वराहपुराणम्

श्रीवराह उवाच यां गतिं च प्रपद्यन्ते मम कर्मबहिष्कृताः

श्रीवराह म्हणाले, जे माझ्या कर्मांपासून दूर राहतात, त्यांना जी अवस्था मिळते—

व्यभिचारं च मे कृत्वा यश्च मामुपसर्पति

आणि जो कोणी माझ्याशी द्रोह करून पुन्हा माझ्याकडे येतो—

कृमिर्भूत्वा यथान्याय्यं तिष्ठते नात्र संशयः

तो जसा योग्य आहे तसा कृमी होतो आणि तसाच राहतो, यात शंका नाही.

यच्च कृत्वा महाभागे कृतकृत्यः पुनर्भवेत्

आणि हे महाभागे, अशा कृतीनंतर पुन्हा कसा सिद्ध होऊ शकतो—

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो मम ये च मते स्थिताः 134.

ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि माझ्या मतात स्थिर असणारे—

किल्बिषात्तु प्रमुक्तास्ते गच्छन्ति परमां गतिम्

पापांपासून मुक्त झालेले लोक सर्वोच्च अवस्थेला पोहोचतात.

स्पृशेत मम गात्राणि चित्तं कृत्वा चलाचलम्

मन हलणारे आणि न हलणारे यावर एकाग्र करून, माझ्या अंगांना स्पर्श करावा.

इच्छामि च सदा दान्तं शुभं भागवतं शुचिम्

मला नेहमीच संयमी, शुभ, भगवंतभक्त आणि शुद्ध व्यक्ती आवडते.

अहङ्कारविनिर्मुक्तं कमर्ण्यभिरतं मम

जो अहंकारमुक्त आहे, चांगल्या कर्मांत आनंद मानतो आणि मला भक्तीने जोडलेला आहे.

मां यदा लभते क्रुद्धः शुद्धो भागवतः शुचिः

जेव्हा एखादा रागावलेला पण शुद्ध भक्त मला प्राप्त होतो—

भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश

तो तीनशे वर्षे बेडूक होतो, आणि पुढे दहा वर्षे राक्षस होतो.

अन्धो जायेत सुश्रोणि पंच सप्त तथा नव

सुंदर नितंब असलेल्या स्त्री, तो पाच, सात किंवा नऊ वेळा आंधळा जन्म घेतो.

शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा

तो लसूण आणि राख खातो, आणि आकाशात फिरतो.

आत्मकर्मापराधेन प्राप्तः संसारसागरे अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वभाषितम्

स्वतःच्या कर्मदोषामुळे तो संसाराच्या समुद्रात पडतो. अहो, खरेच, तू यापूर्वी सांगितलेले हे परम रहस्य आहे.

जातं मे विह्वलं चित्तं न स्थिरं जायते क्वचित् 134.

माझे मन अस्वस्थ झाले आहे; ते कुठेही स्थिर राहत नाही.

श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता

हे कठीण आणि खोल सार ऐकून मी घाबरले आहे आणि दुःखी झाले आहे.

मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम्

माझ्या प्रिय व्यक्तीसाठी, जी सर्व लोकांना सुख देणारी आहे—

अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः

जे दुर्बल, भीतीपासून मुक्त आणि लोभ व मोह यांनी भरलेले आहेत—

ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः

मग कमळासारख्या डोळ्यांचा वराह तिच्यासमोर उभा राहिला.

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः

मग, पृथ्वीचे आणि ब्रह्माचा पुत्र असलेल्या ऋषीचे शब्द ऐकून—

धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम्

तू विचारलेले खरोखरच धन्य आणि भाग्यशाली आहे.

किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित्

पण देवी, सर्व योगाच्या अंगांची जाण असलेली, तू जे बोललीस—

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत

कुमाराचे शब्द ऐकून, पृथ्वीने त्याला उत्तर दिले.

कार्यं क्रियां च योगं च आध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम्

कर्म, विधी, योग आणि आत्मज्ञान हे सगळे पृथ्वीवरच घडतात.

ततो मां भाषते ब्रह्मन्विष्णुर्मायाकरण्डकः 134.

मग, हे ब्रह्मन्, मायाधारी विष्णू माझ्याशी बोलतो.

कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः

त्याने ते व्रत पार पाडून, माझ्या कर्मात मन लावले.

अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे

घरात, नियमाप्रमाणे, भगवंताच्या भक्तीने आठ भिक्षा घेतल्या.

मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः

तो पापातून मुक्त होतो; म्हणूनच जनार्दनाने असे सांगितले आहे.

शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः

तो ब्राह्मण श्रेष्ठ, लवकरच विष्णूची भक्ती करतो, यात शंका नाही.