वराहपुराणम्

एवं कृत्वा महाभागे वाससोच्छिष्टकारिणः

हे महाभाग्यवती, असे केल्यावर, ज्यांनी मळलेले कपडे घातले आहेत,

श्वानोच्छिष्टं तु यो दद्यान्मम कर्मपरायणः

माझ्या कर्मांना समर्पित असणाऱ्याने जर कुत्र्याने स्पर्श केलेली वस्तू दिली,

श्वानो वै सप्त जन्मानि गोमायुः सप्त वै तथा

तो सात जन्मांसाठी कुत्रा होतो, आणि सात जन्मांसाठी कोल्हा देखील होतो.

विशुद्धात्मा श्रुतिज्ञश्च मद्भक्तश्चैव जायते

नंतर, शुद्ध मनाचा, वेदशास्त्र जाणणारा आणि माझा भक्त म्हणून तो जन्म घेतो.

शृणु तत्त्वेन वसुधे प्रायश्चित्तं महौजसम्

हे वसुंधरे, हे प्रभावी प्रायश्चित्त मी तुला खरी गोष्ट सांगतो, नीट ऐक.

मूलभक्षो दिनत्रय्यां फलाहारो दिनत्रयम्

तीन दिवस मुळे खावी, आणि तीन दिवस फळे खावी.

दध्याहारो दिनत्रय्यां पायसेन दिनत्रयम्

तीन दिवस ताक किंवा दही खावे, आणि तीन दिवस दूधात शिजवलेला भात खावा.

एवं दिनान्येकविंशत्कृत्वा वै शुभलक्षणम् 135.

असे एकवीस दिवस शुभ चिन्हांसह करावे.

भुक्त्वा वराहमांसं तु यश्च मामिह सर्पति

जो कोणी वराहाचे मांस खातो आणि येथे वावरतो,

वराहो दश वर्षाणि कृत्वानुचरते वने

तो दहा वर्षे जंगलात वराह म्हणून फिरतो.

ततश्च मूषको भूत्वा वर्षाणि च चतुर्दश

नंतर तो उंदीर होतो आणि चौदा वर्षे जगतो.

सल्लकी चाष्टवर्षाणि जायते भवने बहु

मग तो पाली होतो आणि आठ वर्षे अनेक घरांत जन्म घेतो.

एवं संसारितां गत्वा वराहामिषभक्षकः

अशा प्रकारे, वराहाचे मांस खाणारा अशा अनेक जन्मांतून जातो.

हृषीकेशवचः श्रुत्वा सर्वं सम्पूर्णलक्षणम्

हृषीकेशाचे सर्व पूर्ण गुणांनी युक्त वचन ऐकून,

एतन्मे परमं गुह्यं तव भक्तसुखावहम्

हे माझे श्रेष्ठ रहस्य, जे तुझ्या भक्तांना सुख देणारे आहे, ते मी तुला सांगितले.

तरन्ति मानुषा येन तिर्यक्संसारसागरात्

ज्यामुळे माणसं प्राण्यांच्या जन्ममरणाच्या महासागरातून पार जातात.

पानीयं तु ततो भुक्ता तिष्ठेत्सप्तदिनं ततः

जेवल्यावर त्यानंतर सात दिवस फक्त पाणी प्यावं.

तिलभक्षो दिनान्सप्त पाषाणस्य च भक्षकः 135.

जो सात दिवस तीळ खातो आणि जो दगड खातो.

क्षान्तं दान्तं तथा कृत्वा अहङ्कारविवर्ज्जितः

मन शांत, संयमी करून, अभिमान सोडून.

विमुक्तः सर्वपापेभ्यः ससंज्ञो विगतज्वरः

सर्व पापांपासून मुक्त, शुद्ध आणि रोगरहित होतो.

जालपादं भक्षयित्वा यस्तु मामुपसर्पति

जो जाळपाद खाऊन माझ्याकडे येतो.

कुम्भीरो दश वर्षाणि पञ्च वर्षाणि सूकरः

दहा वर्षे मगर, पाच वर्षे डुक्कर म्हणून जन्म घेतो.

कृत्वा तु दुष्करं कर्म जायते विपुले कुले

कठीण कर्म केल्यावर मोठ्या घराण्यात जन्म मिळतो.

सर्वकर्माण्यतिक्रम्य मम लोकं स गच्छति

सर्व कर्मे सोडून तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

तरन्ति मनुजा येन घोरसंसारसागरात्

ज्यामुळे माणसं भयंकर जन्ममरणाच्या सागरातून पार जातात.

फलभक्षो दिनत्रय्यां तिलभक्षो दिनत्रयम्

तीन दिवस फळ खावं, तीन दिवस तीळ खावं.

दशपञ्च दिनान्येवं प्रायश्चित्तं समाचरेत् विनीतात्मा शुचिर्भूत्वा य इच्छेत्सुशुभां गतिम्

अशी पंधरा दिवस प्रायश्चित्त करावं; मन शांत, शुद्ध ठेवावं, जो शुभ मार्गाची इच्छा करतो त्याने.

इति श्रीवराहपुराणे जालपादभक्षणापराधप्रायश्चित्तं नाम पञ्चत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणात जाळपादभक्षणाच्या अपराधासाठी प्रायश्चित्त सांगणारा एकशेपस्तिसावा अध्याय संपला.

अथ प्रायश्चित्तकर्मसूत्रम् दीपं स्पृष्ट्वा तु यो देवि मम कर्माणि कारयेत्

आता प्रायश्चित्ताच्या कर्माचं सूत्र सांगतो: देवी, जो दिवा स्पर्श करून माझी कर्मं करतो.