वराहपुराणम्

धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम्

तू विचारलेले खरोखरच धन्य आणि भाग्यशाली आहे.

किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित्

पण देवी, सर्व योगाच्या अंगांची जाण असलेली, तू जे बोललीस—

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत

कुमाराचे शब्द ऐकून, पृथ्वीने त्याला उत्तर दिले.

कार्यं क्रियां च योगं च आध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम्

कर्म, विधी, योग आणि आत्मज्ञान हे सगळे पृथ्वीवरच घडतात.

ततो मां भाषते ब्रह्मन्विष्णुर्मायाकरण्डकः 134.

मग, हे ब्रह्मन्, मायाधारी विष्णू माझ्याशी बोलतो.

कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः

त्याने ते व्रत पार पाडून, माझ्या कर्मात मन लावले.

अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे

घरात, नियमाप्रमाणे, भगवंताच्या भक्तीने आठ भिक्षा घेतल्या.

मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः

तो पापातून मुक्त होतो; म्हणूनच जनार्दनाने असे सांगितले आहे.

शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः

तो ब्राह्मण श्रेष्ठ, लवकरच विष्णूची भक्ती करतो, यात शंका नाही.

प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम्

धर्माची इच्छा असलेल्या विशाल नेत्रांची वसुंधरेला त्याने उत्तर दिले.

तस्य ये मुखनिष्क्रान्ता धर्मास्तान्वक्तुमर्हसि ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः

त्याच्या तोंडून जे धर्म प्रकट झाले, ते सांगावेत; मग तो कमळ नेत्रांचा, शंख, चक्र, गदा धारण करणारा—

वराहरूपी भगवाँल्लोकनाथो जनार्दनः । उवाच मधुरं वाक्यं मेघदुन्दुभिनिःस्वनः

वराह रूपातील भगवान, लोकांचा स्वामी जनार्दन, गडगडणाऱ्या मेघासारख्या आवाजात मधुर शब्द बोलला.

भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्विताम्

भक्तांच्या कर्मातून मिळणाऱ्या सुखासाठी, गुण आणि संपत्तीने युक्त अशा—

देवि कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति

देवी, जो माझ्यासाठी कर्म करतो, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

मत्पूजनं विधानेन यदीच्छेत्परमां गतिम् 134.

कोणी जर श्रेष्ठ अवस्था मिळवायची असेल, तर त्याने विधीपूर्वक माझी पूजा करावी.

संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्ज्जिताः अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि

जे अपराधरहित आहेत, ते संसारात पुन्हा येत नाहीत; पण जो अयोग्य फुलांनी मला पृथ्वीवर पूजतो—

पातनं तस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

त्याचा पतन कसे होते ते मी सांगतो, वसुंधरे, हे ऐक.

मूर्खा भागवता देवि मम विप्रियकारिणः

हे देवी, जे माझ्या इच्छेविरुद्ध वागतात, असे अज्ञानी भक्त—

अज्ञानस्य च दोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च

अज्ञानाच्या दोषामुळे, ते दुःख भोगतात.

मूकः पञ्च च वर्षाणि बलीवर्दश्च द्वादश

तो पाच वर्षे मुक राहतो, आणि बारा वर्षे बैल होतो.

त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः

तीन वर्षे तो नक्कीच म्हशीच्या रूपात जन्म घेतो, यात शंका नाही.

अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये च ददन्ति वै भगवन्यदि तुष्टोऽसि विशुद्धेनान्तरान्मना

विशाल डोळ्यांची देवी, जे लोक योग्य कृती न करता फुलं अर्पण करतात, पण जर तुझं मन पूर्णपणे शुद्ध असेल आणि भगवंत तुझ्यावर प्रसन्न असतील—

येन शुध्यन्ति ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ज्यामुळे तुझे भक्त, जे नेहमी चांगल्या कर्मात मग्न असतात, शुद्ध होतात—हे देवी, तू मला विचारलेस म्हणून मी तुला खरी गोष्ट सांगतो.

प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः

हे भाग्यवती, मी तुला ते प्रायश्चित्त सांगतो ज्यामुळे माणसं शुद्ध होतात.

वीरासनविधींश्चैव कारयेत्सप्त सप्त च ।। 134.

सात वेळा वीरासनाची कृती करावी.

यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम्

तीन दिवस फक्त जवसाचं अन्न घ्यावं, किंवा तीन दिवस फक्त वायूवर राहावं.

सवर्पापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति

सर्व मोठ्या पापांपासून मुक्त होऊन, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

इति श्रीवराहपुराणे पूजादिसामयिकापराधप्रायश्चित्तं नाम चतुस्त्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'पूजा व इतर कर्तव्यांतील अपराधांचं प्रायश्चित्त' हा एकशेचौतीसवा अध्याय संपला.

अथ जालपादभक्षणापराधप्रायश्चित्तम् रक्तवस्त्रेण संयुक्तो यो हि मामुपसर्पति

आता जाळ्यातून किंवा पायांनी अन्न खाण्याचा अपराध झाल्यास प्रायश्चित्त सांगतो—जो कोणी लाल वस्त्र घालून माझ्याजवळ येतो—