येच ओळखतो, त्यापलीकडे नाही.

एवं मह्यं हरो वाक्यमुक्त्वा भूतमहेश्वरः

अशा प्रकारे, भूतांचा मोठा स्वामी हराने मला हे शब्द सांगितले.

तव विष्णो प्रसादेन मया तत्त्रिपुरं हतम्

हे विष्णू, तुझ्या कृपेने मी ते त्रिपुर नष्ट केले.

बालवृद्धा हतास्तत्र विस्फुरन्तो दिशो दश

तेथे, मुले आणि वृद्ध मारले गेले, आणि सर्व दिशांना पांगले.

प्रणष्टयोगमायश्च नष्टैश्वर्यश्च माधव

त्यांचा योग आणि माया नष्ट झाली, आणि त्यांचे राज्यही संपले, हे माधव.

विष्णो तत्त्वेन मे ब्रूहि शोधनं पाप नाशनम्

हे विष्णू, मला खरेखुरे सांग, जे पाप नष्ट करणारे आणि शुद्ध करणारे आहे.

एवं चिन्तात्मनस्तस्य मया रुद्रस्य भाषितम्

अशा प्रकारे त्याच्या मनात विचार करत असताना, मी रुद्राशी बोललो.

ममैवं वचनं श्रुत्वा भगवान्परमेश्वरः 136.

माझे शब्द ऐकून, भगवंत परमेश्वर—

कीदृशः समलो विष्णो यत्र गच्छामहे वयम्

हे विष्णू, ते कोणते स्थान आहे, जिथे आपण जाऊ आणि जे सर्वांसाठी सारखे आहे?

तत्पापशोधनार्थाय मया वाक्यं प्रभाषितम्

त्या पापाच्या शुद्धीसाठी मी हे शब्द बोललो.

स्वयं तिष्ठन्ति वै तत्र मनुजा विगतस्पृहः

तेथे माणसे आपोआप राहतात, सर्व इच्छांपासून मुक्त होतात.

तत्र वर्षसहस्राणि दिव्यान्येव दृढव्रतः

तेथे, दृढ निश्चयाने, हजारो दिव्य वर्षे ते राहतात.

हतानां चैव मांसानि ये च भोज्यास्तव प्रियाः

ज्यांना मारले गेले त्यांचे मांस आणि तुला प्रिय असलेले अन्न—

पूर्णे वर्षसहस्रे तु स्थित्वा त्वं समले पुनः

पूर्ण हजार वर्षे तिथे राहून, तू पुन्हा शुद्ध होऊन उभा राहशील.

तत्र ज्ञास्यसि चात्मानं गौतमाश्रमसंस्थितः

गौतमाच्या आश्रमात राहून, तिथे तुला स्वतःचे खरे रूप कळेल.

सततं पापसम्पन्नं कपालं शिरसि स्थितम्

सतत, पापांनी भरलेली कवटी तुझ्या डोक्यावर राहील.

एवं रुद्रं वरं दत्त्वा तत्रैवान्तर्हितोऽभवम्

अशा प्रकारे मी रुद्राला वर दिला आणि तिथेच अदृश्य झालो.

अतो न रोचते भूमे श्मशानं मे कदाचन 136.

म्हणून, धरती, मला स्मशान कधीच आवडत नाही.

एतत्ते कथितं भद्रे श्मशानं मे जुगुप्सितम्

हे कल्याणी, मी तुला सांगितले की स्मशान मला का अप्रिय आहे.