वराहपुराणम्

चाण्डालस्य गृहे तत्र एवमेतन्न संशयः

चांडाळाच्या घरीसुद्धा हे असंच आहे, यात शंका नाही.

मद्भक्तश्चैव जायेत शुद्धे भागवते गृहे

माझा भक्त शुद्ध भागवत घरात जन्म घेतो.

तरन्ति मनुजा येन कष्टं चाण्डालयोनिषु

ज्यामुळे माणसं चांडाळांच्या गर्भातील दुःख पार करतात.

चतुर्थभक्तमाहारमाकाशशयने स्वपेत्

तो चार दिवसांनी एकदाच जेवावे आणि आकाशाखाली झोपावे.

शुचिर्भूत्वा यथान्यायं मम कर्मपथे स्थितः

शुद्ध होऊन, योग्य रीतीने माझ्या सांगितलेल्या मार्गावर तो राहावा.

संसारशोधनं चैव यत्कृत्वा लभते शुभम्

ज्यामुळे संसार शुद्ध होतो, ते केले तर शुभ फळ मिळते.

मम दोषापराधस्य शृणु तत्त्वेन यत्फलम्

माझ्या दोष आणि अपराधाचे खरे फळ आता ऐक.

गृध्रस्तु सप्त वर्षाणि जायते खचरेश्वरः 136.

तो सात वर्षे गिधाड होतो, आकाशातील पक्ष्यांचा राजा.

पिशाचो जायते तत्र वर्षाणि नव पंच च

नंतर तो पंधरा वर्षे पिशाच्च म्हणून जन्म घेतो.

ततो नारायणाच्छ्रुत्वा धरणी वाक्यमब्रवीत्

नारायणाकडून हे ऐकून, पृथ्वीने असे शब्द सांगितले.

परं कौतूहलं देव निखिलं वक्तुमर्हसि

देवा, मला फार कुतूहल आहे; तू सर्व काही सांग.

किन्त्वत्र त्रिगुणं देव पवित्रे शिवभाषिते

देवा, या पवित्र आणि मंगल वचनात तिहेरी स्वरूप काय आहे?

कपालं गृह्य देवोऽत्र दीप्तिमन्तं महौजसम्

इथे देवाने तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान कवटी उचलली.

श्मशानं पद्मपत्राक्ष रुद्रस्य च निशि प्रियम् शृणु तत्त्वेन मे देवि इदमाख्यानमुत्तमम्

कमलासारख्या डोळ्यांनो, स्मशानात, रुद्राला प्रिय असलेल्या रात्री, हे माझे उत्तम कथन खरी ऐक.

अद्यापि ते न जानन्ति ह्यनघे संशितव्रताः

निर्दोषे, आजही दृढ व्रती लोकांना हे माहीत नाही.

हत्वा च बालान्वृद्धांश्च त्रिपुरे रूपिणीः स्त्रियः

त्याने मुले, वृद्ध आणि त्रिपुराच्या रूपातील स्त्रिया मारल्या.

प्रणष्टमानसैश्वर्यो नष्टा माया च योगिनः

योग्याचा मनाचा अधिकार गेला आणि त्याची माया नष्ट झाली.

तत्र स्थाने शिवो भूमे गणैः सर्वैः समावृतः 136.

त्या ठिकाणी, सर्व गणांनी वेढलेला शिव उभा राहिला.

ततो ध्यातो मया देवि शङ्करः पुनरेष्यति

मग मी ध्यान केल्यावर, देवी, शंकर पुन्हा येईल.

नष्टं मायाबलं रुद्रं सर्वभूतमहेश्वरम्

रुद्राची माया गेली, तो सर्व प्राण्यांचा महेश्वर आहे.

नष्टसंज्ञो हतज्ञानो नष्टयोगबलोऽबलः

त्याची जाणीव हरवली, ज्ञान नष्ट झाले, योगबळ गेले आणि तो अशक्त झाला.

किमिदं तिष्ठसे रुद्र कश्मलेन समावृतः

हे रुद्र, तू असा गोंधळात गुंतून का उभा आहेस?

त्वं वैशाख्यं वियोगं च त्वं योनिस्त्वं परायणम्

तू वैशाखातील वेगळेपण आहेस, तूच सर्वाचा उगम आहेस, आणि तूच अंतिम आश्रय आहेस.

किं न बुध्यति चात्मानं गणैः परिवृतो भवान्

आपल्या गणांनी वेढलेला असूनही, तू स्वतःला का ओळखत नाहीस?

तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन यत्पृष्टोसि मया भवान्

म्हणून मी तुला जे विचारले आहेस, ते खरेखुरे सांग.

तव चैव प्रियार्थाय येनाहमिह चागतः

आणि तुझ्या प्रिय व्यक्तीसाठीच मी इथे आलो आहे.

उवाच मधुरं वाक्यं पापसन्तप्तलोचनः

पापाने डोळे जळालेले असतानाही, त्याने गोड शब्द बोलले.

देवं नारायणं चैकं सर्वलोकमहेश्वरम् 136.

तो एकच नारायण देव, सर्व लोकांचा मोठा स्वामी.

लब्धो योगश्च साङ्ख्यं च जातोऽस्मि विगतज्वरः

मला योग आणि ज्ञान मिळाले, आणि आता मी दुःखमुक्त झालो आहे.