वराहपुराणम्

भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश

तो तीनशे वर्षे बेडूक होतो, आणि पुढे दहा वर्षे राक्षस होतो.

अन्धो जायेत सुश्रोणि पंच सप्त तथा नव

सुंदर नितंब असलेल्या स्त्री, तो पाच, सात किंवा नऊ वेळा आंधळा जन्म घेतो.

शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा

तो लसूण आणि राख खातो, आणि आकाशात फिरतो.

आत्मकर्मापराधेन प्राप्तः संसारसागरे अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वभाषितम्

स्वतःच्या कर्मदोषामुळे तो संसाराच्या समुद्रात पडतो. अहो, खरेच, तू यापूर्वी सांगितलेले हे परम रहस्य आहे.

जातं मे विह्वलं चित्तं न स्थिरं जायते क्वचित् 134.

माझे मन अस्वस्थ झाले आहे; ते कुठेही स्थिर राहत नाही.

श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता

हे कठीण आणि खोल सार ऐकून मी घाबरले आहे आणि दुःखी झाले आहे.

मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम्

माझ्या प्रिय व्यक्तीसाठी, जी सर्व लोकांना सुख देणारी आहे—

अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः

जे दुर्बल, भीतीपासून मुक्त आणि लोभ व मोह यांनी भरलेले आहेत—

ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः

मग कमळासारख्या डोळ्यांचा वराह तिच्यासमोर उभा राहिला.

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः

मग, पृथ्वीचे आणि ब्रह्माचा पुत्र असलेल्या ऋषीचे शब्द ऐकून—

धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम्

तू विचारलेले खरोखरच धन्य आणि भाग्यशाली आहे.

किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित्

पण देवी, सर्व योगाच्या अंगांची जाण असलेली, तू जे बोललीस—

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत

कुमाराचे शब्द ऐकून, पृथ्वीने त्याला उत्तर दिले.

कार्यं क्रियां च योगं च आध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम्

कर्म, विधी, योग आणि आत्मज्ञान हे सगळे पृथ्वीवरच घडतात.

ततो मां भाषते ब्रह्मन्विष्णुर्मायाकरण्डकः 134.

मग, हे ब्रह्मन्, मायाधारी विष्णू माझ्याशी बोलतो.

कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः

त्याने ते व्रत पार पाडून, माझ्या कर्मात मन लावले.

अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे

घरात, नियमाप्रमाणे, भगवंताच्या भक्तीने आठ भिक्षा घेतल्या.

मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः

तो पापातून मुक्त होतो; म्हणूनच जनार्दनाने असे सांगितले आहे.

शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः

तो ब्राह्मण श्रेष्ठ, लवकरच विष्णूची भक्ती करतो, यात शंका नाही.

प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम्

धर्माची इच्छा असलेल्या विशाल नेत्रांची वसुंधरेला त्याने उत्तर दिले.

तस्य ये मुखनिष्क्रान्ता धर्मास्तान्वक्तुमर्हसि ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः

त्याच्या तोंडून जे धर्म प्रकट झाले, ते सांगावेत; मग तो कमळ नेत्रांचा, शंख, चक्र, गदा धारण करणारा—

वराहरूपी भगवाँल्लोकनाथो जनार्दनः । उवाच मधुरं वाक्यं मेघदुन्दुभिनिःस्वनः

वराह रूपातील भगवान, लोकांचा स्वामी जनार्दन, गडगडणाऱ्या मेघासारख्या आवाजात मधुर शब्द बोलला.

भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्विताम्

भक्तांच्या कर्मातून मिळणाऱ्या सुखासाठी, गुण आणि संपत्तीने युक्त अशा—

देवि कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति

देवी, जो माझ्यासाठी कर्म करतो, तो माझ्या लोकात पोहोचतो.

मत्पूजनं विधानेन यदीच्छेत्परमां गतिम् 134.

कोणी जर श्रेष्ठ अवस्था मिळवायची असेल, तर त्याने विधीपूर्वक माझी पूजा करावी.

संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्ज्जिताः अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि

जे अपराधरहित आहेत, ते संसारात पुन्हा येत नाहीत; पण जो अयोग्य फुलांनी मला पृथ्वीवर पूजतो—

पातनं तस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

त्याचा पतन कसे होते ते मी सांगतो, वसुंधरे, हे ऐक.

मूर्खा भागवता देवि मम विप्रियकारिणः

हे देवी, जे माझ्या इच्छेविरुद्ध वागतात, असे अज्ञानी भक्त—

अज्ञानस्य च दोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च

अज्ञानाच्या दोषामुळे, ते दुःख भोगतात.