वराहपुराणम्

जालपादं भक्षयित्वा यस्तु मामुपसर्पति

जो जाळपाद खाऊन माझ्याकडे येतो.

कुम्भीरो दश वर्षाणि पञ्च वर्षाणि सूकरः

दहा वर्षे मगर, पाच वर्षे डुक्कर म्हणून जन्म घेतो.

कृत्वा तु दुष्करं कर्म जायते विपुले कुले

कठीण कर्म केल्यावर मोठ्या घराण्यात जन्म मिळतो.

सर्वकर्माण्यतिक्रम्य मम लोकं स गच्छति

सर्व कर्मे सोडून तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

तरन्ति मनुजा येन घोरसंसारसागरात्

ज्यामुळे माणसं भयंकर जन्ममरणाच्या सागरातून पार जातात.

फलभक्षो दिनत्रय्यां तिलभक्षो दिनत्रयम्

तीन दिवस फळ खावं, तीन दिवस तीळ खावं.

दशपञ्च दिनान्येवं प्रायश्चित्तं समाचरेत् विनीतात्मा शुचिर्भूत्वा य इच्छेत्सुशुभां गतिम्

अशी पंधरा दिवस प्रायश्चित्त करावं; मन शांत, शुद्ध ठेवावं, जो शुभ मार्गाची इच्छा करतो त्याने.

इति श्रीवराहपुराणे जालपादभक्षणापराधप्रायश्चित्तं नाम पञ्चत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणात जाळपादभक्षणाच्या अपराधासाठी प्रायश्चित्त सांगणारा एकशेपस्तिसावा अध्याय संपला.

अथ प्रायश्चित्तकर्मसूत्रम् दीपं स्पृष्ट्वा तु यो देवि मम कर्माणि कारयेत्

आता प्रायश्चित्ताच्या कर्माचं सूत्र सांगतो: देवी, जो दिवा स्पर्श करून माझी कर्मं करतो.

तच्छृणुष्व महाभागे कथ्यमानं मयाऽनघे

हे महाभाग्यवती, मी सांगतोय ते तू ऐक, हे निष्पापे.

चाण्डालस्य गृहे तत्र एवमेतन्न संशयः

चांडाळाच्या घरीसुद्धा हे असंच आहे, यात शंका नाही.

मद्भक्तश्चैव जायेत शुद्धे भागवते गृहे

माझा भक्त शुद्ध भागवत घरात जन्म घेतो.

तरन्ति मनुजा येन कष्टं चाण्डालयोनिषु

ज्यामुळे माणसं चांडाळांच्या गर्भातील दुःख पार करतात.

चतुर्थभक्तमाहारमाकाशशयने स्वपेत्

तो चार दिवसांनी एकदाच जेवावे आणि आकाशाखाली झोपावे.

शुचिर्भूत्वा यथान्यायं मम कर्मपथे स्थितः

शुद्ध होऊन, योग्य रीतीने माझ्या सांगितलेल्या मार्गावर तो राहावा.

संसारशोधनं चैव यत्कृत्वा लभते शुभम्

ज्यामुळे संसार शुद्ध होतो, ते केले तर शुभ फळ मिळते.

मम दोषापराधस्य शृणु तत्त्वेन यत्फलम्

माझ्या दोष आणि अपराधाचे खरे फळ आता ऐक.

गृध्रस्तु सप्त वर्षाणि जायते खचरेश्वरः 136.

तो सात वर्षे गिधाड होतो, आकाशातील पक्ष्यांचा राजा.

पिशाचो जायते तत्र वर्षाणि नव पंच च

नंतर तो पंधरा वर्षे पिशाच्च म्हणून जन्म घेतो.

ततो नारायणाच्छ्रुत्वा धरणी वाक्यमब्रवीत्

नारायणाकडून हे ऐकून, पृथ्वीने असे शब्द सांगितले.

परं कौतूहलं देव निखिलं वक्तुमर्हसि

देवा, मला फार कुतूहल आहे; तू सर्व काही सांग.

किन्त्वत्र त्रिगुणं देव पवित्रे शिवभाषिते

देवा, या पवित्र आणि मंगल वचनात तिहेरी स्वरूप काय आहे?

कपालं गृह्य देवोऽत्र दीप्तिमन्तं महौजसम्

इथे देवाने तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान कवटी उचलली.

श्मशानं पद्मपत्राक्ष रुद्रस्य च निशि प्रियम् शृणु तत्त्वेन मे देवि इदमाख्यानमुत्तमम्

कमलासारख्या डोळ्यांनो, स्मशानात, रुद्राला प्रिय असलेल्या रात्री, हे माझे उत्तम कथन खरी ऐक.

अद्यापि ते न जानन्ति ह्यनघे संशितव्रताः

निर्दोषे, आजही दृढ व्रती लोकांना हे माहीत नाही.

हत्वा च बालान्वृद्धांश्च त्रिपुरे रूपिणीः स्त्रियः

त्याने मुले, वृद्ध आणि त्रिपुराच्या रूपातील स्त्रिया मारल्या.

प्रणष्टमानसैश्वर्यो नष्टा माया च योगिनः

योग्याचा मनाचा अधिकार गेला आणि त्याची माया नष्ट झाली.

तत्र स्थाने शिवो भूमे गणैः सर्वैः समावृतः 136.

त्या ठिकाणी, सर्व गणांनी वेढलेला शिव उभा राहिला.

ततो ध्यातो मया देवि शङ्करः पुनरेष्यति

मग मी ध्यान केल्यावर, देवी, शंकर पुन्हा येईल.