वराहपुराणम्

वर्षाणि दश पञ्चैव वसते तत्र निश्चयात्

त्याला नक्कीच तिथे दहा किंवा पाच वर्षे राहावं लागतं.

प्रायश्चितं प्रवक्ष्यामि तस्य कायविशोधनम्

त्याचं शरीर शुद्ध होण्यासाठी मी त्याचं प्रायश्चित्त सांगतो.

एकाहारं ततः कृत्वा दिनानि दश सप्त च

मग, दहा किंवा सात दिवस फक्त एकदाच जेवावं.

एवं स मुच्यते भूमे मम विप्रियकारकः

अशा प्रकारे, हे पृथ्वी, माझ्या अप्रिय गोष्टींपासून तो मुक्त होतो.

एतत्ते कथितं भूमे रक्तवस्त्रविभूषिते

हे पृथ्वी, लाल वस्त्रांनी सुशोभित, तुला हे सांगितलं आहे.

यस्तु मामन्धकारेषु विना दीपेन सुन्दरि

पण जो कोणी मला अंधारात, दिवा न लावता, येतो—हे सुंदरिनी—

पतनं तस्य वक्ष्यामि शृणुष्व त्वं वसुन्धरे

त्याचं पतन कसं होतं ते मी सांगतो; ऐक, हे वसुंधरे.

अन्धो भूत्वा महाभागे एकं जन्म तमोमयः 135.

तो एक जन्म अंधाराने वेढलेला, अंध म्हणून जन्म घेतो, हे भाग्यवती.

अनन्यमानसो भूत्वा भूमे ह्येतत्प्रसाधयेत्

हे पृथ्वी, एकाग्र मनाने त्याने याचं प्रायश्चित्त करावं.

संस्पृशेत्सोऽपि धर्मात्मा येन लोकं मम व्रजेत्

धर्मशील असलेल्या ज्याच्या स्पर्शाने कोणी माझ्या लोकात पोहोचतो, अगदी तो स्पर्श जरी झाला तरी.

एकाहारं ततः कृत्वा दिनविंशं समाहितः

मग एकदा फक्त जेवण करून, वीस दिवस एकाग्र मनाने उपवास करावा.

एकाहारस्ततो भूत्वा निषीदेच्च जलाशनः

त्या नंतर, एकदा जेवण करून, फक्त पाणी पिऊन बसावे.

प्रायश्चित्तेन चैतेन मुच्यते पातकात्ततः

या प्रायश्चित्तामुळे तो त्या पापातून मुक्त होतो.

देवि कर्माणि कुर्वीत तस्य वै पातनं शृणु

देवी, त्याच्यासाठी कर्मे करावी लागतात; आता त्याच्या पतनाबद्दल ऐक.

पञ्च वर्षाणि नकुलो दश वर्षाणि कच्छपः

तो पाच वर्षे मुंगूस होतो, दहा वर्षे कासव होतो.

पारावतेषु जायेत नव वर्षाणि पञ्च च

तो नऊ वर्षे आणि आणखी पाच वर्षे कबुतरांमध्ये जन्म घेतो.

मम तिष्ठति पार्श्वेषु यत्रैवाहं प्रतिष्ठितः

तो जिथे मी आहे तिथेच, माझ्या जवळ राहतो.

येनासौ लभते सिद्धिं कृष्णवस्त्रापराधतः 135.

काळ्या वस्त्राचा अपराध केल्याने, त्याला ज्या मार्गाने सिद्धी मिळते.

त्रीणि पिण्डांस्त्रिरात्रं तु एवं मुच्येत किल्बिषात्

तीन दिवस, तीन पिंड अर्पण केल्याने, अशा प्रकारे पापातून मुक्ती मिळते.

शुचिर्भागवतो भूत्वा मम मार्गानुसारतः

शुद्ध आणि भक्त बनून, माझ्या मार्गाचा अनुसरण करावा.

वाससा चाप्यधौतेन यो मे कर्माणि कारयेत्

जो कोणी माझ्यासाठी न धुतलेल्या वस्त्रांनी कर्म करतो,

तस्य दोषं प्रवक्ष्यामि अपराधं वसुन्धरे

वासुंधरे, मी त्याचा दोष आणि अपराध सांगतो.

देवि भूत्वा गजो मत्तस्तिष्ठत्येकं नरो भुवि

देवी, तो एकदा वेडा हत्ती होऊन पृथ्वीवर जन्म घेतो.

गोमायुरेकं जन्मापि जन्म चैकं हयस्तथा

तो एक जन्म कोल्हा होतो आणि एक जन्म घोडा होतो.

सप्तजन्मान्तरं पश्चात्ततो भवति मानुषः

नंतर सात जन्मांनी, तो पुन्हा मनुष्य होतो.

दक्षो निरपराधश्च अहङ्कारविवर्जितः श्रुतमेतन्मया देव यत्त्वया समुदाहृतम्

तो कुशल, निर्दोष आणि अहंकाररहित असतो; हे मी ऐकले, देवा, जसे तू सांगितलेस.

संसारं वाससोच्छिष्टा येन गच्छन्ति मानुषाः

ज्या वस्त्रांच्या उरलेल्या तुकड्यांमुळे, माणसे संसारात अडकतात.

किल्बिषाद्येन मुच्यन्ते तव कर्मपरायणाः शृणु तत्त्वेन मे देवि कथ्यमानं मयाऽनघे ।। 135.

हे अनघे देवी, माझ्या कर्मांना समर्पित असणारे लोक पाप आणि अशा दोषांपासून कसे मुक्त होतात, हे मी तुला खरी गोष्ट सांगतो, नीट ऐक.

प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि मम कर्मपरायणः

माझ्या कर्मांना समर्पित असणाऱ्यांसाठी प्रायश्चित्त मी सांगतो.