वराहपुराणम्

हस्ती वर्षशतं चैव खरो द्वात्रिंशकं भवेत् 132.

'शंभर वर्षे हत्ती, आणि बत्तीस वर्षे गाढव म्हणून जन्म घेतो.'

एवं स चात्मदोषेण मम कर्मपरायणः

अशा प्रकारे त्याच्या स्वतःच्या चुकीमुळे तो माझ्यासाठी कर्मात मग्न झाला.

ततो हरेर्वचः श्रुत्वा दुःखेन परिपृच्छति

मग हरिची वचने ऐकून तो दुःखाने विचारू लागला.

धरण्युवाच वाक्यं भीषणमत्यन्तं मम मर्मप्रभेदकम्

धरिणी म्हणाली — ही वचने फारच भीतीदायक असून माझ्या अंतरात्म्यात खोलवर घुसली आहेत.

आचाराच्च परिभ्रष्टस्तवकर्मपरायणः

योग्य आचार सोडून तो तुझ्या कर्मातच मग्न झाला आहे.

श्रुत्वा पृथ्व्यास्तथा वाक्यं लोकनाथो जनार्द्दनः

पृथ्वीची ही वचने ऐकून लोकांचा स्वामी जनार्दनाने

श्रीवराह उवाच एकाहारं ततस्तिष्ठेद्दिनानि दश पञ्च च

श्रीवराह म्हणाले — मग पंधरा दिवस एक वेळच जेवावे.

तत एवं विधिं कृत्वा पञ्चगव्यं तु प्राशयेत्

मग हा विधी केल्यावर पंचगव्य घ्यावे.

एतत्ते कथितं देवि स्पृष्ट्वा मृतकमेव च

हे सर्व तुला सांगितले, देवी, आणि मृताला स्पर्श केल्यावर काय करावे हेही सांगितले.

य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत्

जो कोणी हा विधी करून प्रायश्चित्त करतो,

इति श्रीवराहपुराणे मृतकस्पर्शनप्रायश्चित्तं नाम द्वात्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीवराहपुराणातील 'मृताला स्पर्श केल्यावर प्रायश्चित्त' नावाचा एकशेबत्तीसवा अध्याय संपला.

अथ पूजासामयिकगुदरवपुरीषोत्सर्जनयोः प्रायश्चित्तम् स्पृशमानेन मां भूमे वातकर्म प्रमुच्यते

आता पूजा, संकल्प, लघवी किंवा मलविसर्जनाच्या वेळी स्पर्श केल्यावरचे प्रायश्चित्त — हे भूमाते, मला स्पर्श केल्यावर शरीरातून वायू बाहेर पडतो.

मक्षिका पञ्च वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि मूषकः

माशी पाच वर्षे, उंदीर तीन वर्षे.

एष वै तापनं देवि मोहनं मम सांप्रतम्

हेच सध्या माझ्यासाठी खूप त्रासदायक आणि गोंधळवणारे आहे, देवी.

श्रुत्वा वाक्यं हृषीकेशं प्रत्युवाच वसुन्धरा अतुलं लभते पापं तव कर्मपरायणः

ही वचने ऐकून वसुंधरेने हृषीकेशाला उत्तर दिले — तुझ्या कर्मनिष्ठ भक्ताला अपरंपार पाप मिळते.

तस्य देव सुखार्थाय विशुद्धिं वक्तुमर्हसि शृणु कार्त्स्न्येन मे देवि कथ्यमानं मयाऽनघे

देवा, त्याच्या सुखासाठी तू शुद्धी सांगावी. हे निष्पापे, मी तुला पूर्णपणे सांगते, नीट ऐक.

अपराधमिमं कृत्वा सन्तरेद्येन कर्मणा

हा अपराध केल्यावर, ठरलेल्या कर्माने त्यातून मुक्त व्हावे.

कर्म चैवं ततः कृत्वा स च मे नापराध्यति

अशा प्रकारे कर्म केल्यावर तो माझ्याशी दोषी राहत नाही.

एतत्ते कथितं भद्रे महाकर्मापराधिनः

हे भाग्यवती, मोठ्या कर्माच्या अपराधाबद्दल तुला सांगितले.

शृणु तत्त्वेन मे भूमे कथ्यमानं मयाऽनघे

हे भूमाते, मी तुला खरी गोष्ट सांगतो आहे, नीट लक्ष देऊन ऐक.

दिव्यवर्षसहस्रं तु रौरवे नरके वसेत् 133.

रौरव नरकात एखाद्याला हजार दिव्य वर्षे राहावे लागते.

प्रायश्चित्तं वदाम्यत्र येन मुच्येत किल्बिषात्

पापातून मुक्त होण्यासाठी कोणते प्रायश्चित्त करावे, ते मी येथे सांगतो.

एकां जलमयीं शय्यामेकामाकाशशायिनीम्

एक पाण्याची शय्या आणि एक आकाशाखाली उघडी शय्या असते.

एतत्ते कथितं भद्रे पुरीषं यः समुत्सृजेत्

हे सौम्ये, मल विसर्जन करणाऱ्याबद्दल तुला हे सांगितले आहे.

इति श्रीवराहपुराणे पूजासमये गुदरवपुरीषोत्सर्गयोः प्रायश्चित्तं नाम त्रयस्त्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीवराहपुराणातील पूजा करताना मलमूत्र विसर्जनासाठीचे प्रायश्चित्त सांगणारा एकशेतेहतीसवा अध्याय संपला.

अथ पूजादिसामयिकापराधेषु प्रायश्चित्तानि मुक्त्वा तु मम कर्माणि मम कर्मपरायणः

आता पूजा व इतर धार्मिक विधीमध्ये झालेल्या अपराधांसाठीचे प्रायश्चित्त सांगतो, माझ्या कृतींव्यतिरिक्त, हे माझ्या कर्मावर प्रेम करणाऱ्या भक्ता.

मूर्खो भवति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः

माझ्या कर्मावर प्रेम करणारा, हे सुंदर नितंबवाली, मूर्ख होतो.

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च

पंधरा दिवस आकाशाखाली झोपल्याने प्रायश्चित्त होते.

इति मौनत्यागप्रायश्चित्तम् भूषितो नीलवस्त्रेण यो हि मामुपपद्यते

मौन सोडल्यावरचे प्रायश्चित्त असे आहे; निळ्या वस्त्रांनी सजलेला जो माझ्याजवळ येतो.