वराहपुराणम्

त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः

तीन वर्षे तो नक्कीच म्हशीच्या रूपात जन्म घेतो, यात शंका नाही.

अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये च ददन्ति वै भगवन्यदि तुष्टोऽसि विशुद्धेनान्तरान्मना

विशाल डोळ्यांची देवी, जे लोक योग्य कृती न करता फुलं अर्पण करतात, पण जर तुझं मन पूर्णपणे शुद्ध असेल आणि भगवंत तुझ्यावर प्रसन्न असतील—

येन शुध्यन्ति ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ज्यामुळे तुझे भक्त, जे नेहमी चांगल्या कर्मात मग्न असतात, शुद्ध होतात—हे देवी, तू मला विचारलेस म्हणून मी तुला खरी गोष्ट सांगतो.

प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः

हे भाग्यवती, मी तुला ते प्रायश्चित्त सांगतो ज्यामुळे माणसं शुद्ध होतात.

वीरासनविधींश्चैव कारयेत्सप्त सप्त च ।। 134.

सात वेळा वीरासनाची कृती करावी.

यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम्

तीन दिवस फक्त जवसाचं अन्न घ्यावं, किंवा तीन दिवस फक्त वायूवर राहावं.

सवर्पापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति

सर्व मोठ्या पापांपासून मुक्त होऊन, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

इति श्रीवराहपुराणे पूजादिसामयिकापराधप्रायश्चित्तं नाम चतुस्त्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'पूजा व इतर कर्तव्यांतील अपराधांचं प्रायश्चित्त' हा एकशेचौतीसवा अध्याय संपला.

अथ जालपादभक्षणापराधप्रायश्चित्तम् रक्तवस्त्रेण संयुक्तो यो हि मामुपसर्पति

आता जाळ्यातून किंवा पायांनी अन्न खाण्याचा अपराध झाल्यास प्रायश्चित्त सांगतो—जो कोणी लाल वस्त्र घालून माझ्याजवळ येतो—

रजस्वलासु नारीषु रजो यत्तत्प्रवर्त्तते

स्त्रियांमध्ये मासिक पाळीच्या वेळी जो स्त्राव होतो—

वर्षाणि दश पञ्चैव वसते तत्र निश्चयात्

त्याला नक्कीच तिथे दहा किंवा पाच वर्षे राहावं लागतं.

प्रायश्चितं प्रवक्ष्यामि तस्य कायविशोधनम्

त्याचं शरीर शुद्ध होण्यासाठी मी त्याचं प्रायश्चित्त सांगतो.

एकाहारं ततः कृत्वा दिनानि दश सप्त च

मग, दहा किंवा सात दिवस फक्त एकदाच जेवावं.

एवं स मुच्यते भूमे मम विप्रियकारकः

अशा प्रकारे, हे पृथ्वी, माझ्या अप्रिय गोष्टींपासून तो मुक्त होतो.

एतत्ते कथितं भूमे रक्तवस्त्रविभूषिते

हे पृथ्वी, लाल वस्त्रांनी सुशोभित, तुला हे सांगितलं आहे.

यस्तु मामन्धकारेषु विना दीपेन सुन्दरि

पण जो कोणी मला अंधारात, दिवा न लावता, येतो—हे सुंदरिनी—

पतनं तस्य वक्ष्यामि शृणुष्व त्वं वसुन्धरे

त्याचं पतन कसं होतं ते मी सांगतो; ऐक, हे वसुंधरे.

अन्धो भूत्वा महाभागे एकं जन्म तमोमयः 135.

तो एक जन्म अंधाराने वेढलेला, अंध म्हणून जन्म घेतो, हे भाग्यवती.

अनन्यमानसो भूत्वा भूमे ह्येतत्प्रसाधयेत्

हे पृथ्वी, एकाग्र मनाने त्याने याचं प्रायश्चित्त करावं.

संस्पृशेत्सोऽपि धर्मात्मा येन लोकं मम व्रजेत्

धर्मशील असलेल्या ज्याच्या स्पर्शाने कोणी माझ्या लोकात पोहोचतो, अगदी तो स्पर्श जरी झाला तरी.

एकाहारं ततः कृत्वा दिनविंशं समाहितः

मग एकदा फक्त जेवण करून, वीस दिवस एकाग्र मनाने उपवास करावा.

एकाहारस्ततो भूत्वा निषीदेच्च जलाशनः

त्या नंतर, एकदा जेवण करून, फक्त पाणी पिऊन बसावे.

प्रायश्चित्तेन चैतेन मुच्यते पातकात्ततः

या प्रायश्चित्तामुळे तो त्या पापातून मुक्त होतो.

देवि कर्माणि कुर्वीत तस्य वै पातनं शृणु

देवी, त्याच्यासाठी कर्मे करावी लागतात; आता त्याच्या पतनाबद्दल ऐक.

पञ्च वर्षाणि नकुलो दश वर्षाणि कच्छपः

तो पाच वर्षे मुंगूस होतो, दहा वर्षे कासव होतो.

पारावतेषु जायेत नव वर्षाणि पञ्च च

तो नऊ वर्षे आणि आणखी पाच वर्षे कबुतरांमध्ये जन्म घेतो.

मम तिष्ठति पार्श्वेषु यत्रैवाहं प्रतिष्ठितः

तो जिथे मी आहे तिथेच, माझ्या जवळ राहतो.

येनासौ लभते सिद्धिं कृष्णवस्त्रापराधतः 135.

काळ्या वस्त्राचा अपराध केल्याने, त्याला ज्या मार्गाने सिद्धी मिळते.

त्रीणि पिण्डांस्त्रिरात्रं तु एवं मुच्येत किल्बिषात्

तीन दिवस, तीन पिंड अर्पण केल्याने, अशा प्रकारे पापातून मुक्ती मिळते.