वराहपुराणम्

एवं सुमनसो दत्त्वा धूपं चैव निवेदयेत्

अशा प्रकारे फुले अर्पण करून, नंतर धूपही अर्पण करावा.

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत्

'नमो नारायण' असे म्हणून, हा मंत्र म्हणावा.

अमुना चैव धूपेन धूपितानि तवाऽनघ

या धूपाने, हे निष्पापा, तुझे अर्पण शुद्ध झाले आहे.

गृहाणेमं च मे धूपं सर्वसंसारमोक्षणम् 129.

माझा हा धूप स्वीकार, जो सर्व संसारातून मुक्त करणारा आहे.

यथावृत्तं तु गृह्णामि मम भक्तैः सुखावहम्

माझ्या भक्तांनी जसे अर्पण केले, तसे मी ते स्वीकारतो आणि त्यांना आनंद देतो.

जानुसंस्थं ततः कृत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत्

नंतर, ते गुडघ्यावर ठेवून, हा मंत्र म्हणावा.

मन्त्रः – नमो भगवते तेजते विष्णो सर्वे देवास्त्वग्निसंस्थाः प्रतिष्ठा

मंत्र – नमो भगवते तेजसे विष्णो, सर्व देव अग्नित स्थिर आहेत.

मन्त्रश्च – तेजः संसारान्मोचयितुं देव गृह्णीष्व दीपं द्युतिमन्तश्च

मंत्र – हे देवा, संसारातून मुक्त होण्यासाठी हा तेजस्वी दिवा स्वीकार.

मां करोति यथान्यायं दीपकं ददते नरः

जो मनुष्य योग्य रीतीने दिवा अर्पण करतो, त्याने मला जसा योग्य तसा घडवावा.

नारायणवचः श्रुत्वा विस्मिता च वसुन्धरा

नारायणाचे वचन ऐकून वसुंधरा आश्चर्यचकित झाली.

श्रुता मया भागवतास्तव कर्मपरायणाः

हे भक्त, मी ऐकले आहे की तुझे अनुयायी तुझ्या कर्मांना समर्पित आहेत.

तव प्रापणकं कृत्यं केषु पात्रेषु कारयेत्

तुझे सांगितलेले कर्म कोणत्या पात्रात करावे?

ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा लोकनाथोऽब्रवीदिदम्

मग वसुंधरेचे बोल ऐकून, लोकांचा स्वामी असे म्हणाला.

तानि ते कथयिष्यामि त्वया मे पूर्वपृच्छितम् 129.

तू आधी मला जे विचारलेस, ती सर्व गोष्टी मी तुला सांगतो.

सर्वाणि तानि त्यक्त्वेह ताम्रं च मम रोचते

येथे त्या सर्व गोष्टी सोडून, तांब्याचं मला आवडतं.

उवाच मधुरं वाक्यं लोकनाथं जनार्द्दनम्

त्याने लोकांचा स्वामी जनार्दनाला गोड शब्दांत बोलले.

ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा अनादिरपराजितः

मग पृथ्वीचे शब्द ऐकून, तो आद्य आणि अजिंक्य भगवंत—

शृणु तत्त्वेन मे भूमे कथ्यमानं मयाऽनघे

हे निष्पापे पृथ्वी, मी तुला खरी गोष्ट सांगतो, नीट ऐक.

सप्तयुगसहस्राणि आदिकालेऽथ माधवि

माधवी, सुरुवातीला सात हजार युगं होती.

पूर्वं कमलपत्राक्षि गुडाकेशो महासुरः

कमलासारख्या डोळ्यांची, पूर्वी एक महाशक्तिशाली असुर गुडाकेश होता.

तत आराधितस्तेन वर्षाणां तु चतुर्दश

मग त्याने मला चौदा वर्षे भक्तीपूर्वक पूजले.

अहं तु तपसा तुष्टस्तीव्रेण कृतनिश्चयात्

त्याच्या कठोर तपामुळे आणि दृढ निश्चयामुळे मी प्रसन्न झालो.

दृष्ट्वाश्रमं महादेवि किञ्चिदेव सुभाषितम्

महादेवी, त्याचं आश्रम पाहून आणि त्याने काही शुभ बोल ऐकून—

चतुर्बाहुं च मां दृष्ट्वा मम कर्मपरायणः तं च दृष्ट्वा मया प्रोक्तं प्रसन्नेनान्तरात्मना ।। 129.

चार हात असलेला मी, माझ्या कर्तव्याला समर्पित, आणि त्याला पाहून, मी मनापासून आनंदाने बोललो.

गुडाकेश महाभाग ब्रूहि किं करवाणि ते

गुडाकेश, भाग्यवान, मला सांग—मी तुझ्यासाठी काय करू?

यत्त्वया चिन्तितं सौम्य कर्मणा मनसा गिरा

हे सौम्य, तू मनाने, कृतीने किंवा शब्दांनी जे काही इच्छिलंस—

एवं मम वचः श्रुत्वा गुडकेशोऽब्रवीदिदम्

माझे हे बोल ऐकून, गुडाकेशाने असे उत्तर दिले—

यदि तुष्टोऽसि मे देव समस्तेनान्तरात्मना

देवा, जर तू खरोखर माझ्यावर पूर्ण मनाने प्रसन्न असशील—

चक्रेण वधमिच्छामि त्वया मुक्तेन केशव

केशवा, तुझ्या चक्राने तू मला मारावं, अशी माझी इच्छा आहे.